ปลาชมพูขอนำบทความของอาจารย์ท่านหนึ่งมาเผยแพร่ค่ะ ...

หา อาสาสมัคร

                                                                                 ธงชัย พรรณสวัสดิ์

           ผู้ทรงคุณวุฒิกิตติมศักดิ์สมาคมวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทย

      Thai Environmental Engineering Magazine Vol. 4/2007 Page 13 (EEAT)

ผู้รู้ผู้หนึ่งได้กล่าวไว้ว่าดุลยภาพของชีวิตแต่ละคนขึ้นอยู่กับ 3 ปัจจัย ซึ่งได้แก่ (1)งาน+เงิน  (2) ครอบครัว  และ (3) สังคม  ถ้าเรามุ่งเน้นอย่างใดอย่างหนึ่ง  หรือสองอย่างใดสองอย่างหนึ่ง ก็จะไม่เกิดดุลยภาพ แต่จะเกิดการเอียงของฐานการดำรงชีวิตของเรา เช่น หากเรามุ่งแต่หาเงิน ครอบครัวของเราก็อาจอยู่ไม่เป็นปกติสุข และอาจจะต้องทะเลาะกันจนล่มสลาย ส่วนสังคมก็จะไม่ได้ดิบได้ดีอะไรไปด้วยกับการมุ่งแต่หาเงินของเรา และหากเรามุ่งแต่ทำงานทำเงิน รวมทั้งสนใจเพียงแต่ให้ครอบครัวของเราอยู่ดีกินดีเกินหน้าชาวบ้าน  โดยไม่สนใจใยดีว่าชาวบ้านร้านถิ่นจะอยู่กันอย่างไร มีใครเดือดร้อนหรือไม่ สังคมกำลังเลวร้ายลงไปทุกวัน ผู้คนโกงบ้านกินเมืองกันมากขึ้นโดยไม่มีการจับตัวมาลงโทษ แบบนี้อยู่ได้ไม่นานสังคมก็ล่ม และเมื่อสังคมล่มเราก็ไม่แคล้ว ต้องล่มและจมลงตามไปด้วย

             ชีวิตที่ได้ดุลยภาพ                ชีวิตที่ไม่ได้ดุลยภาพ

ชีวิตที่ดีจึงต้องให้ความสนใจกับ 3 ฐานนี้เท่า ๆ กัน

          ในชั่วชีวิตที่ผ่านมา ผมได้พยายามทำให้การดำเนินชีวิตของผมเป็นไปแบบภาพทางซ้าย คือ ได้ดุลยภาพ (balance) แต่คนเราไม่มีใครสมบูรณ์แบบ บางครั้งบางจังหวะชีวิตจึงเบ้ไปทางภาพขวามืออยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยที่ไปไกลถึงขนาดฐานเอียงจนล้ม นี่ก็ยังต้องพยายามจัดฐาน 3 ขานี้ให้ได้ดุลกันอยู่ทุกวัน

          ปัญหาของผมขณะนี้ คือ เมื่อวัยมากขึ้นแรงผลักแรงดันก็น้อยลงไปตามวัยที่เพิ่มขึ้นนั้น แต่ใจยังสู้และยังอยากทำอยู่ต่อไปโดยเฉพาะเรื่องการบริการสังคมหรือบริการสาธารณะโดยไม่มุ่งหวังสิ่งตอบแทน (แต่สิ่งตอบแทนพวกนี้มักจะมีตามมาเองได้เองในหลายรูปแบบ ซึ่งอาจไม่ใช่เม็ดเงิน แต่นั่นก็เป็นอีกเรื่อง)

          แต่ไม่มีใครชนะธรรมชาติได้ ต่อให้ใจถึงเพียงไรก็ต้องสปีดได้ช้าลง ทำได้น้อยลง โดดได้เตี้ยลง ขว้างได้ไกลน้อยลง ฯลฯ จึงอยากหาแนวร่วมโดยชวนเพื่อนๆ น้องๆ ที่มีจิตเป็นสาธารณะมาเป็นอาสาสมัครทำงานเชิงวิศวกรรม หรือเทคโนโลยีให้แก่ชาวบ้านที่บางครั้งก็ไม่รู้จะไปพึ่งพาใคร หรือทำให้กับองค์กรสาธารณะ เช่นสมาคมฯ ของเรา หรือทำให้กับหน่วยงานของรัฐ เช่น กรมโรงงานอุตสาหกรรม กรมชลประทาน กรมควบคุมมลพิษ ฯลฯ

          งานช่วยสังคมพวกนี้มีมาเรื่อยๆ บางช่วงก็มาก บางช่วงก็ไม่มีเลย การทำงานบางครั้งอาจต้องไปทำในช่วงเวลางานของเรา การได้รับอนุญาตจากหัวหน้าของเราจึงเป็นสิ่งจำเป็น

          ตัวอย่างงานก็เช่นไปตรวจระบบน้ำเสีย ระบบขยะ ให้กับแหล่งท่องเที่ยวหรือไปช่วยชาวบ้านดูว่าจะแก้ปัญหาคลองหรือแม่น้ำเน่าได้อย่างไร หรือช่วยสมาคมฯ อบรมเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในส่วนที่เราถนัด หรือแม้กระทั่งช่วยซ่อมจักรยานให้เด็กกำพร้า

          ใครสนใจอยากถ่วงฐานชีวิตให้ได้ดุล ก็ส่งชื่อและเบอร์โทร รวมทั้ง สถานที่ติดต่อ ตลอดจนสาขาเชี่ยวชาญไปที่ทำการของสมาคมฯ อาจส่งทางอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ที่ e-mail : info@eeat.or.th สมาคมฯ จะได้รวบรวมไว้ในสต๊อกเป็นกำลังสำรองเอาไว้เรียกรวมพล

เมื่อมีเสียงเรียกขอมา

 

วันที่    ___________________ ชื่อ      ____________________________________________ ที่อยู่     ____________________________________________            ____________________________________________ เบอร์ติดต่อสะดวก      ___________________   ความถนัดของวิชาชีพ __________________________________                                 __________________________________ ขีดจำกัดที่มี      _____________________________________                              ต้องการสร้างฐานชีวิตให้ได้ดุล อยากใช้วิชาชีพช่วยบริการสังคม

        มีข้อเตือนไว้นิดนึงว่า งานพวกนี้นอกจากไม่ได้เงินเข้ากระเป๋าแล้ว บ่อยครั้งต้องควักออกจากกระเป๋าของตัวเราเองด้วยซ้ำ  เช่น   ค่าเดินทาง   ค่าที่พัก    ค่ากิน  ค่าโทรศัพท์อะไรพวกนี้ แต่ใจถึงซะอย่าง เรื่องแค่นี้เทียบไม่ได้หรอกกับความอิ่มบุญที่ได้รับ  

         เชื่อผมสิ ผมทำมาตลอดชีวิต และก็ได้  “อิ่มบุญ”  นี่แหละมาช่วยเป็นเครื่อง

ชาร์จแบตเตอรี่ให้ตัวเองอยู่บ่อยๆ

 :+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+: