เพลเล่ผู้พิชิต  เป็นหนังในปี ๑๙๘๗ ของเดนมาร์ค  กำกับโดยบิลลี่ ออกุสต์ (Billie August)  มักซ์ ฟอน ซีโดว์ (Max von Sydow) รับบทเป็นพ่อของเพลเล่  ส่วนเด็กชายเพลเล่ แสดงโดย เพลเล่ เวเนการ์ด

เป็นเรื่องของพ่อลูกสวีเดนคู่หนึ่งที่ลงเรือเดินทางมาหางานทำในเดนมาร์ค ซึ่งในขณะนั้นเป็นประเทศที่ร่ำรวยกว่า  หลังจากที่แม่ของเพลเล่เสียชีวิตลง จึงทำให้พ่อตัดสินใจออกจากประเทศมาแสวงหาอนาคตที่ดีขึ้น  แต่เมื่อมาถึงท่าเรือในเดนมาร์ค  พ่อกลับพบว่าไม่มีใครสนใจแรงงานชราผู้นี้เลย  สุดท้ายก็มีเพียงข้อเสนอให้ไปทำงานรับจ้างในไร่ปศุสัตว์ชานเมือง ด้วยค่าแรงต่ำ ๆ  พ่อไม่มีทางเลือก จึงรับข้อเสนอนี้

สภาพภายในไร่เต็มไปด้วยความลำบาก และถูกกดขี่ข่มเหงจากคนคุมงานในไร่  โดยเฉพาะตัวหัวหน้าคนงาน ที่พร้อมจะเอาเรื่องกับใครก็ตามที่ร้องทุกข์ถึงความอยุติธรรมหรือความต่ำต้อย  พ่อต้องทำงานหนักเยี่ยงคนงานคนอื่น  ส่วนเพลเล่นั้นเล่า ก็ถูกพวก "เด็กคุมงาน" แกล้งเอาแบบหยาบโลน  พ่อได้แต่รับปากกับเพลเล่ว่า เด็กพวกนั้นจะต้องถูกสั่งสอนเสียบ้าง  แต่เมื่อพ่อเผชิญหน้ากับพวกนั้น  ยังไม่ทันได้เอ่ยปากร้องทุกข์  เพลเล่เห็นพ่อถูกเด็กคราวลูกตวาดใส่  พ่อได้แต่ยืนฟัง ไม่ได้ปกป้องเพลเล่ดังที่พ่อลั่นวาจาไว้  เพลเล่ล้มตัวลงนอนร้องไห้บนเตียงนอนที่มีแต่กองฟาง

แม้สองสามีภรรยาผู้ดีที่เป็นเจ้าของไร่ จะมิได้กดขี่ข่มเหงหรือดูถูกเหยียดหยามคนงาน  ทั้งยังแสดงออกเมื่อเห็นเพลเล่ว่าให้ความเอ็นดู  แต่สภาพของการทำงานและความเป็นอยู่ที่ย่ำแย่นี้  นี่หรือคือจุดหมายปลายทางที่อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาด้วยความลำบาก  พ่อของเพลเล่ให้ของขวัญวันเกิดแก่เพลเล่ เป็นมีดพับอันเล็ก ๆ  พ่อมองดูเพลเล่ค่อย ๆ แกะห่อกระดาษซอมซ่อออกทีละชั้น  บอกกับเพลเล่ว่า "มันเป็นของขวัญของคนจน ๆ นะลูก"  เพลเล่เข้าไปกอดพ่อด้วยความรัก

ความสุขของพ่อดูจะมีแต่เพียง ขอให้ได้ในสิ่งธรรมดา ๆ อย่างคนจน ๆ คนอื่นเขา  พ่อบอกกับเพลเล่ว่า "พ่อแอบเอาต้นสตรอว์เบอรี่มาจากสวีเดนด้วย  เป็นพันธุ์ป่าแท้ ๆ ของสวีเดนเชียวละ เราจะปลูกมัน จะได้มีไว้กินกัน" 

ครั้งหนึ่งเพลเล่หลบพายุฝนที่บ้านของนางโอลเซ่น ริมชายฝั่งทะเล  ไม่ไกลจากไร่นัก  จึงรู้ว่านางโอลเซ่นเป็นหญิงม่าย  สามีของนางออกทะเลไปเป็นปีแล้วไม่กลับมาอีกเลย  พ่อของเพลเล่จึงเข้าไปทำความรู้จักกับนาง และนางก็ไม่ปฏิเสธความสัมพันธ์  พ่อกลับมาบอกกับเพลเล่ว่า "ต่อไปนี้ เราจะได้มีกาแฟกินกันที่เตียงนอน ในตอนเช้าวันอาทิตย์แล้วละลูก"  เท่านี้ก็คงเป็นความสุขแล้ว ของคนจน ๆ อย่างพ่อ 

