วันจันทร์ ที่ 16 กรกฎาคม 2550
ฉันเหงา สุดรำพัน
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 121
, 15:08:24 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 แสงสีหม่น เทาหมองคือ ความเหงา เศร้าทรวงในหยดน้ำฝน รินรดใจน้ำตาไหล กลางฝนพรำทุกข์โศก สิ่งใดเล่าจึงต้องเศร้า เหงาเรียกร่ำตอบไม่ได้ ไม่มีคำแต่ฉันเหงา สุดรำพัน....
|
ฝนกลายพันธ์ เป็นพระกาฬ ผลาญชีวี
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 583
, 13:32:02 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ฝนคือ ความฉ่ำชุ่ม ยามแห้งแล้งฝนคือ สายวาริน จากสวรรค์ฝนที่ตก ไม่หยุด จนท่วมนั้นฝนกลายพันธ์ เป็นพระกาฬ ผลาญชีวี....
|
วันพุธ ที่ 6 มิถุนายน 2550
ฉันมีโลก..อยู่หลัง..ม่านกระจก
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 311
, 21:41:44 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 มองสายฝน..ผ่านกระจก..แล้วนึกขันดีเหมือนกัน..ที่ไม่เห็น..สิ่งภายนอกฝนปกปิด..ซ่อนเร้น..ไม่ยอมบอกว่าข้างนอก..เป็นอย่างไร..ฉไนกันบางครั้ง..ความเป็นจริง..ของชีวิตหากธรรมชาติ..ช่วยปกปิด..ช่วยกางกั้นได้หลบภัย..เพราะฝนป้อง..ความจาบัลย์สายฝนนั้น..ก็มีคุณ..อุ่นกมลฉันมีโลก..อยู่หลัง..ม่านกระจกชีวิต..เหมือนโกหก..สุดสับสนแต่ก็ยัง..มีแสง..ไม่มืดมนขอบคุณฝน..ที่โปรยมา..ให้ซ่อนกาย ....
|
คิดถึงแม่ ทุกครั้ง ที่เห็นเสื้อ
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 290
, 20:25:53 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 เสื้อกั้นฝน ตัวน้อย สีชมพูเป็นจุดคู่ เขียวใส ใส่ยามฝนจำได้ว่า แม่ซื้อให้ ไว้กับตนใส่เสื้อฝน ทีไร ใจสั่นรัวคิดถึงแม่ ทุกครั้ง ที่เห็นเสื้อเก็บไว้เหนือ ความทรงจำ ใส่ในหัวไม่เคยลืม เสื้อฝน คนข้างตัวเพียงแต่กลัว เก็บไม่ดี มีมลทิน....
|
ฝนโปรยสายในคืนนั้นสุดกลืนกล้ำ
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 165
, 20:16:06 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ๑.วันนั้นฝนตกลมกรรโชกอัสนีบาตฟาดเปรี้ยงถาโถมใส่เรานัดพบใต้ประภาคารฐานแห่งไฟยังจำได้ไหมจ๊ะเธอคนดี๒.ฝนโปรยสายในคืนนั้นสุดกลืนกล้ำเธอเพียรพร่ำคำรำพันสุขสมศรีแสงไฟสาดส่องท้องนทีคลื่นถาโถมโจมตีสนั่นดัง๓.ฟ้าครางครืนเลื่อนลั่นกรั่นความสุขแม้เมฆดำฟ้าครึ้มรักมั่นหวังขอต่อสู้จวบชีวิตจะพินพังความรักดั่งสายฝนโปรยลมโชยมา ....
|
ท่ามกลาง สายฝน คนพลุกพล่าน
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 322
, 02:41:34 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ท่ามกลาง สายฝน คนพลุกพล่านมิใช่บ้าน เมืองเรา เฝ้าชิดใกล้นี้คือเมือง ญี่ปุ่น ฮอกโกไดสายฝน พร่ำย่ำไป ใจเบิกบานร่มคันเล็ก สดใส กลางสายฝนผู้คนเดิน ดูเป็นคู่ สนุกสนานฝนโปรยปราย ดุจสายน้ำ สุขสราญจิตสคราญ ร่มรื่น ชื่นชีวี ....
|
น้ำตา เอ่อล้น กลางสายฝนพรำ
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 455
, 02:36:02 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ข้างนอกฝนตกหนักหยดน้ำ..พร่างพรายสายฝนโปรยปรายหัวใจ..เจ็บช้ำทำไม..นะเวลาฝนตกใจต้องหมองหม่นน้ำตาเอ่อล้นกลางสายฝน..พรำ ....
