ใครๆ ก็เขียนถึงแม่กันในช่วงเทศกาลวันแม่นี้

แต่เจ๊ขอเขียนถึงพ่อแทนนะ...เพราะใกล้วันเกิดของพ่อเข้ามาทุกทีแล้ว

 ...............

พ่อของเจ๊เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่มีวัยเด็กที่ปวดร้าวและยากจน

ต้องเร่ร่อนไปอยู่ตามบ้านญาติ หรือไม่ก็ฝากตัวเป็นลูกศิษย์วัด

ดังนั้นจึงไม่ต้องคาดหวังว่าจะได้เรียนหนังสือสูงๆ อย่างคนอื่นเค้า

.................

วันที่แม่มาเจอพ่อ แม่บอกว่าไม่ได้รักเท่าไหร่หรอกแต่สงสาร

ก็พ่อน่ะขี้เหร่จะตาย...ฮ่าๆ (แต่ได้ลูกสาวสวยนะ...คริคริ)

..........

แม่บอกว่าพ่อเห่อลูกสาวมาก แล้วเจ๊ก็ติดพ่อด้วย

เวลาพ่อไปขับแท็กซี่ ต้องเอาเจ๊นั่งรถไปด้วย

เป็นตุ๊กตาหน้ารถของพ่อ

แต่เจ๊จำได้แต่ว่าตอนเด็ก จะคอยมองปากซอยถ้าเห็นพ่อมา

เจ๊ก็จะวิ่งตื๋อ...ไปหา แล้วพ่อก็จะอุ้มเจ๊ขึ้นเดินกลับบ้านด้วยกัน

วันที่แม่ตีเจ๊ (แม่โมโหทีละก็ ตีเนื้อแตก)

พ่อนี่แหละจะเป็นคนอุ้มพาไปทายา..แต่ไม่กล้าห้ามนะ (สงสัยกลัวแม่เหมือนกันฮ่าๆ)

..........

จนวันนี้พ่ออายุมากแล้ว โรคภัยก็ตามมาเป็นธรรมดาโลก

จากชายที่สูงใหญ่ กลายเป็นชายชราร่างผอม...พ่อดูตัวเล็กกว่าที่เคย

เงียบลง...จะมีเวลาที่ได้เจอหลานเท่านั้น ที่พ่อจะหัวเราะได้เต็มเสียง

...........

พ่อชอบร้องเพลงมาก เพลงที่พ่อร้องกล่อมเจ๊เป็นประจำ

ก็เช่น พรานทะเล "ชีวิตที่คร่ำกลางน้ำเวียนวน..."

"เมียจ๋า หันหลังฟังผัวสักนิด....."

"Love me tender....love me sweet....never let me go"

คงไม่ต้องบอกกันว่าพ่อเจ๊จะแต่งตัวเลียนแบบเอลวิสหรือเปล่า เมื่อตอนหนุ่ม...

ถามดีกว่าว่า "ขนาดไหน"

ให้กลับบ้านพ่อก่อน...จะเอารูปพ่อสมัยก่อนมาให้ดู....คริคริ

................

แด่ KING OF ROCK AND ROLL  - ELVIS PRESLEY

และ KING OF MY LIFE - Mr.Somphong "You always on my mind"

..................

ป.ล.ดีใจจัง...ฮ่าๆ โยงได้แล้ววุ้ย

จุ๊บๆ