สวัสดีค้าทุกคนนน หลังจากหายไปนานเพราะ...แฮะ แฮะ แฮะ ขี้เกียจเข้ามาอัพบล๊อกตัวเอง....ป่อยยย

แต่ตอนนี้กลับมาแล้วคะ หลังจากหายหน้าไปนานมากประมาณเดือนกว่าๆ ก็มีเรื่องมาเล่าให้ฟังกันนิดหน่อย เป็นประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตของลูกผู้หญิง...แหนะ แหนะ รู้นะคิดไรกันอยู่ อย่าคิดมากคะ เรื่องก็แค่ ช่วงสงกรานต์ได้ไปเที่ยวจังหวัดตราดมาคะ แต่ไม่ใช่ที่เที่ยวชื่อดังหรอกนะคะ ไปบ้านแฟนมาคะ ซึ่งเป็นสวนยางและผลไม้ ปกติก็ไปเรื่อยๆ คะ แต่ไปคราวนี้พิเศษกว่าทุกครั้งเพราะได้ไปช่วยที่บ้านแฟนเก็บมังคุดคะ เป็นประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตที่ว่าคะ

ตื่นแต่เช้า หกโมงแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดมิดชิดเพื่อกันยุงกัน ซึ่งยุงที่นี่ชุมมากๆ และตัวใหญ่มากคะ พอแต่งตัวเสร็จก็เข้าไปในสวนมังคุดโดยที่ต้องเก็บเรียงไปเป็นต้นๆ เพื่อไม่ให้งงและเป็นระเบียบค่ะ แรกๆ ดิฉันก็เก็บลูกที่อยู่ต่ำๆ ก่อน หลังจากนั้นเริ่มใช้ตะกร้อเกี่ยวลงมา แต่เกี่ยวไม่เก่งคะ ต้องกลับไปเก็บแบบเดิมอยู่ดี เดินเก็บลูกเตี้ยๆ ส่วนคนอื่นๆ เค้าปีนขึ้นไปเก็บบนต้นมังคุดกันเรื่อยคะ เค้าชำนาญกันมาก เก็บแป็บเดียวได้เยอะมาก เป็นลังๆ แต่ดิฉัน หลังจากเวลาผ่านไป ประมาณสายๆ ก็เริ่มไม่ไหว เหมือนจะเป็นลม ต้องขอตัว แว้บบบ ไปพักคะ เหนือยๆ มากคะ ห็นเค้าเก็บกันแล้ว สงสารชาวสวนเลย กว่าจะเก็บหมดสวนก็ปาเข้าไปตอนบ่าย 3 เกือบบ่าย 4  เก็บได้ทั้งหมด 23 ลังคะ และพอเก็บได้หลายลัง ดิฉันซึ่งทนร้อนไม่ไหว ก็มานั่งช่วยแยกมังคุดที่สุกแล้วกับยังไม่สุกคะ เพราะตอนเอาไปขายนี่ มังคุดจะมีราคาต่างกันอีกนิดหน่อยคะระหว่างสุกแล้วกับยังไม่สุก พอเสร็จสิ้นทุกกระบวนการ คุณแม่กับคุณพ่อของแฟนก็เอาไปขายในเมืองได้กิโลละ 10 บาทเองคะ ซึ่งถือว่าราคาถูกมาก ปีนี้พวกเราเลยได้กินมังคุดถูก (บนความเหนือยของชาสวน) ซึ่งปกติราคามังคุดจะขายส่งได้มากกว่านี้คะ เพราะยิ่งขายได้ราคามาก ชาวสวนก็ได้กำไรมากคะ  เพราะกว่าจะปลูกกันได้ผลผลิตเยอะขนาดนี้ต้องใช้แรงกาย แรงใจไปเยอะ แล้วยิ่งเก็บได้ปีละครั้ง ยิ่งเหนือยใหญ่คะ ปลูกกันมานาน...ขายได้แค่เนี้ย