พิมพ์หน้านี้
|
๑.จากวันนั้นถึงวันนี้ที่มีขวาก หนามวิบากสร้างวิโยคโศกไม่หาย สามจังหวัดชายแดนแสนเดียวดาย ปัญหาใต้ร้อนระอุคุไม่จาง ๒.เป็นเพราะพุทธมุสลิมจริงๆหรือ จึงเกิดมือวางระเบิดกด เปรี้ยงป้าง เป็นเพียงเพราะไม่เข้าใจไร้แนวทาง หรือเพราะบ่างช่างยุแยงแบ่งแผ่นดิน ๓.เสียงเรียกร้องสมานฉันท์ก้องทั่วหล้า แต่น้ำตาคนไทยไหลไม่สิ้น
พ่อแม่สิ้นถูกยิงทิ้งกลิ้งเกลือกกาย ๔.เขาฆ่าครูตำรวจและทหาร อีกทั้งหมอพยาบาลก็หดหาย ไม่มีใครอยากมาหาที่ตาย ชีพวางวายดับดิ้นสิ้นลมปราณ
๕.แม้แต่พระก็ไม่เว้นถูกเข่นฆ่า
๖.ยามหลับฝันผีเมืองคอยกระซิบ ว่าจงรีบเร่งแก้ไขกันเถิดหนา อย่าปล่อยให้แม่ธรณีหลั่งน้ำตา เสมือนว่าอุราแยกแตกยับเยิน ๗.ได้โปรดเถิดพี่น้องเพื่อนพ้องข้า ขอเจ้ามาสร้างอุดมการณ์อย่าขัดเขิน เราคนไทยเลือดเป็นไทยใช่ขาดเกิน ประวัติศาสตร์สรรเสริญเนิ่นนานมา ๘.ชีวิตนี้สั้นหนอขอจงคิด
เจ้าจะมีชีวาอยู่อย่างไร ๙.โอ้นกเอ๋ยนกขมิ้นสีเหลืองอ่อน เจ้าโบยบินสัญจรนอนที่ไหน ชีวิตไม่มีสุขทุกข์ทางใจ อีกทั้งกายก็ไร้ที่พักพิง ๑๐.ครอบครัวต้องโหยหารอหน้าเจ้า ลูกก็เฝ้าร้องหาพ่อท้อทุกสิ่ง เป็นเพียงเพราะพ่อต้องการแยกแดนจริง แล้วทุกสิ่งจะจบลงจริงหรือไร ๑๑.ขอวิงวอนให้คิดซักนิดเถิด กมลเปิดให้กว้างขวางสักหน หากแม้ได้ดินแดนเป็นของตน ต้องผจญกับอะไรควรไตร่ตรอง ๑๒.ผู้ปกครองเข้ามาแล้วเปลี่ยนผ่าน อำนาจนั้นมีในมือคือสิ่งของ แลกโอนกัน เปลี่ยนแปรผันตามครรลอง ผองเราต้องไม่ยึดติดกับรูปนาม
๑๓.แผ่นดินนี้คือที่อยู่อาศัย ของผองไทยแต่เก่ากาลเนิ่นนานข้าม ศตวรรษหลายร้อยเคลื่อนคล้อยตาม สิ่งดีงามถือเกิดกำเนิดมา ๑๔.ขอพี่น้องผองเพื่อนจงได้คิด กว่าชีวิตถึงจุดนี้ยากนักหนา กว่าจะมีแผ่นดินสมจินตนา บรรพบุรุษสร้างมาอย่างยากเข็ญ
๑๕.มาวันนี้เรามีพร้อมเกือบทุกอย่าง มีพ่อหลวงไม่ทิ้งขว้างอย่างที่เห็น เรามีบ้านมีแผ่นดินสุดร่มเย็น ธ.ทรงเป็นหลักชัยนำไทยมา ๑๖.ผีเมืองร้องไห้กระซิกระริกรี้ อย่าต่อตีกันเลยคนไทยจ๋า ด้ามขวานทองเนื่องนองด้วยน้ำตา คนยิ้มร่า คือ ศัตรูคู่แผ่นดิน
|