ทานของสัตบุรุษ มี ๕ ประการ

   สัตบุรุษให้ทาน  ด้วยศรัทธา  เพราะเชื่อผลของกรรม ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก เป็นผู้ที่มีรูปร่าง และผิวพรรณสวยงาม เมื่อทานนั้นเผล็ดผล

   สัตบุรุษให้ทาน  โดยเคารพ  ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีบุตร ภรรยา คนใช้ เป็นผู้เชื่อฟัง อยู่ในโอวาท เมื่อทานนั้นเผล็ดผล

   สัตบุรุษให้ทาน  ตามกาลอันควร  ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก ย่อมได้รับสิ่งที่ปรารถนาตามกาล เมื่อทานนั้นเผล็ดผล

   สัตบุรุษ  มีจิตอนุเคราะห์ให้ทาน  ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีจิตน้อมไปเพื่อบริโภคกามคุณ ๕ (ตา หู จมูก ลิ้น กาย..เช่น ตาเห็นรูปที่ดี ฯ เป็นต้น) ที่ประณีต เมื่อทานนั้นเผล็ดผล

   สัตบุรุษที่  ให้ทานที่ไม่กระทบตนและผู้อื่น  หมายความว่า ไม่กระทบคุณงามความดีของตน และผู้อื่น ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก ปราศจากภัยอันตราย คือ จากไฟ จากน้ำ จากโจร จากศัตรู จากทายาท เมื่อทานนั้นเผล็ดผล

   ธรรมทาน  ภิกษุผู้แสดงธรรมเทศนา ชื่อว่าให้ธรรมเป็นทาน หรือแม้คฤหัสถ์ที่กล่าวธรรมที่ได้ศึกษา ที่ได้ฟังมาแล้วแก่ผู้อื่นให้ได้รู้ตาม เช่นเรื่องของนางขุขชุตตรา ได้ฟังธรรมจากพระพุทธองค์ แล้วกลับมาแสดงธรรม ให้แก่พระนางสามาวดี และบริวาร ให้ได้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันก็ดี ครูอาจารย์ที่สั่งสอนศิษย์ ให้อยู่ในกรอบแห่งศีลธรรมก็ดี บิดา มารดาที่สอนบุตรหลาน ให้ประพฤติปฏิบัติตน ให้ตั้งอยู่ในศีล ๕ เป็นต้นก็ดี เหล่านี้ชื่อว่า  การให้ธรรมเป็นทานทั้งสิ้น 

   ในบรรดาทานทั้งสองอย่าง คืออามิสทาน และธรรมทาน พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงพระธรรมเทศนา แก่ท้าวสักกะว่า ธรรมทานเป็นเลิศ แล้วตรัสคาถาว่า.....

                 ธรรมทาน  ย่อมชนะธรรมทั้งปวง

              รสแห่งพระธรรม  ย่อมชนะรสทั้งปวง

              ความยินดีในธรรม ย่อมชนะความยินดีทั้งปวง

              ความสิ้นตัณหา  ย่อมชนะทุกข์ทั้งปวง

   อานิสงส์ของการให้ทาน ๕ ประการ

                  ๑.  ย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจ ของคนเป็นอันมาก

              ๒.  ย่อมคบหาทายก (ผู้ให้) ผู้เป็นทานบดี

              ๓.  กิตติศัพย์อันงามของผู้ให้ทาน ย่อมขจรไป

             ๔.  จะเข้าไปอยู่ในที่ประชุมใดๆ ย่อมเป็นผู้องอาจ ไม่เก้อเขิน

             ๕.  เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

  (อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต หน้า ๓๑๔-๓๑๕)