ผมมีกลอนวันแม่มาฝากครับ

กลอนวันแม่ 12 สิงหาคม

……..สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ ……...…...มีพระคุณ………การุณนัก
เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
เป็นผู้ที่…………...คอยสั่งสอน…....เอาใจใส่
คอยห่วงใย….……เราทุกคน……...จนวันนี้
เปรียบแสงทอง…...สว่างล้ำ……….นำชีวี
เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง

……...วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
....เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
....สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
....น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
…แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
....แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
....แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
…แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
…เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
....สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
....กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
....ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย

มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู......... แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน
แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา
มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า ........... อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง
ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ

......แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต
แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ
กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา

.........................................

แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง
ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา
ทำอาหารรอไว้จะให้เรา
แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว

ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้
โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า
ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา
ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์

ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ จาก : www.geocities.com

ผมมีเพลงวันแม่มาฝากอีกเช่นกันครับ

เพลงค่าน้ำนม

      


แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
 แม่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
 แม่เราเฝ้าโอละเห่
 กล่อมลูกน้อยนอนเปลมิห่างหันเห ไปจนไกล


 เมื่อเล็กจนโต โอ้แม่ถนอม
 แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
 เติบโต โอ้เล็กจนใหญ่
 นี้แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม


 * ควรคิดพินิจให้ดี
 ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
 โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม
 เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
 ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง
 แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
 บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น
 หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย