คนในสายตา

 คำร้อง-ทำนอง   เพชร ไพรพฤกษ์(กวีไกด์) 

ก็แค่เท่านั้น ขออภัย ขอโทษหน่อยได้ไหม ได้โปรด เห็นใจผมได้ไหมเธอ ขอบคุณ จากใจ ที่เธอนั้นเป็นเธอ ที่ให้อภัยเสมอ ขอบใจจริง ๆ
               ความเป็นเพื่อน หวนคืน และกลับมาอีกครั้ง มันเป็นพลัง ให้ผมก้าวไป ไม่รู้หรอกที่เธอคิด บางครั้งก็ไม่เข้าใจ ขอจงรู้ไว้ หัวใจผมยังมั่นคง
               แค่เพียงจะขอ ไม่ว่าฐานะอะไร สัญญากับผมได้ไหม ยังไงเราก็รักกัน นับต่อแต่นี้ ไม่ว่าจะเพื่อนหรือคนที่เป็นแฟนกัน นั่นแหละคือ ความฝันที่ผมขอเธอเข้าใจ
              ไม่เคยจะคิด และขอเธอให้อะไร แค่เพียงห่วงใย ให้ผมนั้นรู้สึกดี แค่เสี้ยวชีวิต ที่ให้คุณค่าต่อเธอก็ยังดี ไม่ใช่  ไม่มี ความหมายอะไรต่อเธอ
              อาจจะคิดถึง มากไปเพราะห้ามไม่ได้ ก็เลยไม่ห้ามใจ โทรไปหาเธอบ่อยครั้ง เปลี่ยนแปลงชีวิตส่วนตัวของเธอจนเกือบหมดสิ้นพลัง ไม่เคยหวังกวนเธอ ทำเธอให้รำคาญ 
             โปรดบอกกับผม ถ้าผมนั้นเป็นส่วนเกิน ผมก็จะเดิน จากไปด้วยใจยอมรับ ไม่โกรธเกลียดเธอ ยังรักเสมอและพร้อมที่จะเดินกลับ ในเมื่อเธอ ยอมรับ ผมไว้ในใจต่อไป
              พร้อมจะช่วยเหลือ ขอเพียงแค่เธอบอกมา คนในสายตา คนนี้ที่ผมยังรัก จะหนักแค่ไหน คนนี้ก็ทำให้ผมได้รู้จัก รู้เพียงว่าความรัก สอนผมให้ทำเพื่อเธอ

21 กันยายน พ.ศ. 2550 (แก้ไขล่าสุด 8 ตุลาคม พ.ศ 2550) 

บทเพลงนี้แต่งจากห้วงแห่งความรู้สึก ที่ผมมีต่อเพื่อนคนหนึ่ง...เพื่อนที่เคยบอกคบเค้าเป็นแฟน…แต่ผมก็ทำให้เค้าร้องไห้กับคนเลว ๆ อย่างผม..ผมจึงอยากเล่ามันเป็นเพลงเพื่อทวนความจำกับมันอีกครั้ง...ผมก็แค่อยากขอโทษกับเรื่องเก่า ๆ และเพียงขอคุณเห็นใจก็เท่านั้น...ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อนที่เธอมอบให้...ไม่รู้หรอก ผมแอบชอบนิสัย และความเป็นคุณ คุณรู้สึกยังไงผมไม่อาจทราบได้...ขอเถอะครับไม่ว่าผมจะอยู่ในฐานะอะไร ขอผมกับคุณยังรักกันตลอดไป สัญญากับผมได้ไหม...ผมไม่เคยคิดจะขออะไรจากเค้า เพียงแค่ความรู้สึกบางอย่าง ที่ทำให้ผมรู้สึกมีคุณค่าบ้างในชีวิตเธอ...ความคิดถึงห้ามไม่ได้ แต่การกระทำห้ามได้ ซึ่งผมก็ไม่ห้ามใจเอง...ขอโทษที่ทำให้เธอไม่สบายใจ รำคาญ ขอโทษที่เข้าไปกวนหัวใจเธอ ให้อารมณ์ไม่ดี...หากเป็นส่วนเกินในชีวิตเธอ ก็พร้อมจะไป...ไม่เคยโกรธ เกลียดเธอ เพียงแต่เสียใจในการกระทำของตัวเอง...ผมพร้อมเสมอที่จะช่วยเหลือคนที่ผมเห็นเขาเป็นคนดีในสายตาผม เมื่อคุณเลวเมื่อไร ผมก็ไม่แม้แต่จะคิดถึงคุณ...ยังไงผมก็ยังยืนอยู่ที่เดิม มุมที่เคยยืน มีอะไรไม่สบายใจ ผมพร้อมเสมอเท่าที่ทำได้