*/
  • pp_mantana
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : [email protected]
  • วันที่สร้าง : 2008-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 841
  • จำนวนผู้ชม : 830040
  • จำนวนผู้โหวต : 192
  • ส่ง msg :
  • โหวต 192 คน
ลองคิดสิว่าชิ้นเนื้อก็คือกระเพาะของคุณ

คุณครูสอนเด็กๆเกี่ยวกับเรื่องของน้ำกระดูกพรุนหรือน้ำซ่า โดยยกตัวอย่างและสาธิตให้เด็กๆดูถึงประโยชน์และโทษของมัน เรื่องของเรื่องในวันนี้มันมาจากน้ำในกระติกน้ำของน้องติ ที่จริงคุณครูก็ไม่ทราบหรอกว่าในกระ

View All
<< ตุลาคม 2016 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 24 ตุลาคม 2559
Posted by pp_mantana , ผู้อ่าน : 1414 , 22:51:22 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ค่ายศิลปะเพลินรู้ จ.สุโขทัย

วันจันทร์ที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๙

วันแรกของการเพลินรู้ กับหัวข้อ "ในหลวงของฉัน"

๘ โมงเช้าวันจันทร์ คุณพ่อ คุณแม่เดินจูงมือลูกๆมาส่งที่ค่ายศิลปะ สถานที่ในการทำค่ายครั้งนี้ อยู่ที่ โรงเรียนอนุบาลโมเน่ จ.สุโขทัย เด็กๆที่มาเข้าค่ายเป็นเด็กๆในจังหวัดสุโขทัย และพิษณุโลก วันนี้เรามีสมาชิกตัวจิ๋วทั้งหมด ๔๓ ซน

 

ระหว่างรอเพื่อนมากันจนครบ พี่เอ็มก็พาเด็กๆเล่นเกมสนุกๆ เพื่อละลายพฤติกรรม และให้เด็กๆได้ทำความรู้จักคุ้นเคยกัน 

เล่นเกมกระซิบ ซ่อนแอบ นักสืบ เด็กๆที่เรียบร้อยดังผ้าพับไว้เมื่อวินาทีแรกที่เจอกัน พอเริ่มสนุกคุ้นเคยกัน ครูแป๋มก็ได้เริ่มเห็นผ้ายับยู่ยี่บ้างละ ปาดเหงื่อเตรียมตั้งรับกับความซนกันได้เลยค่ะ

 

“ครูแป๋มครับ ช่วยเอาลังครอบหน่อยครับ” พี่เอ็มพยายามทำตัวให้เล็กๆ เพื่อเข้าไปแอบเด็กๆ

ครูแป๋มเอาลังกระดาษครอบตัวที่แสนจะเล็กอวบอั๋นของพี่เอ็มไว้จนเกือบมิด

“ไปหาได้” เมื่อครูแป๋มจัดการอำพรางร่างของพี่เอ็มได้เกือบจะเรียบร้อย ก็บอกให้เด็กๆออกตามหาครูพี่เลี้ยงที่ซ่อนอยู่ทุกคน 

เด็กๆวิ่งผ่านพี่เอ็มไปรอบแล้วรอบเล่า แต่ก็ไม่ทันสังเกตกล่องลังกระดาษที่ขยับเขยือนบ้างในบางโอกาส เพราะผู้ซ่อนขดตัวจนเมื่อย

“นั่นไง...นั่งไง” เด็กเริ่มเห็นสิ่งผิดสังเกต 

“เห็นแล้วก้นพี่เอ็ม” เด็กๆวิ่งมาเปิดลังทันที

“โหย...หาเจอช้าจัง พี่เอ็มเมื่อยจะแย่อยู่แล้ว” ฮ่าๆๆ 

 

กิจกรรมสันทนาการช่วงเช้าจบลงเมื่อเด็กๆมากันจนครบ ครูแหลมเรียกรวมเด็กๆ พูดคุยถึงกิจกรรมการเรียนรู้ในช่วงต่อไป

