คุยไปเรื่อย ๆ

prasat

สวัสดีครับ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat

วันจันทร์ ที่ 1 ตุลาคม 2550

ไม่ได้ดูหนังกับแม่อีกแล้ว

Posted by สิทธวีร์ , ผู้อ่าน : 131 , 17:17:08 น.

พิมพ์หน้านี้

ในวัยก่อนเข้าเรียนชั้นประถม หลังจากแม่กลับจากขายผักที่ตลาด แม่จะพาผมไปดูหนังดูลิเกตามที่แม่ชอบ จนทำให้ผมผูกพันกับความบันเทิงอย่างช่วยไม่ได้ แต่ความสุขที่ได้อยู่กับแม่ ซึ่งเป็นแม่หม้ายได้ไม่นานนัก ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปผมจำได้เสมอ ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปถึงห้าสิบกว่าปี ผมยังจำเหตุการณ์และบรรยากาศในวันนั้นได้ดี ราวกับว่ามันเพิ่งจะเกิดขึ้นเย็นวันนั้น ดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า ท้องฟ้าฉาบด้วยสีแดงฉาน ท....

ในวัยก่อนเข้าเรียนชั้นประถม หลังจากแม่กลับจากขายผักที่ตลาด แม่จะพาผมไปดูหนังดูลิเกตามที่แม่ชอบ จนทำให้ผมผูกพันกับความบันเทิงอย่างช่วยไม่ได้ แต่ความสุขที่ได้อยู่กับแม่ ซึ่งเป็นแม่หม้ายได้ไม่นานนัก ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปผมจำได้เสมอ ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปถึงห้าสิบกว่าปี ผมยังจำเหตุการณ์และบรรยากาศในวันนั้นได้ดี ราวกับว่ามันเพิ่งจะเกิดขึ้นเย็นวันนั้น ดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า ท้องฟ้าฉาบด้วยสีแดงฉาน ท....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat/2007/10/01/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (5)

วันอาทิตย์ ที่ 30 กันยายน 2550

ความบันเทิงของผม

Posted by สิทธวีร์ , ผู้อ่าน : 129 , 21:59:28 น.

พิมพ์หน้านี้

ก่อนอื่นผมต้องขอออกตัวก่อน ว่าการเขียนบล๊อกของผม ผมเขียนโดยปราศจากข้อมูลใด ๆ ทั้งสิ้น ผมเขียนจากความรู้สึก และจากประสบการณ์ที่ได้เกิดขึ้น และได้พบเห็นด้วยตัวเองมาจริง ๆ ทุกเหตุการณ์ต่อภาพในอดีตมันยังติดตาผมมาจนถึงปัจจุบันนี้ บางครั้งอาจจะผิดพลาด ด้วยวัยอันเลอะเลือนของผม กรุณาอย่าได้ถือว่าเป็นข้อมูล เป็นการเล่าเรื่องให้อ่านสนุก ๆ เพราะคนเขียนอยากจะเล่าเท่านั้นเองแม่ผมเป็นแม่หม้ายที่เปรี้ยวเอามาก ๆ ....

ก่อนอื่นผมต้องขอออกตัวก่อน ว่าการเขียนบล๊อกของผม ผมเขียนโดยปราศจากข้อมูลใด ๆ ทั้งสิ้น ผมเขียนจากความรู้สึก และจากประสบการณ์ที่ได้เกิดขึ้น และได้พบเห็นด้วยตัวเองมาจริง ๆ ทุกเหตุการณ์ต่อภาพในอดีตมันยังติดตาผมมาจนถึงปัจจุบันนี้ บางครั้งอาจจะผิดพลาด ด้วยวัยอันเลอะเลือนของผม กรุณาอย่าได้ถือว่าเป็นข้อมูล เป็นการเล่าเรื่องให้อ่านสนุก ๆ เพราะคนเขียนอยากจะเล่าเท่านั้นเองแม่ผมเป็นแม่หม้ายที่เปรี้ยวเอามาก ๆ ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat/2007/09/30/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (3)

วันพฤหัสบดี ที่ 13 กันยายน 2550

ชีวิตที่ไม่แน่นอน

Posted by สิทธวีร์ , ผู้อ่าน : 144 , 20:55:56 น.

พิมพ์หน้านี้

ประมาณปลายเดือนที่แล้วสิงหาคม ผมได้ไปทำรายการโทรทัศน์รายการหนึ่งที่สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม เป็นรายการแข่งขันกันทำอาหาร ประเภทสนุกสนาน ในรายการจะมีการเชิญ ดาราอาวุโสในการชิมอาหารมาเป็นกรรมการตัดสินว่าใครจะทำอาหารได้อร่อยที่สุด ก็จะได้มีโอกาสเปิดป้ายได้เงินรางวัล ในระหว่างที่รอการบันทึกเทปอยู่นั้น หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว จู่ ๆ ดาราอาวุโสผู้รับเชิญมาเป็นกรรมการตัดสิน ก็เกิดมีอากา....

