หนังอีกเรื่องหนึ่งของผู้กำกับอื้อฉาวชาวอิตาเลียน Pier Paolo Pasolini ผู้ที่กำกับเรื่อง Salo ที่ผมพูดถึงไปแล้วนั่นเอง  แต่ว่าหนังเรื่องนี้สร้างขึ้นก่อน คือ ในปี ๑๙๖๔  และสร้างเป็นหนังขาวดำ

พาโซลินี่ เป็นผู้กำกับอื้อฉาว เพราะเขาทำหนังออกมาในแบบของเขาที่มีเนื้อหา "แรง"  อาจเป็นเพราะว่าเขาเป็นมาร์กซิสต์ และเป็นรักร่วมเพศ  ในหนังหลาย ๆ เรื่อง จึงมักจะเห็นภาพการเสียดสีสังคม ออกมาในลักษณะที่รุนแรง รวมถึงการเปลือยเปล่าของร่างกายด้วย  และบางครั้งก็นำเรื่องราวเช่นเทพนิยายกรีก หรืออาหรับราตรี มาทำในมุมมองของตนเอง

แต่สำหรับเรื่องนี้ เขาสร้างขึ้นอย่างเช่นคนที่มีศรัทธาในศาสนา  ทั้ง ๆ ที่ว่ากันว่าแกไม่ได้เป็นคนศรัทธาในศาสนา หรือแม้แต่ขนบธรรมเนียมที่มีมาแต่เก่าก่อนใด ๆ  หนังเน้นออกมาในทางความสมจริงสมจัง  ซึ่งก็น่าจะเป็นไปตามที่พระคริสตธรรมคัมภีร์ ในส่วนของนักบุญแมทธิวจารึกเอาไว้

 (หน้าตาของผู้กำกับ)

ผมเองแม้จะเป็นชาวพุทธ  แต่ก็ชอบดูหนังที่เกี่ยวกับพระคริสต์  เพราะเข้าใจดีว่าทุกศาสนาต่างมีคำสอนที่ดีทั้งนั้น  และด้วยความที่เป็นคนชอบฟังเพลงคลาสสิก  ซึ่งมักจะมีเพลงศาสนาหรือเพลงในลักษณะอื่นที่มีเนื้อหาพัวพันถึงไบเบิ้ล  จึงเกิดความสนใจใคร่รู้ในแง่ประวัติศาสตร์ขึ้นมาด้วย  ประกอบกับเป็นคนชอบเรื่องราวลึกลับ  แล้วผมจะเล่าถึงหนังเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับพระคัมภีร์ต่อไป

ภาพยนต์เรื่องนี้ ไม่ได้เน้นภาพความทุกข์ทรมานของพระเยซูมากนัก  คล้าย ๆ กับจะบอกเล่าเรื่องราวไปตามพระคัมภีร์  เพื่อแสดงให้เห็นความศรัทธาและภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนั้น  บางครั้งบางครา พาโซลินี่ปล่อยให้มีบทคำสอนยืดยาว  ที่พรั่งพรูออกมาจากพระโอษฐ์อย่างเช่นผู้ดูได้อ่านพระคัมภีร์ 

ลักษณะของหนังจึงไม่ใช่หนังที่ดูเพื่อเร้าความรู้สึก  อย่างเช่นแพสชั่นของเมล กิบสัน  หรือหนังสุดอื้อฉาวอย่าง The Last Temptation of Christ ของมาร์ติน สกอร์เซซี่  แต่เหมือนกับพาโซลีนี่ ซึ่งเป็นคนที่ไม่ศรัทธาในศาสนา ก็ยังยอมรับว่าพระเยซูนั้น  เป็นบุคคลที่ควรค่าแก่การเคารพ  การถูกตรึงการเขนของพระองค์นั้น เป็นนัยทางศาสนาที่สำคัญ

ส่วนใครอยากทราบว่าผู้กำกับคนนี้  ที่อุตส่าห์ทำหนังศาสนาออกมาอย่างดี  จะเป็นผู้กำกับหนังที่อื้อฉาวได้อย่างไร  ลองดูที่ผมเขียนเอาไว้ในเรื่อง Salo นะครับ