“เดี๋ยวจะไปเคารพธงชาตินะครับ” ครูแหลมบอกเด็กๆ 

นานเท่าไรแล้วนะ...ที่ไม่ได้ยืนตรงเคารพธงชาติหน้าเสาธง ครั้งสุดท้ายคงเมื่อหลายสิบปีก่อนที่สนามหญ้าหน้าเสาธงโรงเรียนตอนเรียนมัธยมหก นี่เป็นครั้งแรกของการทำค่ายแล้วได้ยืนตรงเคารพธงชาติของครูแป๋มเลย รู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กๆอีกครั้ง

“พอเคารพธงชาติเสร็จ เราจะไปกราบในหลวงกันครับ” ที่ด้านหน้าทางเข้าโรงเรียนอนุบาลโมเน่ มีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชอยู่

ครูแหลมสอนเด็กๆกราบถวายความอาลัย โดยให้เด็กๆนั่งพับเพียบเก็บเท้า พนมมือไว้กลางอก แล้วค่ายๆวางมือซ้ายลง ตามด้วยมือขวา ไม่แบมือ ก้มศีรษะให้ปลายนิ้วมือจรดอยู่ระหว่างคิ้ว

เด็กๆตั้งใจฟัง และทำตามได้เป็นอย่างดี

 

เด็กๆเดินไปเข้าแถวที่สนามหญ้าหน้าเสาธง ครูแหลมเลือตัวแทนชาย และหญิงมาเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา

“เมื่อเชิญธงไปสู่ยอดเสาแล้ว เราจะลดธงลงครึ่งเสา เพื่อถวายอาลัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช” ครูแหลมบอกเด็กๆ

“ทั้งหมดแถวตรง” เด็กๆทำท่ากางแขนแล้วเอามือแนบกับลำตัว

“ประเทศไทย รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย...” ทุกๆคนร้องเพลงชาติเสียงดังฟังชัดอย่างพร้อมเพียงกัน เมื่อร้องจบก็ลดธงลงครึ่งเสา

“อะระหังสัมมา สัมพุทธโธภะคะวา...” ต่อด้วยการสวดมนต์

 

จากนั้นเด็กๆค่อยเดินมาที่พระบรมฉายาลักษญ์ นั่งพับเพียบและกราบอย่างที่ครูแหลมสอนไว้

 

ต่อมาก็เข้าสู่ขั้นตอนและกระบวนการ การทำงานศิลปะ ครูแหลมสอนเด็กๆขึงกระดาษ และวิธีการวาดภาพแบบพื้นฐาน

“ห้ามวาดสิ่งต่อไปนี้ “ก้อนเมฆ ภูเขา พระอาทิตย์ นกรูปตัวเอ็ม” ครูแหลมบอกเด็กๆ

“มันเชยมากๆครับ เราวาดสิ่งเหล่านี้เพราะเป็นความเคยชิน” ครูแหลมอธิบายเด็กๆ

คงจะเป็นเรื่องจริง เพราะเมื่อตอนเด็กๆ พอครูบอกให้วาดรูปสิ่งที่มีในภาพคือ บ้านกลางทุ่งนา มีภูเขาสามลูก ก้อนเมฆ นกรูปตัวเอ็มบินอยู่เต็มฟ้า บางวันพระอาทิตย์ก็ไแอบอยู่มุมของกระดาษ บางวันก็แอบหลังเมฆ บางวันก็แอบอยู่ระหว่างภูเขา 

“ใครๆก็วาดแบบนี้” คงเป็นสิ่งที่เคยชินและทำตามๆกันมา ไม่ได้เกิดจากความคิดและจินตนาการ

หัวข้อของเด็กๆวันนี้คือ “ในหลวงของฉัน” ครูแหลมบอกเล่าเรื่องพระราชกรณียกิจต่างๆมากมายที่ในหลวงทรงทำเพื่อประชาชน และให้เด็กๆถ่ายทอดเรื่องราว “ในหลวงของฉัน” ลงบนกระดาษที่ว่างเปล่าของตัวเอง

