เช้าของวันสวยกับการเดินทางของแสงตะวัน

  ชายหนุ่มอาศัยร่มเงาของต้นไม้ใหญ่เป็นที่พักพิง ลมเย็นพัดมาปะทะกับลมหายใจที่พรั่งพรูออกจากกาย และพร้อมเสมอที่จะแปรเปลี่ยนเป็นพายุอารมณ์ได้ตลอดเวลา

  หากแต่การรอคอย ณ.ห้วงเวลานี้ เป็นการรอคอยการมาของหญิงสาวอันเป็นที่รักด้วยกายที่กระสับกระส่าย และด้วยใจที่กระวายกระวน เพื่อการพบพานความหอมหวานแห่งชีวิต ท้องฟ้ากว้างจึงไร้ซึ่งพายุอารมณ์และยังคงสงบราบเรียบเช่นเดิม

  แต่ชายหนุ่มก็ยังคงไม่รู้ว่า ณ.ที่แห่งนี้หรือที่ไหนๆในโลก หลายๆสรรพสิ่งก็ยังคงเฝ้าคอยสิ่งที่ตนปรารถนาเช่นเดียวกัน

  การรอคอย...โดยนิยามของคำๆนี้ สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกนึกคิด อารมณ์อันหลากหลายจากผู้กระทำสู่ผู้ถูกกระทำ เพื่อการพบพาน สู่การจากลา ด้วยความรู้สึกที่ชุ่มฉ่ำหรือเหี่ยวเฉา ล้วนเป็นภาษาสากลที่สามารถหยั่งถึง สัมผัสได้ด้วยความหมายที่ชัดเจน

  เหลียวมอง 360 องศารอบกาย

  เงยหน้าทำมุม 90 องศา ทักทายแผ่นฟ้ากว้าง

  ก้มหน้าในมุมกลับ 180 องศา เพ่งพินิจหมู่เพื่อนบนปฐพี

  ปฏิบัติวันละ10รอบ จะส่งผลโดยตรงในการบริหารลำคอ และยังเป็นการฆ่าเวลาได้อย่างอำมหิต โดยมิผิดต่อบทบัญญัติของกฎหมายมาตราต่างๆแต่อย่างใด

  แล้วจะพบว่า ผองเพื่อนกำลังรอคอยบางสิ่งบางอย่างอยู่เช่นเดียวกัน

  เจ้าโต้ง งัวเงียลุกขึ้นเกาะคอน รอคอยแสงทองฉาบฟ้า เพื่อขับขานสำเนียงเสียงสดใสทักทายดวงตะวันยามเช้า(เสียงที่ได้ยินผ่านรูหู ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง ย่อมได้ยินเจ้าโต้งขันว่า...เอก อี๊ เอ้ก เอ้ก...)

  โต้งเอ๋ย...หน้าที่ของเจ้าช่างดูไม่แตกต่างจากแขกยามหน้าหมู่บ้านที่กำลังระรัวระฆังเสียงกังวานถี่บ่งบอกเวลา เพื่อปลุกคนขี้เซาทั้งหลายให้ตื่นจากนิทรา สู่เช้าวันใหม่อันสดใส ก่อนที่ตัวบังเองจะปิดเปลือกตาหลับโอนเอนบนเก้าอี้ดังเดิมนะนายจ๋า...

  เจ้าตูบรอคอยอย่างออกหน้าออกตาที่หน้าประตูบ้าน ประจบผู้เป็นนาย เพียงเพื่อการทักทายด้วยคำพูดที่ไพเราะและการทักทายที่แสนหวาน แต่ก็มักจะได้พบคำพูด(ด่า)และคำทักทาย(เตะ)อยู่เสมอๆ เฮ้อ...ไม่น่าคอยเลยนะเจ้าตูบ เสียเวลาเปล่าจริงๆ

  เจ้ากางเขนตัวน้อย รอคอยแสงทองฉาบฟ้าเช่นกัน เพื่อจับจ่าย เจาะจิกอาหารเช้าให้กับเจ้าตัวเล็กที่รอคอยแสงทองจากฟ้าเพื่อโก่งคอร้องหาอาหาร แหม...ก็เด็กกำลังโตนี่จ๊ะ เลยกินจุไปหน่อย

  ต้นไม้ใหญ่ที่เจ้านกน้อยทำรัง ก็กำลังรอคอยแสงทองจากฟ้าอยู่เหมือนกัน เพียงเพื่อขอแบ่งปันอณูแห่งแสงตะวันแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานสู่กระบวนการปรุงอาหาร จัดแยกสำรับคาวหวานเพื่อประโยชน์ต่อส่วนต่างๆของร่างกาย

  ใบไม้สีทองกรอบปลิวไสว ร่างหล่นจากต้น รอคอยการมาเยือนด้วยสัมผัสอันแสนหวานจากไม้กวาดเพื่อนรักที่พามันไปรวมกันเป็นกองโตและค่อยๆผุพังย่อยสลายกลายเป็นอาหารของแผ่นดิน

  แม้กระทั่ง...

  น้ำค้างหยดสวยบนยอดหญ้า ก็ยังคงรอคอยการกลับมาของแสงทอง เพื่อจะระเหิดกลายเป็นไอน้ำละล่องลอยขึ้นสู่ฟ้า และจะกลับมาพบพานใบหญ้าอีกครั้งเมื่อราตรีคืบคลานใกล้

  หันมาดูของใกล้ตัวกันหน่อย...

  โตโยตาคันงามหน้าบ้าน รอคอยที่จะระบายลมหายใจด้วยเสียงอันดัง แล้วห้อเต็มเหยียดตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ เพื่อไปพบพานพี่ฮอนด้า น้องมาสดา และบรรดาผองเพื่อนอีกมากมาย เพื่อร่วมสังสรรจิบน้ำมันชมวิวตึกระฟ้าของเมืองหลวงบนทางด่วนระฟ้า

  ใกล้ตัวเข้ามาอีกนิด...

  วิยะดา โกมารกุล ณ.นคร เฝ้ารอคอยอย่างกระวนกระวายอยู่ในช่องเล่นเทป เพื่อเอื้อนเอ่ยเสียงหวานใส แต่เสียใจนะจ๊ะ...เธอคงจะต้องคอยต่อไปสักนิด เพราะตอนนี้อยากจะฟังเสียงร้องอันทรงพลังจากแครอลล์ คิง ในช่องเล่นเทปอันถัดไป

 ใกล้จนหายใจรดต้นคอ...

  ฉันเองก็เฝ้าคอย เฝ้าดูสรรพสิ่งค่อยๆตื่นจากหลับไหล และพบเจอสิ่งที่ตนเองเฝ้าคอย

  ถึงวันนี้...

  ณ.เวลานี้

  เมื่อใดที่ฉันพบพานกับการรอคอย ฉันก็จะพร้อมยอมรับด้วยความรู้สึกอันสดสวย สบายใจ และเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

  เพราะเชื่อเถิดว่า...

  มิใช่มีแต่เราเท่านั้น

  ที่เฝ้ารอคอยความหวังอย่างเงียบเหงาอยู่เพียงคนเดียว