"ผู้ใดมีสติพิจารณาร่างกายอยู่เนืองนิตย์

ทั้งกลางวันและกลางคืน

ผู้นั้นย่อมได้ชื่อว่า

เป็นสาวกผู้ตื่นของพระพุทธเจ้า"

---

                          ธรรมที่เป็นความจริงแท้ ๒ ประการ

                                          รูป - นาม

ในโลกนี้ไม่มีอะไร นอกจากรูป - นาม

รูป - นาม เป็นอารมณ์ของอกุศลก็ได้ เป็นอารมณ์ของกุศลก็ได้ เป็นอารมณ์ของปัญญาก็ได้

ความรู้ว่าเป็นรูป เป็นนามมีหลายขั้น ปริยัติขั้นหนึ่ง ปฏิบัติขั้นหนึ่ง วิปัสสนาขั้นหนึ่ง ความรู้สึกของทั้งสามขั้นนี้แตกต่างกัน

เมื่อรู้ว่าเป็นรูป เป็นนาม ก็จะไม่มีความเป็นเรา ไม่มีของๆเรา เป็นรูป เป็นนามไปหมด เมื่อเป็นรูป เป็นนามไปหมด ก็จะไม่มีความเดือดร้อน ไม่มีโสกะปริเทวะ ทุกขะ โทมนัส อุปายาส เหล่านี้เป็นต้น ก็จะไม่เกิดขึ้น นี่เป็นประโยชน์มากที่สุดในชาติปัจจุบัน และชาติต่อๆไป จนถึงประโยชน์อย่างยิ่ง คือมีการตัดภพชาติให้น้อยลงๆ จนกระทั่งภพชาติหมดไป

เมื่อได้ความรู้สึกว่าเป็นรูป เป็นนามแล้ว ธรรมะต่างๆอันเป็นวิปัสสนาขั้นต่อๆไป ก็มาจากรูปกับนามทั้งสิ้น

รูป - นามมีอะไรปิดบัง จึงทำให้ไม่เห็นรูป - นาม ตามความเป็นจริง?

รูป - นามไม่มีอะไรปิดบัง แต่เพราะความเข้าใจในเหตุผลของการปฏิบัติยังไม่เพียงพอ การฝึกฝนยังไม่เพียงพอ, ความตั้งใจมากเกินไป, ความอยากเห็นรูป - นามเร็วๆ, อยากได้รูป - นามเร็วๆ, ความเพียรอ่อนไป ฯลฯ เหล่านี้ ปิดบังไม่ให้เห็นรูป - นามตามความเป็นจริง.

(จากหนังสือธรรมวิจัย มูลนิธิแนบมหานีรานนท์)

หมายเหตุ. ขอแนะนำไปอ่านต่อที่บล็อก...

www.oknation.net/blog/boy-girl