พิมพ์หน้านี้
|
สุสานหิ่งห้อย กวีปกรณ์ สว่างวับวาวแสงแห่งชีวิต จุดประกายความคิดวิจิตรแจ้ง ประสบการณ์ล้ำค่าราคาแพง มาตกแต่งเติมฝันพันนิทาน คนเราเคยอิสระพันธะผูก สังคมปลูกความคิดชอบผิดสาน เริ่มชิงดีชิงเด่นรบรุกราน ความคิดต่างต่อต้านประหารกัน กี่ครอบครัวสิ้นไร้แม้ไม้ตรอก ต้องช้ำชอกช้ำใจจำอดกลั้น กี่ชีวิตล้มตายอีกกี่วัน สงครามนั้นนองเลือดล้นลานจินต์ แสงเจ้าวับสว่างวาบต้องดับวูบ สองพี่นองเหลือเพียงรูปรอยถวิล ขาดพ่อแม่มอบรัก น้ำตาริน ญาติพี่น้องหมดสิ้นสายสัมพันธ์ ทุกชีวิตวุ่นวายเกรงวายชีพ ต้องปากกัดตีนถีบทั้งหวาดหวั่น หากสายลมสงครามมาประจัน เพียงวูบเดียวเท่านั้นก็บรรลัย สองชีวิตพี่น้องต้องลำบาก แม้เงินฝากถอนมามีค่าไม่ ยุคข้าวยากหมากแพงแล้งน้ำใจ สังคมท่ามสงครามไหนไม่ต่างเลย เจ้าหิ่งห้อยวิบวับลงดับวูบ ไม่เหลือรูปรอยชีวาชีวิตเอ๋ย ไฟสงครามสว่างแสงกำแหงเย้ย เจ้าปีกเอยเจ้าปีกบางร้างชีพแล้ว... จากภาพยนตร์อนิเมชั่นประเทศญี่ปุ่นที่หลายคนดูแล้วน้ำตาซึม ...แต่ผมร้องไห้ |