เมื่อน้ำมันแพงขึ้น ก็มีเสียงเรียกร้องให้ประหยัดน้ำมันมากขึ้น หลายคนเปลี่ยนเครื่องของรถยนต์ไปสู่การใช้แก๊ส ซึ่งก็เหมือนหนีเสือปะจระเข้ เพราะแก๊สหาเติมยาก แม้จะหามาตรการประหยัดเงินค่าน้ำมัน แต่ก็ไม่เป็นการประหยัดเวลาที่ต้องจอดรอเติมแก๊สเอ็นจีวี ครั้นจะไปใช้แก๊สแอลพีจีซึ่งหาเติมได้ง่ายกว่า ก็ไปเจอปัญหาเรื่องความไม่ปลอดภัยเข้าไปอีก คนที่ใช้รถยนต์วันนี้ก็อยู่ในสภาพ “ยักตื้นติดกึก ยักลึกติดกัก”  ในทางพระพุทธศาสนาสอนว่า เมื่อต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับสิ่งใด ต้องพิจารณา ๓ ประการ คือ ๑.พิจารณาเห็นประโยชน์ ๒.พิจารณาเห็นโทษ ๓.พิจารณาเห็นความหลุดพ้น แม้ในเรื่องน้ำมันที่โลกเห็นว่าเป็นสิ่งสำคัญมาก เมื่อมีน้อยลง หรือมีราคาแพงขึ้น พลเมืองของโลกก็แทบจะเป็นจะตายเลยทีเดียว ทั้งนี้เพราะคนเรามองเห็นแต่เพียงแค่ประโยชน์ของน้ำมันเท่านั้นเอง มิได้มองเห็นโทษและความหลุดพ้นไปจากโทษของน้ำมันประกอบด้วย จึงมิอาจพ้นทุกข์ได้  การสร้างค่านิยมแห่งความประหยัดน้ำมันเป็นเรื่องดี แต่ไม่ควรติดอยู่แค่การประหยัดน้ำมันเพียงเท่านั้น ทางที่ถูกที่ควร มนุษย์ต้องฝึกฝนนิสัยประหยัด “ของใช้ทุกชิ้น ของกินทุกช้อน” พระพุทธเจ้าสอนว่าให้มี “อภิณหปัจจเวกขณ์” กล่าวคือ ให้มีการพิจารณาก่อนกิน-ก่อนใช้ ขณะกิน-ขณะใช้ กินแล้ว-ใช้แล้ว โดยคำนึงถึงประโยชน์ตนและโลกด้วยปัญญาอันแยบยล พระพุทธองค์ทรงสอนว่า ให้พิจารณาแล้วเสพ พิจารณาแล้วบรรเทา พิจารณาแล้วงดเว้นรวมความว่าต้องมีการพิจารณาทุกขั้นตอน เพราะน้ำมันมิใช่ปัจจัยสี่ของชีวิต เราขาดข้าว-เราตาย แต่เราขาดน้ำมัน-เราไม่ตาย ด้งนั้นเราจึงควรให้ความสำคัญแก่ข้าวมากกว่าน้ำมัน  ไม่ควรกินข้าวให้เหลือทิ้งแม้สักนิดน้อย  ไม่ควรดื่มน้ำให้เหลือทิ้งแม้สักหยดเดียว  ไม่ควรใช้เสื้อผ้าฟุ่มเฟือยฟุ้งเฟ้อทิ้งขว้าง  ไม่ควรใช้เวลาของชีวิตผ่านไปไร้คุณค่า  ด้วยว่าทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ ล้วนเบิกบุญเก่ามาใช้ทั้งสิ้น ใครก็ตามที่กินเปลือง-ใช้เปลือง คนผู้นั้นจะหมดบุญ-สินบุญโดยเร็ว ตรงกันข้าม ใครก็ตามที่ประหยัดอย่างมีประโยชน์ คนผู้นั้นก็ไม่เบิกบุญเก่ามาใช้อย่างฟุ่มเฟือย นอกจากจะไม่หมดบุญโดยเร็วแล้ว ยังสะสมบุญใหม่มากมีทวีคูณเพิ่มขึ้นทุกวันทุกคืน 0 ท่านจันทร์ 0 www.prajan.com