สงเอ๋ยสงกรานต์

สุขสราญบานใจยิ่งนักหนา

วันผู้ใหญ่สูงวัยน่าบูชา

กราบพ่อแม่ครูบาอาจารย์กัน

-----------------------------------------------------------

วางดอกไม้รดน้ำพนมมือ

ขอพรถือยิ่งใหญ่ไม่แปรผัน

ลูกมากราบน้อมบุญอุ่นชีวัน

รำลึกพลันวันคืนที่เลี้ยงดู

------------------------------------------------------------------

มีความสุขทุกข์มลายสลายจาก

จิตปลดรากไร้สิ่งคิดติดหดหู่

ทุกอย่างเป็นอย่างต้องเป็นจำต้องลู่

ตามแรงลมพัดกรูแล่นเป็นเกลียว

------------------------------------------------------------

เปิดทีวีดูข่าวเร้าดวงจิต

มวลทหารเหล่ามิตรรักแน่นเหนียว

เข้ากราบกรานบูชาป๋าผู้เดียว

ท่านเปรมเดี่ยวไมโครโฟนสอนหลักธรรม

--------------------------------------------------------

มาอีกช่องขึ้นเหนือเมืองเจียงฮาย

พี่ทักษินท่านไว้ลายไม่เล่นขำ

ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ให้เขาดำ

หัวคมำแทบล้มก้มไม่ลง

-------------------------------------------------

มีมาลัยคล้องคอสุดวุ่นวาย

เมืองเจียงฮายคือฉากงามดั่งประสงค์

อีป้อปิ๊กบ้านมาเสียงระงม

ลูกต่างร้องพ่อถูกถมลงจมดิน

-----------------------------------------------------------

แต่อีกฝากถนนพระอาทิตย์

พันธมิตรชี้หน้าบ้าทักษิน

ตีเสมอป๋าเปรมเทียบชั้นบิน

หวนคืนถิ่นให้รดน้ำดำหัวกัน

------------------------------------------------------

ปิดดีกว่าดูแล้วเศร้าไร้ความสุข

แผ่นดินคงลุกเป็นไฟเป็นแม่นมั่น

ลืมเสียเถิดว่ามีเรื่องต้องฝ่าฟัน

สิ้นชีวันคงไม่เห็นสามัคคี

----------------------------------------------