• ปิ่นณรี_รำพัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pinnari@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-08
  • จำนวนเรื่อง : 19
  • จำนวนผู้ชม : 3034
  • จำนวนผู้โหวต : 9
  • ส่ง msg :
วันอาทิตย์ ที่ 14 กันยายน 2551
ฝากบอกเขาด้วย
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 106 , 14:35:06 น.  
พิมพ์หน้านี้


ซุกตัวในห้องเงียบที่ความพรั้นพรึงตกค้างฉันสะท้านอยู่มิวายจากความเย่อหยิ่งที่ถูกบดขยี้ความยะโสสะกดอหังกาตนเองในมุมมืดได้โปรดบอกเขาด้วย > Kahlil Gibranมีหนังสือจำนวนน้อยต่อน้อยที่ผ่านเข้ามานอนนิ่งในมือฉันกะลาใบเล็กที่น่ารักตราบที่มันยังคงคว่ำอยู่มืดและไร้แสงสว่างจากสายันส่องมาถึงฝากบอกเขาด้วย > Kahlil Gibranจินตนาการที่อุบัติจักรวาลสรรพกาลสมัยนี้สัมผัสเพียงแผ่วผ่านถึงความคล้ายคลึงในบทกวีนิพนธ์ใต้....

อ่านต่อ

พระเจ้ามาสายเกินไป
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 147 , 04:44:48 น.  
พิมพ์หน้านี้


นั้งเหงาเหงา โหยหาจนอยากจะอ๊วกมีใครสักคนเหงาจนอยากจะอ๊วกบ้างนะ!จงอยู่ตรงนั้นละ.. พระเป็นเจ้าอยู่ตรงที่พระองค์ทรงเลือกบนสรวงสวรรค์ถนนเส้นนี้ทอดไปไม่ถึงชั้นฟ้าความหวังตะกายไปไม่ถึงชั้นฟ้าและเป้าหมายของชีวิตก็เบี่ยงออกตรงโค้งหน้าตรงหน้าคนรักที่ก้มหน้าร้องไห้.......................................อาทิตย์สีดำสาดความจมทุข์ขึ้นแทนดวงใหม่คมใบมีดที่เกรอะสนิมถูกเปลี่ยนใหม่หัวใจทาสรับใช้ถูกเปลี่ยนใหม่จากซาตาน......

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กันยายน 2551
วิญญาณพันธมิตร
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 217 , 23:58:23 น.  
พิมพ์หน้านี้


หัวใจฉันอยู่กับเธอ..เพื่อนรักวิญญาณฉันยังคงนอนริมถนนพิษณุโลกบางคืนก็ป้ายรถเมล์บางคืนก็ใต้หลังคาโรงรถในทำเนียบบางคืนก็ริมรั้วสะพานชมัยมรุเชษฐ์ร่างกายฉันกลับมาพำนักที่บ้านหลับบนฟูกใหญ่ที่อ่อนนุ่มแต่หัวใจฉันอยู่กับเธอ..เพื่อนรักฉันยังคงภาวนาต่อพระเจ้าอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกล้าขอให้ค่ำคืนนี้ผ่านไปอย่างสงบขอให้อรุณเช้าวันใหม่โผล่พ้นขอบฟ้าโดยพลันนอกรั้วหนามไกลออกไปบนถนนขอฝูงหมาป่าสีแดงหยุดโหยหวนคำร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กันยายน 2551
คืนนั้นที่มัฆวาน (เรื่องสั้น)
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 234 , 03:22:52 น.  
พิมพ์หน้านี้


แสงน้อยน้อยจากดวงใจของหนุ่มสาวปัญญาชน  แม้จะไม่สว่างเท่าดาริกาบนฟากฟ้า  แต่หนุ่มสาวเหล่านั้นรู้ดีว่าหัวใจที่ห่อหุ้มด้วยอุดมการณ์นั้นแสนจะอบอุ่นและสุกสกาวยิ่งกว่ารัตติกาลที่ประดับหมู่ดาวนับหมื่นแสนดวงของค่ำคืนนี้หลังสี่ทุ่มสัญญาณของการเตือนภัยระดับสูงสุดก็ดังมาจากแกนนำพันธมิตรบนเวทีทำเนียบรัฐบาล  เมื่อปรากฎฝูงหมาป่าสีแดงที่กำลังเดินทางมาด้วยความเมามายและกระสันต์กลิ่นคาวเลือด  ใคร่จะพรากผลาญชีวิตของคนไ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
อย่าทำเธอร้องไห้
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 134 , 04:33:07 น.  
พิมพ์หน้านี้


อย่าทำเธอร้องไห้บทกวีสาวนกจะร่วงจากฟ้ามหาสมุทรจะเดือดเป็นไอดวงดาวจะแตกสลายอย่าดูหมิ่นบทกวีจากเกร็ดละเอียดความช้ำก้นบึ้งอารมณ์ของหญิงสาวดอกไม้จะเหี่ยวเฉาปากกาจะไว้ทุกข์ศรัทธาจะหม่นหมองเสียงหัวเราะที่เปิดกว้างอีกครึ่งร้องไห้ระทมผิดหวังผีเสื้อน้อยจะเป็นเหยื่อทรชนคืนมรรคากลับบ้านเก่าหนามแหลมไม้ป่าจะยื่นยาวเถาว์ดิบจะผลาญความทะนงจนบอบช้ำโลกวันพรุ่งนี้อาทิตย์จะไม่ขึ้นทางตะวันออกกบเขียดจะไม่ระบำกลางฝนน้ำหมึก....

อ่านต่อ


/4