วันนี้ก็วันที่ 5 กรกฎาคมนับเดือนดูแล้วเราก็ฝึกงานขึ้นเดือนที่ 5 พอดีจริงๆแล้วก็ไม่เชิง 5 เดือนหรอก กับ 3 เดือนแรก มีนาคม - พฤษภาคม กับการขอฝึกงานนอกรอบของสถานที่เรียนที่ยอมสละเวลา Summer ปีสุดท้ายของชีวิตนักศึกษาปริญญามาฝึกงานที่โต๊ะการเมืองของหนังสือพิมพ์มติชน ที่ประจำอยู่ที่รัฐสภา ยังจำได้ถึงวันแรกๆที่ได้เจอพี่ๆที่รัฐสภา พี่จากนักข่าวหลายสำนัก ยังจำได้กับอาการเบลอเอ๋อรับประทานกับมาตราที่ 1และกรอบที่ 2 วาระที่ 3 ทั้งสนช. ส.ส.ร. กมธ. มากมายก่ายกอง และวันแรกที่มาก็โดนรุ่นพี่สั่งให้เช็คข่าวเขียนข่าวที่ผิดตรึม แต่แอยดีใจที่ข่าวแรกที่เขียนไลงหนังสือพิมพ์ ^ ^ ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้ช่วงปักษ์แรกของการฝึกงานได้เจอการรับน้องด้วยภาษาทางการเมืองรุมเร้า ทำเอาเราที่คิดว่ารู้เรื่องทางการเมืองมากพอตัวคนนึงถึงกับสะท้านต้องรีบกลับไปทำการเมืองหนักกว่าเดิม -*-

        พอเข้าสู่เดือนที่ 2 ก็เริ่มเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น เริ่มได้ทำข่าวจริงๆจังๆมากขึ้น เริ่มได้เรียนรู้โลกการทำงานจริงมากขึ้น ได้รู้จักดูทีวีแล้วนั่งจิ้มชี้พี่นักข่าวของสำนักข่าวอื่นเล่นๆ ได้รู้ว่ามุมตรงไหนไม่ควรยืนเพราะอาจจะได้ออกทีวีโดยไม่ตั้งใจยิ่งกว่าเรียลลิตี้โชว์ เพราะว่าเราจะไม่รู้เลยว่ากล้องช่องไหนเผลอจับภาพติดวิญญาณเราอยู่ ได้รู้ว่าภาพของการทำงานข่าวในอุดมคติกับความเป็นจริงแตกต่างอย่างสิ้นเชิงและไปในทิศทางที่ดี ทั้งพี่ก้อง พี่จุ๊ พี่หลิงก็เปรียบเมือนคุณครูอีกคนหนึ่งในชีวิตการทำงานการเรียนรู้นอกตำราที่ไม่รู้ว่าต้องไปลงทะเบียนที่ไหนถึงจะได้เรียนแบบนี้ (ไม่ได้โม้) นอกจากพี่ๆทั้ง 3 ก็ยังมีพี่ที่ร่วมทำงาน ทำข่าว แชร์งาน ประสานงานในช่วงเดือนที่ 2 อย่างสนุกสนานของกลุ่มนักข่าวตองเหลือง(แอบตั้งมาเอง) เพราะว่าต้องอพยพเยอะมากเนื่องจากประจำการอยู่บริเวณโต๊ะแถลงข่าว พอมีผู้ใดมาแถลงข่าวทีโน๊ตบุค ลูกชิ้น ขนมนมเนยที่กินอยู่ก็ต้องจรลีหนีย้ายไปตามหลีบมุมในห้องนักข่าว อิอิ

        หลังจากที่แอบพักร้อนเองกลับบ้านช่วงสงกรานต์กลับมาอีกทีก็คิดว่าคงต้องลาจากที่นี่แล้วเนื่องจากถึงวาระที่ต้องย้ายไปทำเนียบ แต่เนื่องด้วยบุญหรืออะไรก็ตามแต่มีเรื่องพุทธศาสนาที่คุณก็รู้ว่าคืออะไรมาแต่น แตน แต้น หน้ารัฐสภาพอดี ก็เลยได้อยู่ทำต่อ ซึ่งถือว่าเป็นความโชคดีอย่างไรไม่รู้ กับการทำงานในเดือนที่ 2 -3 ก็เริ่มแอบดีใจว่าข่าวที่ลงมากขึ้น โดนแก้น้อยลง คล่องตัวมากขึ้น(นิดนึง - -') เริ่มรู้จักตรอกซอกซอยของรัฐสภาเร้นลับที่มีทางเชื่อมถึงกันมากมาย กลุ่มแหล่งข่าวหน้าสภาเริ่มรู้จักเรามากขึ้น อิอิ แต่สุดท้ายการฝึกงานในรอบ 3 เดือนแรกก็จบลงในวันยุบพรรคซึ่งได้ไปประจำการที่พรรคที่โดนยุบ นับว่าเป็นอีกวันประวัติศาสตร์ที่ดีจริงๆๆ

       มาตอนนี้เวลาก็ผ่านมารวดเร็วเหมือนกับว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภา (แต่ไม่รู้ว่าเค้านับเราเป็นส่วนหนึ่งไหม) เริ่มรู้สึกอยากฝึกงานต่อไปเรื่อยๆ เรื่อยขนาดที่ว่าเค้าไม่ไล่ไม่ไป เค้าไม่รับทำงานไม่ไป เหอๆๆๆ หน้าด้านแท้ แต่ก็เริ่มรู้ว่าเวลาของเทอมนี้ที่เราทุ่มเทเวลาว่างจากการเรียนการทำงานทั้งหมดมาอยู่ที่นี่ มาฝึกงานตรงนี้นับว่าคุ้มค่ามากเพราะทำให้เราเรียนรู้อะไรมากขึ้น มากขึ้น และนับว่าเป็นบันไดอีกขั้นที่ทำให้ก้าวขึ้นมา (ไม่ใช่บันไดคมช. (ฮา) ) แต่ก็นับว่าเวลานี้ วันนี้ก็ดีใจระดับหนึ่งกับการทำงาน ผลงานของตัวเอง กับการขึนสุ่เดือนที่ 5 (และขอให้มีเดือนที่ 6 -7 -8 -9) ต่อจนได้เป็นส่วนหนึ่งหรือโดน Convergance จริงๆทีเหอะ รอได้นะพี่น้อง