มีคนมาทักหลังไมค์ว่า

เจ๊หายหัวไปจากบ้านตัวเอง..ฮ่าๆ

ไม่มีไรมาก...บ้านไหนหล่อก็แวะนานหน่อย...เอิ๊กๆ

คืองี้....อยากให้เข้าใจกันอีกทีว่า

เจ๊แค่...อยากให้คนบล็อกเนชั่น เข้าใจว่า

ภาษาไทยเป็นภาษาที่งดงาม...รุ่มรวยอารมณ์...ผันเสียงได้หมด

(ผวนก็ด้าย...กร๊ากกกกกอันนี้เจ๊ชอบมาก...อ่ะ)

ในกรณีอยากให้ภาษาที่เราใช้ออกสำเนียง ออกอารมณ์ได้ตามนั้น...เพื่อความหนุกหนาน

(เห็นแมะไม่เห็นต้องเขียนเป๊ะๆ ว่าสนุกสนานซะหน่อย)

เพียงแต่เราหลงลืมการใช้ไป ก็เท่านั้นเอง

แล้ว...มันไม่ดีเหรอไงที่จะมีใครมาบอกเรา...เตือนเรา

ว่า...เฮ้ เราเขียนเลียนเสียงที่อยากพูดได้นะ...เพียงแต่ว่าใช้ให้เป็น

 เจ๊ขอแค่เวลามีใครสักคนจะพิมพ์คำว่า "คะ"

แล้วก่อนที่เค้าจะกดแป้นเพื่อพิมพ์ไม้ตรีลงไป

เค้านึกได้ว่า "คะ" ก็ออกเสียง "คะ" แล้วนะคร้า

ไม่ต้องพิมพ์ "ค๊ะ" เพราะที่จริงมันออกเสียงไม่ได้

แหม...ถ้าอยู่ใกล้ๆ จะออกเสียงให้ฟัง

แล้วบรรพบุรุษที่คิดอักษรกลาง สูง ต่ำ ก็ช่างฉลาดเหลือล้ำ

คิดอักษรมาคู่เสียงกัน เช่น ข.ไข่ กับ ค.ควาย

ลองออกเสียงตามดูนะว่าได้ครบ 5 เสียงมั้ย

คา...ข่า...ค่า...ค้า...ขา

เห็นมั้ยเรียกว่าอักษรต่ำคู่สูง (ประมาณนี้เท่าที่จำได้นะ)

แล้วบางพยัญชนะที่ ดั๊นไม่มีคู่กะเค้า บรรพบุรุษเราก็คิด ห.หีบมาเพื่อคู่กันแทนไง เช่น

มา...หม่า...ม่า...ม้า...หมา

ครบเสียงผันวรรณยุกต์...ชิมิเคอะ

อ่ะลองใหม่...แบบอักษรต่ำคู่สูงนะ

พา ผ่า ผ้า พ้า ผา

ฟี ฝี่ ฟี่ ฟี้ ฝี.........

คราวนี้แบบ พวกไม่มีคู่ โดดเดี่ยวเอกาทศรถ ต้องหา ห.หีบมาช่วย

นา หน่า หน้า น้า หนา

เงา เหง่า เหง้า เง้า เหงา

แถมท้ายจ้า...อันนี้ชอบมากจากน้องหนูควีนเม้นท์ไว้

"ทุกคนเขียนผิดกันได้เนอะ...แต่เราก็พยายามทำให้ถูกได้เช่นกัน"

ป.ล.เจ๊ร้ากภาษาไทย รักในรากของตน และหวังว่าทุกคนเข้าใจนิ

จุ๊บๆ

..................................................

ฝากประชาสัมพันธ์กันนิดนึงเนอะ

ตอนนี้บ้านคุณคิลรอยเปิดให้โหวตเอ็นทรี่ พี่เต๋อ แล้วนะคะ

http://www.oknation.net/blog/kilroy/2007/09/12/entry-1

ลองไปอ่านตามบ้านต่างๆ ที่ร่วมกิจกรรมนี้

แล้วอย่าลืมโหวตนะคะ...ให้ใครก็ด้ายที่คุณชอบ...นะจ๊ะ

(ใครโหวตให้เจ๊รับหลังไมค์ 300 ฮ่าๆ)