"...เศรษฐกิจของเราขึ้นอยู่กับการเกษตรมา แต่ไหนแต่ไรแล้ว รายได้ของประเทศที่ได้มาใช้สร้างความเจริญ ต่าง ๆ เป็นรายได้จาก การเกษตรเป็นส่วนใหญ่ จึงอาจกล่าวได้ว่า ความเจริญของประเทศต้อง อาศัยความเจริญของเกษตรเป็นสำคัญ..."
           หลักสำคัญว่าต้องมีน้ำบริโภค น้ำใช้ น้ำเพื่อการเพาะปลูก เพราะว่าชีวิตนั้นอยู่ที่น้ำ ถ้ามีน้ำคน อยู่ได้ ถ้าไม่มีน้ำคนอยู่ไม่ได้
ถ้า น้ำ มีไม่พอทั้งในด้านการบริโภคหรือใช้ เพื่อการเกษตรและอุตสาหกรรมแล้ว ประเทศชาติไม่มีทางที่จะเจริญได้..."
            การปลูกป่า ไม่ควรนำเอาพื้นที่ที่ราษฏรอาศัยอยู่ก่อนแล้ว มาปลูกป่าและป่าที่ปลูกขึ้นก็ควรจะมีสภาพที่เป็นป่าอย่าง แท้จริงจึงควรปลูกไม้หลายประเภทคละกันโดยเฉพาะไม้พื้นเมืองที่เหมาะสม กับท้องถิ่นและกล้าไม้ที่จะนำไปปลูกจะต้องมีความทนทานพอ 

พระราชดำรัสพระราชทานแก่คณะผู้อำนวยการสำนักงาน
คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงาน
โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน17 มีนาคม 2529
....................................................................................

จากพระราชดำรัส นี้เป็นแนวทาในการอนุรักษ์ทรัพยากร น้ำและป่าไม้เป็นอย่างดี ถ้าคนเราไม่ได้ ดื่มน้ำก็คงจะไม่มีชีวิต ถ้าไม่มีป่าเนื่องจากคนลุกรุก ป่าในที่ที่ควรเป็นป่า แล้วเราจะเอาน้ำจากที่ไหนมาใช้เล่า การทำการเกษตรนั้น ก็ต้องอาศัยน้ำ แล้วน้ำ มาจากไหน ก็มาจากป่า ที่คายไอน้ำ เพื่อตกลงมาเป็นสายฝน ทำให้เรามีน้ำใช้ดื่ม ใช้อาบ ดังนั้นเราควรจะหันมาปลูกต้นไม้ในโครงการรณรงค์ปลูกป่าในประราชดำริ ไม่งั้นลูกหลานเรจะลำบากในอนาคต เป็นอันแน่
Praween
แหล่งที่มา  http://www.thaisnews.com/prdnews/king/tamroy/agricultural.html