| สัตว์โลก | ||
ภาพถ่ายที่มีคนส่งมาให้ |
||
|
View All |
||
| สึนามิ | ||
สึนามิ ที่มาเลเซีย |
||
|
View All |
||
| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |
พิมพ์หน้านี้
|
อะไรคือหน้าที่ของปากกา ขีดเขียนพาสรรสร้างสิ่งประสงค์ คืออาวุธขีดเขียนดั่งเจตจง เป็นอานิสงค์ไว้ให้โลกได้จดจำ -------------------------------------------------------------------- หน้าที่ของปากกาคือบันทึก เพียรรำลึกการเปลี่ยนผ่านหลายชนำ ผู้ขีดเขียนต้องทำใจในเรื่องกรรม ยึดพระธรรมเป็นแนวทางสร้างสิ่งดี -------------------------------------------------------------------- จะชำระกันทำไมประวัติศาสตร์ จะอาฆาตกันทำไมไร้ศักดิ์ศรี ปล่อยให้ผ่านดั่งม่านเมฆเอกรุจี ดุจมาลีเหี่ยวเฉาตามกลกาล --------------------------------------------------------------- ประวัติศาสตร์คือความจริงที่บันทึก คาวผลึกเลือดที่ไหลถูกกล่าวขาน กลิ่นน้ำหมึกจารึกไว้เป็นตำนาน มิอาจสานผ่านเปลี่ยนตามเวลา ----------------------------------------------------------------------- หน้าที่ของกวีคือบันทึก ความจริงที่ตราตรึกเพียงแผ่นผา บทกวีที่ร้อยเรียงผ่านปากกา คือสาสน์แห่งอาญาสู่มือชน ------------------------------------------------------------------------ ผีเมืองยังกระซิบอีกร่ำไห้ น้ำตายังหลั่งไหลดุจสายฝน ค่ากวีอยู่ที่เขียนอย่างอดทน แม้ชีวิตจะมืดมนอนธกาล ---------------------------------------------------------------- สายน้ำอาจไหลไปไม่หวนกลับ ประวัติศาสตร์อาจลาลับดังกล่าวขาน แต่อย่างไรลายปากกาคือตำนาน เขียนไว้เป็นปรากฏกาลเพื่อมวลชน ------------------------------------------------------------------------- วันข้างหน้าลูกหลานเหลนได้เรียนรู้ ผิดเป็นครูพึงแก้ไขไม่สับสน ปวงประชารับรู้ความอับจน ประเทศชาติผ่านพ้นหรือพินพัง ------------------------------------------------------------------- ขอเพียงให้เคารพจรรยาบรรณ เขียนสิ่งสรรความจริงมิใช่สั่ง เขียนทุกสิ่งเป็นบันทึกครั้งปืนดัง เขียนเพื่อฝั่งกลบไว้ในใจชน ----------------------------------------------------------------------- วางพวงหรีดไว้ล่วงหน้าท้าประกาศ คารวะหรืออาฆาตอย่าสับสน หน้าที่ของกวีบันดาลดล ตัวอักษรสู่ชนอย่างจริงใจ ------------------------------------------------------------------------------------- |