พิมพ์หน้านี้
|
แม่พระธรณีร่ำไห้ใจเจียนขาด คนทั้งชาติคือลูกแม่แน่แท้หนา เป็นบ่าวไพรนายผู้ดีมีราคา แม้โจรป่าก็ลูกแม่แน้แท้เชียว บางครั้งลูกลืมสำนึกถึงดินเกิด เที่ยวเตลิดเข่นฆ่าน่าหวาดเสียว บางครั้งเจ้าลืมพระคุณอุ่นกลมเกลียว ไม่เคยเหลียวแลมองคุณแผ่นดิน ช่างเขาเถอะปล่อยเขาให้เป็นใหญ่ โจรก็ใช่เลวร้ายจนหมดสิ้น หากเป็นจริงกรรมคงล้มถมจมดิน อย่าถวิลเกรงกลัวตื่นตูมไป ชาติมิใช่ของใครผู้ใดหนึ่ง โจรใช่ซึ่งโง่เขลาเบาความหมาย โจรป่านั้นน่ากลัวเพียงร่างกาย แต่โจรไพรไม่น่ากลัวเท่าโจรเมือง สงสารประเทศชาติกันบ้างเถิด อย่าเตลิดกันไปใหญ่ไม่รู้เรื่อง จบเสียทีวิถีพุทธควรครองเมือง ปล่อยเป็นเรื่องกฎแห่งกรรมนำพารา หากว่าดีจริงไซร้ไยกลัวเล่า คราวหน้าเข้าชิงชัยใหม่คงเข้าท่า เสียงยายแก่ร้องก่นเฝ้าบ่นมา เพราะสงสารนคราที่เป็นเพลิง |
| สัตว์โลก | ||
ภาพถ่ายที่มีคนส่งมาให้ |
||
|
View All |
||
| สึนามิ | ||
สึนามิ ที่มาเลเซีย |
||
|
View All |
||
| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||