 

เด็กๆเตรียมอุปกรณ์เสร็จก็ลงมือร่างภาพกันเลย หลายๆคนนั่งนึกอยู่นานไม่รู้จะเริ่มอะไรดี ไม่รู้จะวาดและถ่ายทอดออกมาอย่างไร เพราะหลายๆคนยังไม่เคยผ่านการทำงานศิลปะแบบเป็นระบบ 

“หนูเคยเรียนมาแล้ว” ทุกๆคนที่พูดแบบนี้ พอมาเจอค่ายศิลปะของโรงเรียนศิลปะแหลมคมก็นิ่งเงียบกันหมด เพราะเรียนศิลปะที่อยู่ในกรอบ ในแบบที่มีให้และวาดตาม แต่ยังไม่เคยเรียนศิลปะที่สอนให้เด็กๆคิดเป็น และลงมือทำด้วยตัวเอง

“เมื่อคิดเป็น...จึงวาดรูปได้” ครูแป๋มถูกปลูกฝังเรื่องราวแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆ วันนี้จึงใช้โอกาสนี้ถ่ายทอดให้แก่เด็กๆ สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับการสอนให้เข้าใจ คือการไม่เปิดใจรับฟัง

วันแรกของการพบกับเด็กๆทั้ง ๔๓ ซนจึงค่อนข้างหนักสำหรับคูรครูทุกคน เพราะทุกๆคนใหม่มากกับระบบการเข้าค่ายศิลปะ สิ่งที่สอดแทรกเข้าไประหว่างการทำงานศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องระเบียบ วินัยทำได้น้อยมาก 

ต่างคน ต่างที่มา ต่างครอบครัว มาอยู่รวมกันในสังคมใหม่ แต่ต่างคนต่างใช้วิถีของตัวเองที่เป็น ไม่ยอมปรับยอมเปลี่ยนให้อยู่ในสังคมใหม่ เพื่อนใหม่ ครูคนใหม่ เราจึงเดินไปในวิถีเดียวกันได้ยาก

วันนี้...ครูแป๋มเดินตามหลังเด็กๆหนึ่งก้าว เพื่อเรียนรู้พฤติกรรมบางอย่าง วันต่อไปครูแป๋มจะขยับขึ้นมาเดินข้าง และจูงมือทุกคนเดินไปในแนวทางเดียวกันให้ได้

“วันนี้...แค่เพิ่งเริ่มต้น”

 

เด็กๆค่อยเริ่มภาพอย่างช้าๆ คุณครูค่อยๆปรับทีละคนเท่าที่จะปรับได้ ศิลปะไม่ได้เก่งภายในวันเดียว การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด 

 

“เด็กๆวางมือครับ” ครูแหลมเรียกเด็กๆทุกคนมารวมตัวกัน เพื่อสอนวิธีระบายสี

“วันนี้ครูแหลมจะสอนเด็กๆระบายสีต้นไม่ครับ” ครูแหลมเริ่มอธิบายลักษณะเฉพาะของสีชอล์คน้ำมันให้เด็กๆฟัง 

“สีดำให้ใช้เป็นสีสุดท้ายนะครับ เพราะมันเลอะง่าย” ครูแหลมบอกเด็กๆ

“สีขาวในหนึ่งกล่องจะมีสองแท่ง หน้าที่ของสีขาวคือ เอาไว้เป็นตัวผสมกับสีอื่นๆให้อ่อนลง” ครูแหลมอธิบายให้เด็กๆฟัง และทำตัวอย่างการระบายสีให้เด็กๆดู

 

เด็กๆแยกย้ายกันกลับไปทำงานของตัวเองต่อ ร่างภาพเสร็จก็นำมาส่งครูแหลม และมารับสีไประบาย