|
ฟ้าคำรน ร้องคะนอง สุดหมองเศร้า
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 263
, 02:33:29 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ฟ้าคำรน ร้องคะนอง สุดหมองเศร้าฝนมืดมิด อับเฉา ทุกข์ร่ำไห้กลัวสายฟ้า พาดผ่าน ตัดหัวใจหน้าหมองไหม้ ก้มดูดิน สิ้นกำลังยามฟ้าหม่น ฝนพรำ ใจร่ำไห้กลัวจริงๆ กลัวใจ ไร้สิ้นหวังกลัวความทุกข์ ที่ถาโถม โหมประดังทำให้สิ้นพลัง หมดเรี่ยวแรง ....
|
วันอังคาร ที่ 29 พฤษภาคม 2550
ฝนโปรยสาย กลางแสงไฟ ในซานฟราน
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 608
, 01:17:43 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ฝนโปรยสาย กลางแสงไฟ ในซานฟรานลมโชยผ่าน หอบหยาดฝน หล่นมาด้วยผู้คนเดิน หลีกลี้ ระทดทวยเหนื่อยอ่อน แทบม้วย สิ้นชีวามองแสงไฟ ใสสด สุดกระจ่างดุจดาวค้าง กลางเวหน คนเรียกหาแต่พอแหงน เงยหน้า ขึ้นมองฟ้ากลับเห็นแต่ หลังคาตึก ลึกลับจริง ....
|
วันจันทร์ ที่ 28 พฤษภาคม 2550
ณ ปลายฟ้า ทุกข์ยังหม่น ล้นประดัง
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 167
, 15:12:57 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 เดินย่ำ สายฝน โต้ลมหนาวบางคราว ฝนโปรย ไร้จุดหมายทั้งที่หนาว แสนเหน็บ เจ็บทั่วกายแต่ฝนคล้าย ไม่ใส่ใจ ไร้กำลังฝนโปรยปราย ฟ้าหม่น รันทดหมองน้ำเจิ่งนอง ท่วมท้น จนเอ่อขังณ ปลายฟ้า ทุกข์ยังหม่น ล้นประดังเจ็บเสียจัง เจ็บที่ใจ ไร้คนมอง ....
|
คิดถึงครั้ง คืนวัน วิ่งฝ่าฝน
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 1026
, 07:27:12 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 คิดถึงครั้ง คืนวัน วิ่งฝ่าฝนยามสู้ทน สู้ลม ข่มความหนาวชีวิตไร้ มวลมิตร คิดถึงดาวที่พร่างพราว อยู่บนฟ้า นภาไทยค่ำคืนนั้น ฉันวิ่งร่า ท้าลมฝนประดุจคน วิ่งหนี ไร้จุดหมายขอเพียงพ้น จากภยัน อันตรายแต่คล้ายคล้าย ดื่มด่ำ ยามฝนพรำฟ้าหลังฝน ใครใคร ว่าใสสดมันก็ใช่ สีสวย ชวนดื่มด่ำแต่ใจฉัน ยังรำลึก ความระกำยามฝนร่ำ ท้าลมหนาว คราวนั้นเอย ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 27 พฤษภาคม 2550
น้ำตาไหล...กลางฝนพรำ
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 405
, 23:33:16 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 โอ้ละหนอ หนอ หนอ ฝนที่โปรย ลงมาเกาะกิ่งไม้ สวยกว่า เพชรแพรวพราว วาววามปลาที่ว่าย สวยสดขาวสะอาด งดงามลูกเป็ดน้อย ลอยตามเล่นสายฝน ฉ่ำชื่นใจแสงสีหม่น เทาหมองคือ ความเหงา เศร้าทรวงในหยดน้ำฝน รินรดใจน้ำตาไหล กลางฝนพรำทุกข์โศก สิ่งใดเล่าจึงต้องเศร้า เหงาเรียกร่ำตอบไม่ได้ ไม่มีคำแต่ฉันเหงา สุดรำพันบทกวี ที่เพียรเขียนคือความเหงา จากใจฉันฟ้าที่หม่น เป็นเพื่อนกันยามความเหงา เข้ามาเยือน ....
|
ทุกสิ่งมีสองด้านเป็นสัจจธรรม
Posted by
ปลิวลม
,
ผู้อ่าน : 171
, 22:20:40 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนโปรย
พิมพ์หน้านี้
|
 ยามฝน พร่างพรม ลมกรรโชกวิหคโบก โบยบิน ลับถิ่นที่วิรุณ โปรยสายพรม ปฐพีดุจวารี ไหลจากฟ้า น่าอัศจรรย์ฝนคือ ความฉ่ำชุ่ม ยามแห้งแล้งฝนคือ สายวาริน จากสวรรค์ฝนที่ตก ไม่หยุด จนท่วมนั้นฝนกลายพันธ์ เป็นพระกาฬ ผลาญชีวีโอ้ละหนอ แม้สายฝน ยังสองด้านใครนะใคร เล่าขาน ตำนานนี้มองสายฝน จงมอง จ้องให้ดีทุกสิ่งมี สองด้าน เป็นสัจจธรรม ....
|