การที่เราได้นั่งคิดอะไรคนเดียวไปนานๆนั้น เป็นเรื่องที่น่าทึ่งอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว เหตุที่ฉันพูดแบบนี้ก็เพราะว่า การที่เราได้นั่งนึกย้อนถึงอดีตที่ผ่านมาภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงโดยการที่ปล่อยอารมณ์และความคิดไปเรื่อยๆฉันก็นึกออกได้หลายสิบเรื่องแล้ว  และหนึ่งในเรื่องที่ฉันนึกออกนั้นก็คือ เรื่องของความรัก ถึงแม้ว่าฉันจะเรียกว่าความรักแต่ที่จริงแล้ว มันก็เป็นแค่เรื่องราวหนึ่งในชีวิตที่ได้ผ่านเข้ามาและก็ผ่านไปเหลือไว้แต่เพียงเป็นความทรงจำที่ดี หรือทำให้เราต้องเจ็บช้ำอย่างน้อยก็เป็นบทเรียนให้เราต้องทำความเข้าใจและจดจำมันไว้ที่มีความสำคัญอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

      ความรักของฉันไม่ได้หวือหวาอะไรมากนักเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ แล้วเพราะว่าความรักในแบบของฉันอยู่ในรูปแบบของความรักที่ต้อง แอบซ่อน เพราะฉันเป็นคนเองเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออกในเรื่องของความรักมากนัก ทั้งที่เรื่องอื่นฉันเป็นคนที่กล้าแสดงออกมากดูได้จากการรายงานหน้าห้องก็ได้รับการไว้วางใจจากเพื่อนๆอยู่เสมอ  หรืออันที่จริงแล้วไม่มีใครอยากออกไปก็ตามทีฉันจึงเกิดอาการที่ต้อง แอบรักอยู่บ่อยๆ อย่างเช่นเมื่อ ครั้นที่ยังเป็นเด็กมัธยม ฉันแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันแต่อยู่กันคนละห้องแต่ฉันมักจะแอบมองเขาทุกครั้งเมื่อต้องเข้าแถวตอนเช้าเมื่อพักทานอาหารกลางวันที่โรงอาหารหรือแม้แต่ระหว่างคาบเรียนที่รออาจารย์ท่านอื่นที่กำลังเดินทางมาสอนและแม้แต่ตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็ต้องคอยแอบมองเค้าอยู่เป็นประจำฉันชอบแอบมองเค้าเวลาที่เค้าเดินออกจากห้องเรียนเพื่อกลับบ้านก็จะแอบอิจฉาเพื่อนของเขาที่ได้เดินเคียงข้างเขาที่กลับบ้านพร้อมกับเขาได้ทุกวัน เป็นความรู้สึกแอบอิจฉาข้างในลึกๆที่เค้าได้มีโอกาสที่ฉันอยากมีบ้างหากแต่ฉันก็ไม่เคยมีโอกาสนั้นหรือไม่มีโอกาสนั้นเลยตลอดชีวิต

      ฉันต้องคอยแอบมองเค้าอยู่แบบนั้นทุกวันและรู้สึกเศร้าใจทุกครั้งเมื่อถึงวันศุกร์ เพราะนั่นแสดงว่าฉันจะไม่ได้เจอหน้าเค้าตั้ง 2 วันถ้าเป็นคนอื่นก็คงดีใจที่ได้หยุดเรียนถึง สองวัน และคงไม่อยากให้ถึงวันจันทร์เร็วนัก เพราะต้องกลับไปเรียน แต่ก็นั่นแหละช่างเป็นความคิดที่ตรงกันข้ามกันฉันซะเหลือเกินฉันดีใจเสมอที่วันจันทร์มาถึง  เพราะนั่นเป็นโอกาสที่ฉันจะได้เจอหน้าเค้าอีก 5วัน ช่างเป็นความสุขเล็กของฉันเสียเหลือเกินสำหรับฉันในตอนนั้น วันแล้ววันเล่าก็ผ่านไป ฉันจึงได้มีโอกาสบอกเรื่องนี้กับเพื่อนให้ได้รู้ความในใจนี้ เพื่อนฉันแสดงอาการถึงความตื่นเต้นเล็กน้อย  พร้อมกับคำพูดที่ไม่ค่อยให้กำลังใจกับฉันซักเท่าไหร่ว่า ก็รู้ ๆ อยู่ว่าเค้าน่ารักขนาดนั้นก็ไม่แปลกหรอกที่เขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงหลายๆคน แม้แต่รุ่นพี่ทุกชั้นปี  เมื่อได้ยินดังนั้น ความรู้สึกของฉันรู้สึกของฉันก็เหมือนคนที่อกหักขึ้นมาทันใด ทั้งๆที่เค้าไม่เคยรู้เลยแม้แต่น้อย เป็นการคิดเองเออเองของฉันเพียงแค่ฝ่ายเดียวเท่านั้น มันเป็นความรู้สึกเจ็บแปลบๆ อยู่ข้างใน  เพราะชื่อของคนที่เพื่อนพรั่งพรูออกมาว่ามีใครบ้างที่ปลื้มในตัวของเขาแบบฉันมีใครบ้าง ฉันก็ถึงกับต้องสะดุดอีกครั้ง เพราะแต่ละคนนั้นก็ระดับที่เรียกได้ว่าเป็นระดับท๊อปของโรงเรียนทั้งนั้น หลังจากวันนั้น  อาการที่เคยแอบมองก็ต้องคอยแอบยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า เพราะเกรงว่าเพื่อนตัวดีจะแอบเห็นฉันต่ออีกที แต่นั่นก็ยังไม่หลุดลอดสายตาเพื่อนตัวดีไปได้หลังจากที่ผ่านมาแล้วเป็นเวลา  หนึ่งปีเต็มมาหลังจากวันที่เผยออกมา 

   โปรดติดตามตอนต่อไป.....