เทียนเล่มหนึ่งที่ถวาย ณ.ปลายฟ้า
อีกล้านเทียนแสงจ้าทุกแห่งนั้น
พระบุญญาบารมีล้นอนันต์
ชนทุกชั้นรำลึกในพระกรุณา


อีกกี่ถ้อยร้อยเรียงก็ไม่หมด
มิอาจทดแทนคุณอุ่นเกศา
พระบารมีล้นเกล้าเหล่าประชา
พระเมตตาล้นพ้นสุดรำพัน


พระอนุชาทรงเศร้าเหงายิ่งนัก
แม้ทรงจักเข้มแข็งไม่แปรผัน
แต่พระพักตร์หม่นหมองสุดจำนรรจ์
พระทัยนั้นสุดเศร้าเหงาอาดูร


มิอาจทรงกรรแสงเช่นข้าทาส
เพราะพระบาทคือเจ้าแห่งแสงสูรย์
ทรงทุกข์โศกเพียงใดเล่ามิอาจทูล
พูนเทวษเหงาเศร้ายามจากลา


นับแต่นี้ไม่มีพระพี่แก้ว
พระผู้ช่วยแผ้วทางสร้างสรรหา
นำถวายแต่สิ่งดีเสมอมา
กัลยานิวัฒนาแห่งปวงชน


ขอถวายกำลังพระหทัยแด่ในหลวง
พระที่สุดแห่งปวงบุญกุศล
ขอจงอยู่คู่ฟ้าประชาชน
ราษฎร์หมองหม่นด้วยจงรักและภักดี

ด้วยเกล้าดวยกระหม่อมขอเดชะ

ปลิวลม