สืบเนื่องจากข่าวเมื่อวาน ที่นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี มองหน้าสื่อมวลชน เวลาประมาณ 30 วินาที และหันมองไปทั่วบริเวณ ด้วยสายตาแบบที่ไม่มีใครเคยพบเห็น ตาออกแดงๆ จนเกิดการตีความไปต่างๆนานา

ข่าวดังกล่าวทำให้นึกถึงประโยคที่ว่า เอาอย่างที่ครูสอน แต่อย่าเอาอย่างที่ครูทำ เมื่อครั้งที่ยังอยู่ประถมศึกษา ความหมายคือ ครู(บางคน) ที่นอกเหนือจากการเรียน การสอนในโรงเรียน นอกเวลาราชการหรือเวลาที่พักผ่อนอยู่ที่บ้าน บางคนกินเหล้าเมายา เข้าร้านอาหารเสียงดังโวยวาย ถ้าเด็กนักเรียนไปเห็นอาจถามว่า ทำไมครูถึงทำได้ แต่เมื่ออยู่โรงเรียน ตั้งใจสอนสิ่งดีๆให้กับนักเรียน ไม่ให้ทะเลาะเบาะแว้ง ตั้งใจเรียนฯลฯ แต่ ครูดีๆมีเยอะค่ะ ที่ดีทั้งนอกและในเวลาทำงาน ทำให้ย้อนกลับมานึกถึง ''ผู้นำ'' ที่โดยธรรมชาติต้องมีวุฒิภาวะ มากกว่าคนทั่วไป โดยสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเยาวชน ขอยกเพลงๆหนึ่งขึ้นมา เป็นเพลงที่ร้องได้จนติดใจ จากค่ายผู้นำเยาวชนค่ะ ซึ่งเคยลงไปแล้วในบล๊อคนี้ แต่ในหัวข้อนี้เชื่อว่า สามารถยกมาอ้างอิงได้อีก

-ผู้นำคือ ผู้รับใช้ จิตใจเทอดทูนคุณธรรม ซื่อสัตย์เสียสละประจำ ทำตนให้เป็นตัวอย่าง

-ผู้นำ ต้องไม่ย่อท้อ ต่อบุญหนุนธรรม นำทาง ยิ้มสู้อุปสรรคขัดขวาง ถากถางเส้นทางความดี

รับใช้ด้วยใจเบิกบาน เจือจานน้ำใจไมตรี เอื้อเฟื้อเมตตาอารี ผู้นำต้องมี จิตใจกล้าหาญ

-ผู้นำคือผู้รับใช้ ไม่กลัวหนักเบาเอางาน คือผู้นำจิตวิญญาณ เชื่อมประสานด้วยการทำดี

ไม่ได้วิจารณ์คุณสมัครนะคะ แต่ในฐานะเยาวชนคนหนึ่ง อยากเห็นผู้ที่เป็นผู้นำ เป็นตัวอย่างที่ดีค่ะ

อย่างน้อยพี่ๆนักข่าวก็เป็นสื่อมวลชน ที่มีหน้าที่ในการซักถามข้อมูล ความเห็นต่างๆ การไม่พอใจเกิดขึ้นได้ทุกคนค่ะ

แต่ ในฐานะที่ท่านเป็นผู้นำ อยากเห็นการให้เกียรติ กับพี่ๆนักข่าวค่ะ อีกเรื่องหนึ่งคือ การที่คุณสมัครออกมาให้สัมภาษณ์หรือการออกรายการต่างๆเป็นความเห็นที่เราสามารถวิเคราะห์ได้ว่าเป็นอย่างไร ท่านมีสิทธิที่จะเสนอความเห็นต่างๆ ตอนนี้เสียใจมากค่ะ ได้ยินเด็กๆบางส่วน โดยเฉพาะน้องๆประถมต้น ด่ากันโวยวายๆ บางคน ก็บอกว่า

''อ้าว ทำไมหนูจะทำไม่ได้อะ นายกยังทำเลย'' อย่าให้ทั้งสอน และสิ่งที่ทำ ทำร้ายเยาวชนตัวเล็กๆเลยค่ะ

ยังอยากเห็นคุณสมัคร มีคุณสมบัติเหมือนเพลงข้างบนนะคะ ซักข้อก็ยังดีค่ะ ขอบคุณทุกท่านค่ะ......