อหังการของดอกไม้

จิรนันท์ พิตรปรีชา

สตรีมีสองมือ   มั่นยึดถือในแก่นสาร
เกลียวเอ็นจักเป็นงาน    มิใช่ร่านหลงแพรพรรณ

สตรีมีสองตีน    ไว้ป่ายปีนความใฝ่ฝัน
ยืนหยัดอยู่ร่วมกัน    มิหมายมั่นกินแรงใคร

สตรีมีดวงตา    เพื่อเสาะหาชีวิตใหม่
มองโลกอย่างกว้างไกล    มิใช่คอยชะม้อยชวน

สตรีมีดวงใจ    เป็นดวงไฟมิผันผวน
สร้างสมพลังมวล    ด้วยเธอล้วนก็คือคน

สตรีมีชีวิต    ล้างรอยผิดด้วยเหตุผล
คุณค่า"เสรีชน"     มิใช่ปรนกามารมณ์

ดอกไม้มีหนามแหลม    มิใช่แย้มคอยคนชม
บานไว้เพื่อสะสม    ความอุดมแห่งแผ่นดิน

พลังหญิงกู้ชาติ

            ตั้งแต่สมัยโบร่ำโบราณ หญิงไทยมิได้มีหน้าที่เพียงเป็นแม่บ้านดูแลลูก และปรนนิบัติสามี เท่านั้นแม้ในการศึกผู้หญิงก็มิเคยห่างหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของไทย ซึ่งมีวีรสตรีหลายท่านปกบ้านป้องเมืองเราไว้ ทั้งคุณหญิงโม (ย่าโม) ท้าวเทพกษัตรี ท้าวศรีสุนทร และพระศรีสุริโยทัย เป็นต้น ตำนานกล้าของสตรีที่กู้ชาติเหล่านี้ได้ถูกจารึกไว้ในใจเราชาวไทยอยู่ตราบนาน

                ในยุคนี้นอกจากสตรีจะต้องทำหน้าที่อย่างค่านิยมไทยแต่เดิมแล้ว ยังสามารถทำหน้าที่การงานได้ทัดเทียมกับผู้ชาย แม้คราวที่บ้านเมืองถูกครอบงำด้วยระบอบอันฉ้อฉล เธอเหล่านั้นก็มิอาจนิ่งเฉยกลับออกมารวมพลังด้วยสติปัญญา และความรัก ดูจากปริมาณของสตรีในที่ชุมนุมพันธมิตร หรือแม้แต่ผู้หญิงที่อยู่แถวหน้าในวันฝ่าด่านตำรวจเข้าล้อมทำเนียบ พวกเธอคือดอกไม้กล้าบานท้าทาย อำนาจโจรที่ครอบงำประเทศไทยอยู่ขณะนี้ ออกมาเถิดวีรสตรี และจงเชิญสุภาพบุรุษของท่านมาด้วย ก่อนจะถึงวันแม่ในเดือนสิงหา ประวัติศาสตร์ควรจะได้จารึกว่าการกู้วิกฤตของชาติโดยภาคประชาชนในครั้งนี้

“พลังของสตรีควรได้รับการสดุดีอีกครั้ง”