พิมพ์หน้านี้
| มีบางใครค่อนขอดคนกวี เช้าบ่ายเย็นค่ำทีไม่มีสาร ชมยอดหญ้าโยกระบำคือทำงาน หยดหมึกผลาญกระดาษว่าง สร้างอะไร แต่ละถ้อยแต่ละคำย้ำอารมณ์ วรรณศิลป์หุ้มห่มสัญญะใส่ อ่านไพเราะเสนาะหูหาเข้าใจ อุดมการณ์ซ่อนไว้ภัยความคิด แล้วยกตนข่มท่านคนอ่านถ้อย ว่าต่ำด้อยกว่าตนชนอภิสิทธิ์ ด้วยรอยเปื้อนหยาดหมึกอัมฤทธิ์ อภิเษกชีวิตด้วยอักษรา มีบางใครยกตน คนกวี เอาขี้ริ้วสามสีขึ้นคลุมหน้า อคติครอบคลุมคล้ายกะลา.... |
พิมพ์หน้านี้
|
|
พิมพ์หน้านี้
|
|
| << | ตุลาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |