พระอินทร์คือ ท้าวสักกเทวราช หรือที่เรียกกันว่า ท้าวโกสีย์อัมรินทร์ นี้เป็นผู้ปกครองเทพยดาชั้นดาวดึงส์ รวมถึงเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกาภูมิ แต่เทวภูมิชั้นดาวดึงส์นั้น เป็นที่ประทับของท้าวสักกเทวราช มีปราสาททองชื่อว่า เวชยันต์ เป็นที่ประทับ ได้รับนามว่า ท้าวสักกะ "ชื่อว่าท้าวสักกะ เพราะมีการบริจาคทานโดยเคารพ" อีกนัยหนึ่ง "ชื่อว่าท้าวสักกะเพราะสามารถเอาชนะพวกศัตรูได้"               ความเป็นอยู่ของท้าวสักกะเทวราช ประทับอยู่ ณ ปราสาทเวชยันต์ สูง ๑๐๐๐ โยช์น มีเสาธงสูงสูง ๓๐๐ โยช์น ปักอยู่โดยรอบ ที่เสาธงนั้นประดับด้วยรัตนะทั้ง ๗ มีราชรถชื่อว่า เวชยันต์ เป็นพาหนะเทียมอาชาไนย พร้อมเครื่องทรงประดับ ๑๐๐๐ ตัว และมีนายสารถี คือ มาตุลีเทพบุตร  บางครั้ง ท้าวสักกะเทวราช ก็ทรงช้างเป็นพาหนะ ช้างทรงนี้ชื่อว่า "เอราวัณ"เป็นช้างที่สำเร็จด้วยการเนรมิตของเทพยดาในชั้ดาวดึงส์นั่นเอง    ความสามารถแห่งจักษุของท้าวสักกะเทวราช แม้จะมีจักษุทั้งสองเหมือนกับจักษุของเทพยดาทั้งหลายก็จริง แต่จักษุของท้าวสักกะเทวราชนั้น สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้ไกลเกินกว่าสายตาของเทพยดาทั้งหลายถีง ๑๐๐๐ เท่า จึงได้ชื่อว่าท้าวสหัสนัย    ผู้ที่จะบังเกิดเป็นพระอินทร์ มีศักดิ์เป็นใหญ่ในดาวดึงส์นั้น ต้องประกอบด้วยคุณธรรม ๗ ประการ คือ     ๑. เลี้ยงดูบิดา-มารดา    ๒. เคารพผู้ใหญ่ในตระกูล    ๓. กล่าววาจาอ่อนหวาน    ๔. ไม่กล่าวคำส่อเสียด    ๕. ไม่มีความตระหนี่    ๖. มีความซื่อสัตย์    ๗. ระงับความโกรธได้