• สายลมเหงา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-06-04
  • จำนวนเรื่อง : 4
  • จำนวนผู้ชม : 3597
  • จำนวนผู้โหวต : 12
  • ส่ง msg :
<< สิงหาคม 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



วันอังคาร ที่ 12 สิงหาคม 2551
ในวันท้องฟ้าแจ่มใส
Posted by สายลมเหงา , ผู้อ่าน : 104 , 18:29:41 น.  
พิมพ์หน้านี้


มองท้องฟ้าแสนสดใสแต่คนไกลอยู่ไหนกันอยากให้เธอเคียงข้างฉันคิดถึงจังคิดถึงเธอฉันมองฟ้าอยู่ตรงนี้เธอคนดีอยู่ไหนเออเฝ้าคอยเฝ้าหลงละเมอถึงเธอคนเดียวเท่านั้นแม้จะอยู่แสนไกลโปรดจำไว้คงมั่นอย่าลืมความผูกพันที่เคยมีฉันมีเธอในวันหนึ่งบนเรือท่องเที่ยวภาพทิวทัศน์ที่อยู่เบื้องหน้าทำให้ฉันคิดถึงคนไกลจึงต่อสายเพื่อโทรหาอยากให้คนไกลได้ซึมซับกับภาพความสวยงามที่อยู่เบื้องหน้าด้วยกันแต่โอกาสก็ช่างยากเย็นฉันจึงทำได้แค่เ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 4 สิงหาคม 2551
ลองทำเพื่อตัวเองดูบ้าง....
Posted by สายลมเหงา , ผู้อ่าน : 59 , 20:41:49 น.  
พิมพ์หน้านี้


ความรักสอนให้เราอดทนได้ตั้งมากมายและคนส่วนใหญ่มักอดทนเพื่อคนที่เรารักเป็นเรื่องแปลกยิ่งนักคนบางคนไม่เคยอดทนกับอะไรได้เลยหากแต่กับความรักและคนที่เรารักเราอดทนได้ที่จะรอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตามเราอดทนได้ที่จะยอมไม่ว่าเค้าจะทำผิดหรือถูกเราอดทนได้ที่จะไม่พูดไม่ว่าสิ่งที่พูดมันเป็นเรื่องจริง ที่เค้าอาจยอมรับไม่ได้เราอดทนได้แม้จะโกรธมากเพียงใดไม่งั้นเค้าจะโกรธเรามากกว่าเราอดทนได้ที่จะยอมรับไม่ว่าสิ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 2 สิงหาคม 2551
เดียวดายกลางสายลม....
Posted by สายลมเหงา , ผู้อ่าน : 82 , 19:02:25 น.  
พิมพ์หน้านี้


เดียวดายกลางสายลมโดยนรีกระจ่าง  คันธมาสบินไปเดียวดาย..กลางสายลมแปรปรวน...เพียงทะเลครวญ....ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า...ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย..ฉันเหนื่อย..ฉันหนาวและเหงาเหลือเกิน...ไม่เคยมีใคร..มีรักแท้จริงใจ...จ้องมองทางใด..ดูเคว้งคว้างว่างเปล่า...ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว....จนล้า...สิ้นแรง...* ไม่อยากเห็นภาพใด..แม้แต่ท้องฟ้า...อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาล....จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์...จะหลับฝันไม่ขอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 สิงหาคม 2551
หายไปไหนมา....
Posted by สายลมเหงา , ผู้อ่าน : 65 , 14:27:32 น.  
พิมพ์หน้านี้


หายไปไหนมารู้มั๊ยเป็นห่วงมากมายรู้มั๊ยว่ากังวลกับการหายไปแค่ไหนรู้มั๊ยเป็นทุกข์กับการหายไปเพียงไรรู้มั๊ยว่าฉันมาเฝ้าคอยมองหาอยู่ทุกวันรู้มั๊ยฉันกลัวว่าเธอจะไม่หันกลับมาหารู้มั๊ยฉันไม่อยากสูญเสียวันและเวลาที่มีค่าระหว่างเธอกับฉันโดยปล่อยให้มันจบไปดีใจนะที่วันนี้กลับมาเจอเธออีกครั้งจะไม่ถามย้ำว่าเธอหายไปไหนเพราะ...ทุกความหมายและความทรงจำก็ยังอยู่สัญญาได้ไหมหากจะหายไปเมื่อไรอีกบอกฉันก่อนล่วงหน้าได้รึเปล....

อ่านต่อ


/1