พระพุทธประวัติ (๒)

   ต่อแต่นั้นมา ในพระชาติอื่นพระมหาบุรุษจุติ(ตาย หรือเปลี่ยนภพชาติ)จากเทวโลก เป็นพระราชาทรงเลียบพระนคร ช้างพระที่นั่ง เมื่อได้กลิ่นช้างพัง ก็เกิดอาละวาดเมามันด้วกามราคะ สลัดควาญช้างตกลงมา แล้วหนีเตลิดไป พระราชายังประทับอยู่บนช้างเชือกนั้น แม้จะทรงกระชากด้วยขอแก้ว ก็มิอาจทำให้มันกลับได้ ถูกมันพาไป ทรงเหนี่ยวกิ่งมะเดื่อไว้ ประทับนั่งอยู่บนยอดไม้ ตรัสถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ควาญช้างกราบทูล แล้วว่า "ราคะ" ร้ายแรงยิ่งกว่าขอแก้วนัก ร้อนยิ่งกว่าไฟนัก มีพิษยิ่งกว่าพิษงูนัก พระโพธิสัตว์ทรงสลดพระทัย ทรงรำพึงว่า ราคะนี้หนอร้อนยิ่งนัก สัตว์บุคคลเหล่านี้ อาศัยราคะแล้ว ต้องเสวยทุกข์ มีประการต่างๆ อย่ากระนั้นเลย เราจักขอเป็น พระพุทธเจ้า เปลื้องตนให้พ้นจากราคะเถิด พระโพธิสัตว์ จึงตรัสว่า...

             เราตรัสรู้แล้ว จะให้ผู้อื่นตรัสรู้ด้วย

          เราพ้นจากกิเลสแล้ว จะให้ผู้อื่นพ้นด้วย

          เราข้ามโลกได้แล้ว จะให้ผู้อื่นข้ามได้ด้วย

          มหาสมุทร คือวัฏฏสงสาร มีภัยมากฯ

   พระองค์ทรงตั้งพระทัยอย่างนี้ และตรัสอย่างนี้แล้ว จึงสละราชสมบัติ เสด็จเข้าป่าหิมพานต์ ทรงบรรพชาเป็นพระฤาษี ดำรงอยู่ตลอดพระชนม์มายุ เมื่อสิ้นพระชนม์ชีพ ก็ได้ไปบังเกิดในโลกสวรรค์ นี้เป็นการตั้งความปรารถนาด้วยวาจาของพระโพธิสัตว์

   ในกาลต่อมา พระโพธิสัตว์จุติจากเทวโลก บังเกิดเป็นคนในตระกูลพราหมณ์ เมื่อบิดา มารดาสิ้นชีพแล้ว ได้บริจาคทรัพย์จนหมด ออกบวชเป็นพระฤาษี อยู่ที่เขาปัณฑระ วันหนึ่งได้เห็นแม่เสือตัวหนึ่ง ทำท่าจะกินลูกของตนที่เชิงเขา ได้พูดกับหัวหน้าศิษย์ ให้ช่วยไปแสวงหาอาหารอื่นมาให้แม่เสือแทน พระโพธิสัตว์ทรงเล็งเห็นว่า ร่างกายของตนเกลือกกลั้วบาปมิใช่น้อย และทรงเห็นว่าร่างกายนี้เป็นเหตุแห่งทุกข์ จึงทรงค้นหาอุบายที่จะปลดเปลื้องทุกข์นั้น ก็เห็นอยู่แต่"พุทธการกธรรม" คือธรรมที่จะตรัสรู้ให้เป็นพระพุทธเจ้าเท่านั้น

   ครั้นพิจารณาเห็นดังนั้นแล้ว พระโพธิสัตว์คิดว่า ผู้ที่ไม่ได้ปฏิบัติ"พุทธการกธรรม" อันยากยิ่ง ไม่สละสิ่งที่สละยาก ไม่ได้บริจาคสิ่งที่บริจาคยาก ไม่อดทนต่อสิ่งที่อดทนยาก ไม่อาจที่จะบรรลุพุทธภูมิได้แน่นอน แล้วเกิดความคิดขึ้นในใจว่า

     ด้วยอำนาจบุญนี้

                    ขอให้ข้าพเจ้าได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า 

                       ในอนาคตภายภาคหน้า

                    ขอให้ข้าพเจ้าช่วยสัตว์ทั้งหลาย

                    ให้ถึงความดับสนิท จากสังสารทุกข์เถิด...

   ชั่วเวลาที่ศิษย์ยังไม่มา พระโพธิสัตว์ทิ้งตัวลงจากยอดภูเขาปัณฑระ ตกลงมาหน้าแม่เสือ แม่เสือเห็นร่างของพระโพธิสัตว์แล้ว งดกินลูกของตัวไว้ กินร่างของพระโพธิสัตว์นั้นแทน พระโพธิสัตว์ ก็ได้ไปบังเกิดในเทวโลกด้วยกุศลกรรมนั้น

   นี้เป็นการตั้งความปรารถนา "ด้วยกายและวาจา" ของพระโพธิสัตว์

(ปล. ภาพพระพุทธเจ้า ได้รับการเอื้อเฟื้อจากคุณก้อนหิน8887 ขอขอบพระคุณมา ณ.ที่นี้)