พิมพ์หน้านี้
|
บางขณะของความรักไม่มีอะไร ว่างเปล่าแม้เยื่อใยยังสานต่อ บางขณะของความรักเราเฝ้ารอ แม้รู้สึกการเรียกขอต้องเจ็บนาน ห้วงยามอ้างว้างของคนเหงา บางเวลาลิ่วเบาเคล้าลมหวาน บางเวลา ทนหนัก รักรำคาญ ยามลมร้าวพัดผ่านกาลล่วงเลย เจ็บไหม ทำไมรักต้องเจ็บ มีบาดแผลมีรอยเย็บอาจนิ่งเฉย ผ่านฤดู คืนวัน สุข - เศร้าเคย หยอกเย้าเถิดความรักเอ๋ยเรื่องธรรมดา หวังเถิดหวังน้ำตานิ่งคิงจะไหว แม้ดาลเดือดสักเพียงใดในไฟฝ่า จะหยุดนิ่งงดงามตามเวลา จะหยุดรอเพื่อรู้ค่ารู้ความจริง เข้าใจก็เข้าใจเพียงบางอย่าง รู้สึกรู้เส้นทางไม่รู้ทุกสิ่ง เข้าใจไม่รู้ใจไร้อุ่นอิง เข้าใจแต่ละทิ้งการดูแล บีบรัด บังคับใจใครไหวอ่อน เสียงกรุ๋งกริ๋งก่อนนอนมีบ้างแต่ เหมือนคำพูดที่จะกล่าวโดนรังแก การกระทำถูกตั้งแง่ไม่งดงาม บางขณะวาจาของคนรัก ทิ้งจารึกปักหลักรักห่ามห่าม ก่อนเปลวไฟเผาไหม้จะเลียลาม หยุดเถิดหยุดตอบคำถามข้อเท็จจริง **** บทนี้ขอเป็นหนึ่งแสดงความรู้สึกที่คล้ายๆกัน และเป็นกำลังใจให้แก่เพื่อนบ้าน/สหายพี่ ท่านหนึ่งที่กำลังมีกำลังใจที่อ่อนแอต่อความรัก สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจเสมอ เพลงแพรวา |
| ศรีษะเกษ | ||
ริมทางรถไฟศรีษะเกษ |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||