พิมพ์หน้านี้
|
อยู่ได้เพราะความรักสักประมาณ เท่าที่เธอทรมานอย่างเห็นเห็น อยู่ได้เพราะหัวใจมันจะเป็น เท่าที่ใครหลีกเร้นเพื่อรอคอย ผู้ลำพัง.. อยู่ในความเหนี่ยวรั้งกำลังถ่อย เสียงสนนสาปแช่งแรงทะยอย มาติกาพล่อยพล่อยอรดี ขยะในขยะปฎิกูล โลกกำลังสาปสูญอยู่ในนี้ แหวกว่ายพันธมิตรมันไม่มี กรุยหาสวัสดีคำว่ารัก เธอเท่านั้นที่ใจมันจะจำ พิธีกรรมรำคาญมันดานดัก ลัทธิโฉดสวดมนต์วิญญายักษ์ บูชาอัคนีแทนชีวิต ผู้ลำพัง.. ไม่มีแม้รังเพลิงประกาศิต ไม่มีธนูดาบอาบยาพิษ มีแต่การสาธิตจิตวิญญาณ เพื่อการเฝ้ารอคอยไกลแสนไกล สงครามใกล้จะจบอวสาน เราต่างก็ชำนะพลการ ดอกไม้กำลังบานในดวงตา ...................... |
| header | ||
สิงหา สัตยนนท์ |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||