วันพุธ ที่ 16 กรกฎาคม 2551
อาทิตย์กำลังจะลา...ขอบฟ้ากำลังจะเปลี่ยนสี
Posted by
เจ้าอารมณ์
,
ผู้อ่าน : 84
, 17:11:05 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 พักนี้อารมณ์นักถ่ายภาพเข้าสิงทั้งที่ไม่มีความสามารถอะไรกะใครเค้ามีกล้องปัญญาอ่อนที่แสนน่ารักกะเค้าอยู่อันช่วงนี้มันเลยค่อนข้างโดนใช้งานอย่างหนักเมื่อเย็นนั่งอยู่หน้าคอมทำโน้นนี้ไปเรื่อยหากแต่ช่วงนี้ยังอยู่ในช่วงเจ็บตาจ้องคอมนาน ๆ ก็ปวดลูกกะตาเลยต้องพักสายตาบ้างมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นพระอาทิตย์สีส้มตรงขอบฟ้าบนหลังคาบ้านคนอื่นทำให้นึกถึงภูเก็ตที่แหลมพรหมเทพตอนพระอาทิตย์ตกดินงดงามสุดยอดเอาหน๊า...แต่พระอ....
|
วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
แค่ก้าวเท้าออกไป...ความสุขก็เข้ามาแทนที่
Posted by
เจ้าอารมณ์
,
ผู้อ่าน : 65
, 17:33:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เหตุการณ์เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาเพื่อน..."นี่วันเสาร์ไปหาดใหญ๋กันนะ"ฉัน..."ไม่อะ เบื่อ ไม่อยากไปไหน"เพื่อน..."อ๋อเหรอ เอองั้นเบื่อให้มีความสุขนะ"เช้าวันศุกร์หน้าห้องสำนักงานฉัน..."แกจะไปทำอะไรที่หาดใหญ่"เพื่อน..."ไปเที่ยวแก้เซ็ง จะฝากซื้ออะไรรึเปล่า"ฉัน..."ไม่หล่ะ ไม่ฝากซื้อแต่ฉันจะไปซื้อเอง"เพื่อน..."เย่ เย่ โอเคงั้นพรุ่งนี้เจอกัน เก้าโ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
อารมณ์นี้คุณคิดถึงใคร
Posted by
เจ้าอารมณ์
,
ผู้อ่าน : 99
, 20:19:48 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ทาสีบ้านใหม่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหาอะไรทำไปเรื่อยเนื่องด้วยตกอยูในอาการเซ็งสุดขีดแถมบวกความเหงาเศร้าเพราะถูกทิ้งฮั่นแน่...ป่าวอกหักซะหน่อยนะคะแต่โดนพ่อกะแม่ทอดทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียวมาเกือบเดือนแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่เป็นไรหรอกนะแต่ตอนนี้อาการคิดถึงกำเริบหนักมีคนบอกว่า...เวลาเราเจ็บไข้ได้ป่วยคนที่เรามักจะคิดถึงเป็นคนแรกคือ พ่อกะแม่ก็น่าจะจริงนะเนี่ยเริ่มจากอาการคันตายิบ ๆ มาหลายวันทนไม่ไหวขยี้ขยี้ ไป ๆ มา ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
กว่าจะรู้ตัวฉันก็รักลูกศิษย์ตัวเองไปแล้ว
Posted by
เจ้าอารมณ์
,
ผู้อ่าน : 171
, 20:18:01 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันค่อนข้างจะรักใครยากฉันค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวสูงฉันค่อนข้างจะเก็บตัวอยู่เงียบ ๆ เสมอฉันค่อนข้างจะไม่ค่อยอยากพบปะผู้คนแต่...ฉันยอมให้เธอเข้ามาอยู่ในโลกของฉันฉันยอมให้เธอมานั่งอยู่ข้าง ๆ ฉันทุกวันในเวลาว่างฉันยอมให้เธอพบปะสนทนาด้วยได้ทุกยามที่คิดถึงฉันยอมให้เธอชักชวนเพื่อนฝูงมาแนะนำให้ฉันรู้จักและ...วันนี้กว่าจะรู้ตัวฉันก็รักเธอจนเต็มหัวใจเธอ...ที่มักมีท่าทีเขินอายเสมอเธอ...ที่ได้แต่จ้องมองฉันแต่ไม่ย....
|
วันพุธ ที่ 18 มิถุนายน 2551
บ้าน....รัง....ที่แสนอบอุ่น
Posted by
เจ้าอารมณ์
,
ผู้อ่าน : 98
, 00:19:30 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ช่วงนี้ภาระหน้าที่หนักหนาสาหัสทำเอาชีวิตเหมือนจมดิ่งอยู่ใต้ทะเลลึกปัญหารุมล้อมรอบด้านทั้งเรื่องการสอนทั้งเรื่องผู้บริหารเรื่องความรับผิดชอบเรื่องเพื่อนและอื่น ๆ จิปาถะสงสัยชีวิตกำลังตกอยู่ในช่วงพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก....คริคริที่ผ่านมาตั้งหน้าตั้งตาเข้ารับการอบรมท่านผู้บริหารวิสัยทัศน์ก้าวไกลเกรงว่าครูจะไม่พัฒนาเลยมีบัญชาให้อบรมกันทุกอาทิตย์ได้ยินเสียงบ่นจากคนมีครอบครัวว่าลูกและสามีจะจำหน้าไม่ได้อ....
|