แต่โชคไม่เข้าข้างคนอาภัพเอาเสียเลย  จู่ๆ สามีของนางโอลเซ่นก็กลับมา  เพลเล่บอกพ่อ  พ่อได้แต่ยืนทำสีหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตามเต็มไปด้วยความปวดร้าว 

แต่สำหรับเพลเล่แล้ว เขาเกิดความฝันว่าจะเดินทางไปแสวงโชคในอเมริกา  โดยคนงานผู้ทำตัวเป็นกบฎคนหนึ่งในไร่ บอกเล่าความฝันลมๆ แล้งๆ ของตัวเขาเองให้เพลเล่ฟัง  มันคงเป็นความฝันที่เป็นจริงได้ยาก  แต่สำหรับเพลเล่แล้ว ดูมันเป็นความฝันที่ไม่ไกลจากจินตนาการในวัยเยาว์ของเขาเสียเลย  เขาบอกกับพ่อถึงความฝันของเขา  เขาและพ่อตกลงว่าจะออกไปเผชิญชีวิตในที่ใหม่อีกครั้ง

เพลเล่ได้รับการเลื่อนขึ้นมาเป็นเด็กคุมงาน  แต่ก็มิได้ทำให้ความฝันของเพลเล่ดับลง  เพลเล่ตัดสินใจที่จะทำตามฝันของตน  โดยออกไปจากที่นี่เสียที  แต่เมื่อถึงวันที่จะต้องไปจริงๆ จังๆ  เพลเล่กลับพบพ่อผู้ชรานั่งร้องไห้อยู่ในคอกวัวด้วยน้ำตานองหน้า  พ่อไปไหนต่อไม่ไหวแล้ว หากแต่เพลเล่ ลูกจงไปเถิด  ดูดังกับว่าพ่อหมดแรงที่จะต่อสู้ชีวิตแล้ว  ยอมรับชะตากรรม ยอมรับความพ่ายแพ้ในชีวิต  ฉากจบ พ่อยืนโบกมืออำลาเพลเล่ เด็กน้อยที่กำลังเดินจากไปด้วยความฝัน  พ่อได้แต่ขอให้เพลเล่โชคดี  ชีวิตของเพลเล่นั้นอีกยาวไกล ส่วนพ่อนั้นได้แต่ร่วงโรยลงไปทุกวัน 

ชื่อเพลเล่ผู้พิชิตนั้น  คงหมายถึงเพียงความหวังเล็กๆ ในคนตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น  คนที่ยังเยาว์วัยที่ยังมิได้แพ้ชีวิต  แต่ชะตาชีวิตของเพลเล่จะเป็นอย่างไร  หนังได้จบลงอย่างไม่มีคำตอบ  จบลงด้วยช็อตสวยงามของการลาจาก  ของความหวัง ของความฝัน และสุดท้าย ความจำนนต่อชีวิตของผู้ที่หมดเรี่ยวแรงจะดิ้นรนต่อไป

 (บิลลี่ ออกุสต์  ผู้กำกับ)

หนังเรื่องนี้ต้องบอกว่าถ่ายภาพสวยงามมาก ราวกับภาพทิวทัศน์สีน้ำมัน  ดนตรีประกอบเนิบเศร้า  แต่ต้องเตือนคุณๆ ก่อนว่าสไตล์ของหนังยุโรปนั้น ต่างจากฮอลลีวู้ดโดยสิ้นเชิง  ไม่มีการ "บิ้วท์" อารมณ์ หรือทำอะไรจนเกินงาม  หนังบอกเล่าผ่านภาษาภาพที่สวยงาม  เป็นภาษาภาพยนตร์ที่แท้จริง  หนังออกในทางเอื่อยๆ เนือยๆ  แต่ด้วยความงามดุจดังกำลังละเลียดนวนิยายชั้นดีเล่มหนึ่ง  ก็ทำให้ต้องน้ำตาไหลในฉากที่ผู้พ่อ ยอมจำนนต่อชีวิต ร้องไห้เหมือนเด็กด้วยน้ำตานองหน้า  ใครที่ชอบหนังฮอลลีวู้ดแบบเอาสนุกเข้าว่า คงไม่เหมาะกับหนังเรื่องนี้ซึ่งมีความยาวเกือบ ๓ ชั่วโมง 

หนังได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม  มักซ์ ฟอน ซีโดว ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงดารานำชาย  และผู้กำกับยังได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์ที่เมืองคานส์  กับหนังได้รางวัลอีกหลายรางวัล