 

เที่ยงตรง ถึงเวลาอาหารกลางวัน เด็กๆไปล้างมือ และมานั่งที่โต๊ะอาหาร

อาหารกลางวันของเด็กๆเป็นข้าวกล่องธรรมดา แต่พอเปิดกล่องออกมาจะเป็นอาหารกลางวันที่แสนวิเศษมากๆ เป็นเมนูที่อุดมไปด้วยสารอาหารครบ ๕ หมู่ ที่สำคัญอร่อยมากๆ

อาหารกลางวันของเด็กๆวันนี้คือ “ข้าวผัดอเมริกัน” ในกล่องข้าวยังมี “องุ่นไร้เมล็ด” มาอีกด้วย

ก่อนทานข้าว เด็กๆต้องกล่าวคำขอบคุณกันก่อน วันนี้มิแชลเป็นคนนำเพื่อนๆกล่าวคำขอบคุณ

พอกล่าวคำขอบคุณจบ เด็กๆก็ทานข้าวกันอย่างอร่อย

 

ทานข้าวเสร็จก็กลับไปทำงานศิลปะของตัวเองกันต่อ ระบายสีเสร็จก็ตัดเส้นด้วยดินสอ EE และระบายสีพื้นหลังด้วยสีน้ำ

 

สีน้ำเป็นสีที่ช่วยชีวิตเด็กๆได้ดีทีเดียว เพราะระบายง่าย ทำให้ผลงานเสร็จได้เร็วขึ้น 

กว่าผลงานจะเสร็จได้ครบทุกคน วันนี้ก็เล่นเอาครูทุกคนปาดเหงื่อกันเลยทีเดียวค่ะ

 

ปิดท้ายรายการของวันนี้ด้วยการทานอาหารว่างคือ ขนมจีบ และนั่งดูผลงานของเด็กๆในวันนี้ 

ครูแหลมหยิบผลงานที่ละชิ้นขึ้นมาให้เด็กๆดู ชื่นชมกับความมหัศจรรย์ที่เด็กๆได้สร้างสรรขึ้นมา

“อย่าลืมนะครับ เมื่อเช้าครูแหลมแจกกระดาษเปล่าๆให้เด็กๆ แต่ตอนนี้กระดาษแผ่นนั้นมีจินตนาการเต็มไปหมด”  ครูแหลมชื่นชม และให้คำแนะนำเพิ่มเติมในการทำงานศิลปะแก่เด็กๆ

 

“ศิลปะแหลมคม” ครูแหลมตะโกน

“เย่” เด็กๆขานรับพร้อมกันเสียงดัง

“กลับบ้านได้” ประโยคสุดท้ายนี่คือเสียงสวรรค์ของครูแป๋มจริงๆเลยค่ะ ฮ่าๆๆ

ผลงานวันนี้ "ในหลวงของฉัน"

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่หมี วันที่ : 26/10/2016 เวลา : 11.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ครูแหลมสอนสิ่งที่ดีงามให้กับเด็กๆ

เขาจะเติบโตขึ้นเป็นคนดี

เพราะเขารู้ว่าพ่อทำอะไรให้กับแผ่นดินนี้

เชื่อว่าเขาเข้าใจในสิ่งที่เขาถ่ายทอดออกมาเป็นผลงานนี้

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พล.ท.นันทเดช วันที่ : 25/10/2016 เวลา : 22.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nunrimfar
พลโทนันทเดช เมฆสวัสดิ์

โตขึ้นเขาจะเป็นเด็กดี ครับ เพราะเริ่มเรียนรู้เรื่องการกราบไหว้คนท่ีควร กราบไหว้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 25/10/2016 เวลา : 21.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

พระองค์ท่านมองเห็นความรักผ่านฝีมือและจิตใจเด็กๆแน่นอนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
dionอมยิ้ม วันที่ : 25/10/2016 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongmonth

วาดได้น่ารักดีค่ะ



ขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน