สังคมนิยมในโลกที่สาม

ส่วนใหญ่ในประเทศโลกที่สาม แนวคิดสังคมนิยมแบบมาร์กซ์ถูกนำมาใช้เป็น

แนวทางในการปฏิวัติ โดยเป็นการปฏิวัติที่ต่อต้านจักรวรรดินิยม เนื่องจากประเทศ

ในโลกที่สามส่วนใหญ่เป็นเมืองขึ้น แต่ก็ได้มีการนำแนวคิดของมาร์กซ์มาใช้

โดยปรับเงื่อนไขใหม่ เช่น จีน ก็ไม่ใช่การปฏิวัติของชนชั้นกรรมาชีพ แต่ใช้การ

ประสานแนวร่วมทางชนชั้น โดยใช้เกือบทุกชนชั้นในสังคมที่ต่อต้านจักรวรรดินิยม

โดยใช้ชาวนาเป็นกำลังหลักในการปฏิวัติ และมุ่งไปสู่การปฏิวัติในชนบท ใช้ชนบท

ล้อมเมือง ซึ่งต่างจากสังคมนิยมในโซเวียต ที่ใช้ชนชั้นกรรมาชีพเป็นฐานหลัก

ในการปฏิวัติ หรือในละตินอเมริกาก็มีแนวคิดปฏิวัติแบบจรยุทธ์ของ เช กูวาร่า

(Che Guevara) ซึ่งในละตินอเมริกาแนวคิดสังคมนิยมกำลังเป็นกระแสหลัก

อยู่ในปัจจุบัน จุดแข็งของสังคมนิยมในละติน อเมริกาคือ  เขาอาศัยพลังจากมวลชน

และปัญหาของประเทศเขาที่ระบบเศรษฐกิจถูกรุกรานโดยตรงจากจักรวรรดินิยม

                                     Ernesto Che Guevara

ณัฐพรรษ กรุงไกร ประธานเครือข่ายพิทักษ์เจตนารมณ์เดือนตุลา อดีต

สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ได้กล่าวไว้ว่า ”กรณีที่ประเทศรัฐ

คอมมิวนิสต์หลายประเทศได้แตกสลายลงไปในช่วงที่ผ่านมานั้น ไม่ใช่ประเด็นที่

จะสรุปว่าสังคมนิยมได้ล่มสลายลงแล้ว แต่นั่นเป็นจุดสำคัญที่ระบอบสังคมนิยม

จะต้องถูกทดสอบอีกครั้งหนึ่ง การสร้างรัฐที่ใช้เศรษฐกิจสังคมนิยมเป็นแกน

ในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศและพังทลายลงไปแล้วนั้นไม่ได้หมายว่า

สังคมนิยมไม่สามารถใช้ในขอบเขตทั่วโลกได้  เพราะว่าในการบริหารรัฐสังคม

นิยมในหลายประเทศนั้น ถ้าเราศึกษาให้ดีจะพบว่า ประเทศโซเวียตนั้น หลังจาก

ทำการปฏิวัติสำเร็จแล้ว กลุ่มชนชั้นนำในการปฏิวัติที่ขึ้นมาบริหารปกครอง

ประเทศนั้นก็ฟุ้งเฟ้อ และหลงติดกับดักการใช้ชีวิตเหมือนที่เราเรียกว่า

“ศักดินาแดง”  กระทำตัวเป็นชนชั้นอภิสิทธิ์ชนของพรรค สิ่งเหล่านี้ต่างหาก

ที่ทำให้กระแสสังคมนิยมถูกบั่นทอนอย่างรุนแรงในขอบเขตผู้ปฏิบัติงานและ

คนทำงานสังคมนิยม ประกอบกับทุนนิยมมีวิธีการโฆษณาชวนเชื่อได้อย่างดียิ่ง

ดีขนาดที่เรียกว่า “ต้องใช้แนวทางเศรษฐกิจการตลาดเท่านั้น ระบอบ

เศรษฐกิจของคุณจึงจะไปได้”  ซึ่งชั่วโมงนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องจำนวนหนึ่งเท่านั้น