วันอาทิตย์ ที่ 8 มิถุนายน 2551
กลางวันตื่น กลางคืนฝัน
Posted by
ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม
,
ผู้อ่าน : 39
, 20:28:52 น.
| หมวดหมู่ :
then, it happened
Life in Drama
พิมพ์หน้านี้
|
เธอเดินอยู่กลางทางเดี่ยวชายกระโปรงสีเหลืองปลิวไสว หากใบหน้าของเธอยามนี้ประดับไปด้วยความเศร้าแม้จะเศร้าเหลือแสน แต่เธอก็ยังสวยหวานนักเธอเดินเดี่ยวอยู่บนเส้นทางสีน้ำตาลอ่อน ซึ่งบัดนี้ถูกบดบังไปเสียสิ้นด้วยใบไม้แห้งสีน้ำตาลแก่ช่างเป็นเส้นทางที่สวยงามและแสนเศร้า น้ำตาลอ่อนและน้ำตาลเข้มผสมกลมเกลียวดุจดังเฉดสีของภาพวาดคงจะเป็นภาพวาดจากปลายพู่กันของจิตรกรที่เต็มไปด้วยความอาดูรบางอย่างที่ไม่ว่าใครก็ไม่อาจเข้....
|
วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551
จากลูกสาวคนเดียวของแม่
Posted by
ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม
,
ผู้อ่าน : 59
, 21:19:48 น.
| หมวดหมู่ :
then, it happened
Is Love
พิมพ์หน้านี้
|
เกือบ 1 เดือนแล้วที่ฉันห่างกับแม่ตอนนี้แม่ไปอยู่ที่เชียงใหม่ สุขภาพดีขึ้นตามกำลัง ฉันได้แต่หวังว่าแม่จะอยู่กับฉันไปอีกนานๆพักนี้ใจคอไม่ค่อยดี ได้ยินแต่ข่าวคนใกล้ตัวตายไปทีละคน ทีละคน ไม่ทันได้ตั้งตัว มันใจหายและน่ากลัว ...กลัวว่าจะใกล้เข้ามาทุกทีฉันได้แต่ภาวนาว่าขอให้แม่ไม่เป็นอะไร ภาวนาว่าอย่าให้ความตายเข้ามาใกล้คนที่ฉันรักในตอนนี้เมื่อตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันเคยนอนร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรเพราะกลัวว่าตัวเ....
|
วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
ชวนไปดูละครเวทีเรื่อง Welcome to nothing
Posted by
ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม
,
ผู้อ่าน : 88
, 18:22:36 น.
| หมวดหมู่ :
Life in Drama
พิมพ์หน้านี้
|
 มาชวนไปดูละครเวทีค่ะเพิ่งเช็คเมลเมื่อกี้นี้ หลังจากไม่ได้เช็คมาเป็นสัปดาห์ และเช่นเคย ...จดหมายข่าวจากพระจันทร์เสี้ยวการละครร่อนมาอยูใน mail box แล้วเรียบร้อยคราวก่อนบอกไว้ว่าได้ไปดูละครเวทีเรื่อง ดอกไม้ในแสงแดด เขียนบทและกำกับโดย คุณ นพพันธ์ บุญใหญ่ และบอกไว้ว่าจะมาเขียนคอมเมนต์เล็กๆให้อ่านกัน ...แต่ก็ไม่ได้เขียน ...ขอโทษค่าเอาเป็นว่าคราวนี้เราจะไม่พูดแล้วละกัน ว่าจะมาเขียนคอมเมนต์ละครให้อ่านอีก ขอช....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 20 มีนาคม 2551
บทสนทนาของเพื่อนเก่า
Posted by
ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม
,
ผู้อ่าน : 73
, 20:59:31 น.
| หมวดหมู่ :
Life in Drama
พิมพ์หน้านี้
|
นี่คือบทสนทนาของเพื่อนเก่า ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน นอนด้วยกัน หัวเราะและร้องไห้ด้วยกัน เหล่หนุ่มด้วยกัน ไปจ๊อกกิ้งด้วยกัน อ่านหนังสือสอบโต้รุ่งด้วยกันเธอคือรูมเมทคนแรกของฉัน และคิดว่าคงจะเป็นคนสุดท้ายด้วยเราไม่เจอกันอีกเลยนับตั้งแต่เรียนจบ นับเวลามาก็จวนเจียนจะ 3 ปีแล้วไม่น่าเชื่อเลยว่าครั้งหนึ่งฉันเองก็เคยมีรูมเมทกับเขาเหมือนกัน คนๆเดียวที่ทำให้ห้องเล็กๆมีความหมายและ....
|