คุณสมบัติของบุคคล...ผู้เป็นพระโสดาบัน (๒)

มีเรื่องในธรรมบทว่า บุรุษคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อน ชื่อ สุปปพุทธกุฏฐิ ได้ฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วสำเร็จเป็นพระโสดาบัน ท้าวสักกะคิดจะทดลองท่าน จึงเสด็จไปยืนในอากาศ แล้วพูดว่า สุปปพุทธกุฏฐิ ท่านเป็นคนเข็ญใจ ขาดแคลนทรัพย์ เราจะให้ทรัพย์แก่ท่าน แต่ขอให้ท่านพูดว่า พระพุทธเจ้าไม่ใช่พระพุทธเจ้า พระธรรมไม่ใช่พระธรรม พระสงฆ์ไม่ใช่พระสงฆ์ 

ท่านสุปปพุทธ ถามว่า ท่านเป็นใคร ท้าวสักกะตอบว่า เราคือท้าวสักกะ ท่านสุปปพุทธ จึงพูดว่า "ท่านผู้อันธพาล ผู้ไม่มียางอาย ท่านเป็นผู้ไม่สมควรพูดกับเรา เราไม่ใช่คนเข็ญใจ ไม่ใช่คนขัดสน เราไม่ต้องการทรัพย์ของท่าน เราจนแต่ทรัพย์สินเงินทอง แต่เราไม่จนอริยทรัพย์ เราเป็นผู้มีความสุข มีทรัพย์มาก" 

ท้าวสักกะไม่สามารถทำให้ท่านสุปปพุทธ พูดคำว่า พระพุทธเจ้าไม่ใช่พระพุทธเจ้า ฯลฯ ทั้งนี้เพราะท่านสุปปพุทธกุฏฐิ เป็นพระโสดาบัน มีศรัทธามั่นคงยิ่งนักใน พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ที่เรียกว่า อจลศรัทธา นั่นเอง

นอกจากมีความเลื่อมใสมั่นคงในพระรัตนตรัยแล้ว พระโสดาบันยังเป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ สำหรับพระโสดาบันผู้เป็นบรรพชิต ท่านจะไม่จงใจล่วงละเมิดสิกขาบท ที่พระพุทธองค์บัญญัติไว้เป็นอันขาด 

ถ้าสิกขาบทข้อใด ที่ท่านล่วงละเมิด โดยที่ท่านไม่รู้ เมื่อท่านรู้แล้ว จะเริ่มแสดงอาบัติทันที จะไม่มีการปกปิดอาบัติไว้ และเมื่อได้แสดงอาบัติแล้ว ท่านจะไม่ล่วงละเมิดสิกขาบทนั้นอีกเลย ส่วนพระโสดาบันที่เป็นคฤหัสถ์ หรือบรรพชิตก็ตาม จะไม่ล่วงละเมิดศีล ๕ โดยแน่นอน.