ประมาณปลายเดือนที่แล้วสิงหาคม ผมได้ไปทำรายการโทรทัศน์รายการหนึ่งที่สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม เป็นรายการแข่งขันกันทำอาหาร ประเภทสนุกสนาน ในรายการจะมีการเชิญ ดาราอาวุโสในการชิมอาหารมาเป็นกรรมการตัดสินว่าใครจะทำอาหารได้อร่อยที่สุด ก็จะได้มีโอกาสเปิดป้ายได้เงินรางวัล ในระหว่างที่รอการบันทึกเทปอยู่นั้น หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว จู่ ๆ ดาราอาวุโสผู้รับเชิญมาเป็นกรรมการตัดสิน ก็เกิดมีอากา....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat/2007/09/13/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (4)

วันจันทร์ ที่ 10 กันยายน 2550

คิดถึง

Posted by สิทธวีร์ , ผู้อ่าน : 126 , 17:53:06 น.

พิมพ์หน้านี้

พักนี้ผมไม่ได้เขียนบล๊อกนานเป็นเดือน ยุ่ง ๆ อยู่ แต่ก็คอยอ่านตลอดนะครับ เพราะคิดไม่ออกว่าจะเขียนบล๊อกยังไงถึงจะน่าอ่าน ความจริงแล้วมนุษย์เรามีเรื่องเล่าร้อยแปดอย่าง เป็นเดือน เป็นปี ก็ไม่มีวันหมด ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่หรือไม่ก็วันที่หมดเวลาที่แวะมาเยี่ยมโลกนี้แล้วเท่านั้นผมเคยลอกคำติชมจากการเขียนบล๊อก ของนักข่าวคนโปรดของผมคนหนึ่งไว้อ่าน เพื่อจะได้มีกำลังใจในการเขียน แต่จนแล้วจนรอดก็ไปไม่รอด ....

พักนี้ผมไม่ได้เขียนบล๊อกนานเป็นเดือน ยุ่ง ๆ อยู่ แต่ก็คอยอ่านตลอดนะครับ เพราะคิดไม่ออกว่าจะเขียนบล๊อกยังไงถึงจะน่าอ่าน ความจริงแล้วมนุษย์เรามีเรื่องเล่าร้อยแปดอย่าง เป็นเดือน เป็นปี ก็ไม่มีวันหมด ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่หรือไม่ก็วันที่หมดเวลาที่แวะมาเยี่ยมโลกนี้แล้วเท่านั้นผมเคยลอกคำติชมจากการเขียนบล๊อก ของนักข่าวคนโปรดของผมคนหนึ่งไว้อ่าน เพื่อจะได้มีกำลังใจในการเขียน แต่จนแล้วจนรอดก็ไปไม่รอด ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat/2007/09/10/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (5)

วันศุกร์ ที่ 3 สิงหาคม 2550

ภาวนา ชนะจิต

Posted by สิทธวีร์ , ผู้อ่าน : 193 , 15:08:40 น.

พิมพ์หน้านี้

วันหนึ่งในหลายสิบปีมาแล้ว ผมไปยืนออร่วมกับคนอื่น ๆ ณ ตึกแถวสองชั้นแบบโบราณ ซึ่งใคร ๆ ในจังหวัดต่างรู้กันดีว่าเจ้าของตึกหลังนี้ชื่อ เถ้าแก่เทียน ฐานะร่ำรวยมีกิจการโรงหนังเกษมพานิช ซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับตึกแถวแห่งนี้เคยเป็นโรงหนังฉายทั้งหนังไทยและหนังเทศ สร้างด้วยไม้สีเขียวอ่อน มีเพียงพื้นเท่านั้นที่เป็นปูน และเคยเจริญรุ่งเรืองในยามค่ำคืน ซึ่งต่อมาได้เลิกกิจการไปแล้ว วันที่ผมไปยืนอย....

วันหนึ่งในหลายสิบปีมาแล้ว ผมไปยืนออร่วมกับคนอื่น ๆ ณ ตึกแถวสองชั้นแบบโบราณ ซึ่งใคร ๆ ในจังหวัดต่างรู้กันดีว่าเจ้าของตึกหลังนี้ชื่อ เถ้าแก่เทียน ฐานะร่ำรวยมีกิจการโรงหนังเกษมพานิช ซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับตึกแถวแห่งนี้เคยเป็นโรงหนังฉายทั้งหนังไทยและหนังเทศ สร้างด้วยไม้สีเขียวอ่อน มีเพียงพื้นเท่านั้นที่เป็นปูน และเคยเจริญรุ่งเรืองในยามค่ำคืน ซึ่งต่อมาได้เลิกกิจการไปแล้ว วันที่ผมไปยืนอย....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/prasat/2007/08/03/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (5)

<<	พฤษภาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31