แทบไม่น่าเชื่อว่า ในตอนเช้า "นายสมัคร สุนทรเวช" นายกรัฐมนตรี จะกล้าออกมาประกาศว่า จะไม่ปล่อยให้ 5 แกนนำได้ออกมาปลุกปั่นประชาชนให้ปิดถนนเคลื่อนไหวกันอีกต่อไป จะให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสลายการชุมนุมให้แล้วเสร็จภายในวันนี้ แต่เชื่อหรือไม่เมื่อถึงเวลา"สลายม็อบ" หาผู้สั่งการสลายการชุมนมจริงๆ ไม่มี สุดท้ายกลายเป็น ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกมารับหน้าหาทางลงให้นายกรัฐมนตรีเข้า"เกียร์ถอยหลัง"แทน

           คำพูดของผู้นำประเทศไทยครั้งนั้น "เหมือนราดน้ำมันเบนซินลงในกองเพลิง" กลุ่มพันธมิตรไม่ได้เกรงกลัวคำพูดของนายกรัฐมนตรีเลยมิหนำซ้ำยังเปิดคำพูดของ"สมัคร" กลางกลุ่มชุมนุม ให้ประชาชนได้โกรธเกลียดกันมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกัน แกนนำได้ประกาศสู้ไม่ถอยกับอำนาจรัฐอีกด้วย และประชาชนยังทะยอยเพิ่มขึ้นเป็นจำนนมาก

            จากเดิมประชาชนคาดว่ามาร่วมชุมนุมกันไม่น่าจะเกิน 1,500-2,000 คนเท่านั้น เนื่องจากคืนที่ผ่านมา หลายคนต้องเดินทางกลับบ้านฝนตก หมดแรง กะจายกันไปบ้าง

              เมื่อ"สมัคร"ออกมาประกาศท้าทายเตรียมการสลายม็อบเท่านั้น ทำให้ประชาชนเป็นจำนวนมาแห่เข้ามาร่วมกันประท้วงเพิ่มขึ้นในระยะเวลาอันรวดเร็ว จนกระทั่งไปถึงช่วยบ่ายถึงค่ำคาดว่า จะมีไม่น้อยกว่า 15,000 คน

              แกนนำที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นไปปราศรัยนั้น แต่ละคนจะปลูกระดมให้ต่อสู้สารพัดวิธี เพื่อให้"โล่มนุษย์"ชนกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ จนกลุ่มผู้ชุมนุมขานรับเป็นเสียงเดียวกันว่า "สู้ๆๆ"

           อุปกรณ์ที่เตรียมการไว้ต่อสู้ครั้งนี้ มีหลายอย่างด้วยกัน "ไม่เบรทบอล" ตำรวจเคยยึดไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง หนึ่งในแกนนำได้ไปขอตำรวจกลับคืนมาอ้างว่า เป็นอุปกรณ์กีฬาประชาชนนำมาแจก ให้กับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่รับหน้าที่ดูแลรักษาความปลอดภัยของผู้ชุมนุมกันทั้งหมด

             "ด้ามธง" เป็นอุปกรณ์ชนิดหนึ่ง ที่กลุ่มพันธมิตร เตรียมการเอาไว้ต่อสู้กับตำรวจ จะเห็นได้จากด้ามธงจะใหญ่ผิดปกติ และมีมากกว่าปกติอีกเช่นกัน แต่ละด้ามนั้น จะมีชายฉกรรจ์เป็นผู้ถือไว้ประจำกายด้วยกันทั้งสิ้น

               "มือบีบไข่" แกนนำหลายคนได้แนะนำให้"สตรีโล่มนุษย์"ว่า หากเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาทำร้ายผู้หญิง เด็น คนชรา ให้ใช้มือครำไปที่เป้ากางเกงแล้วบีบไข่ทันที

             "อึ-ฉี่" หากแต่ละคนหาอุปกรณ์ไม่ได้ให้เตรียม"อึ-ฉี่"เอาไว้

             นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์หาง่ายๆ เช่น "อิฐตัวหนอน"ที่อยู่บนถนน สามารถนำมาเป็นอุปกรณ์ในการต่อสู้ได้

            ด้านคำสั่งกลางอากาศอันศักดิ์สิทธิ์ของ"สมัคร"นั้น ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเครียดเหมือนกัน จึงมีการนัดประชุมตรวจความพร้อมของแผนปราบ"ม็อบ"ก่อนลงมือปราบจริงเป้นครั้งสุดท้าย

              กระทั่งเวลา 14.00 น. เดิมที่จะมี พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี รองผบ.ตร.มาเป็นประธานการประชุมที่ กองบัญชาการตำรวจนครบาล

            แต่เรื่องนี้ถือว่า"ใหญ่มาก" ทำให้ พล.ต.อ.พัชรวาท วงศ์สุวรรณ ผบ.ตร.เข้าประชุมด้วยตนเอง พร้อมกับมีการเชิญฝ่ายพันธมิตร เข้ามาร่วมประชุมด้วย เพื่อเจรจาครั้งสุดท้ายให้ยินยอม"ย้ายสถานที่ชุมนุม" ถูกปฏิเสธ

            แผนการตำรวจระดับปฏิบัติการที่เตรียมไว้นั้น ได้มีการอธิบายในที่ประชุมฟังอย่างละเอียด เริ่มจาก"กำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ" ได้ระดมกันมาเป็นอย่างไรบ้าง

             ในที่ประชุมอธิบายว่า กำลังหลัก เป็นหน่วยปราบจาจล คอมมาโด หากไม่พอต้องเสริมด้วย ตชด. และระดมมาจากทุกท้องที่ รวมถึงปริมณฑลต้องถูกระดมมาเหมือนกัน

           กำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจเตรียมพร้อมประจำที่กันหมดแล้ว เป้าหมายแรก คือการ"ยึดเวทีปราศรัย"เพื่อหยุดการออกอากาศ ต่อมาต้อง"ควบคุมตัว 5 แกนนำ"

           หลังจากนั้นจะสลายกลุ่มผู้ชุมนุม ด้วยการใช้"แก๊สน้ำตา" ตามด้วย"รถดับเพลิง"ฉีดน้ำใส่กลุ่มผู้ชุมนุม และ เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องใช้"โล่-กระบอง" ผลักดันให้ประชาชนสลายการชุมนุม

            นอกจากนี้ ยังมีเรื่องของ"การประเมินสถานการณ์" จากฝ่ายสืบสวนหรือฝายข่าวของตำรวจเอง เริ่มจาก "ประเมินกำลังม็อบ" เจ้าหน้าที่ตำรวจประมาณการณ์ม็อบสูงสุดประมาณ 5,000 คนเท่านั้น จึงระดมกำลังมาประมาณ 2,000 นาย โดยคำนวนการรับมือว่า ม็อบ 2-3 คนต่อ เจ้าหน้าที่ตำรวจ 1 นาย เชื่อว่ายุทธวิธีการฝึกที่ผ่านมา สามารถรับมือได้

            "ประเมินท่าที" ของม็อบว่า พร้อมจะต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือไม่ ในที่ประชุมได้รายงานว่า "ม็อบสู้"ไม่ถอยมากกว่า 70 %และทยอยเพิ่มจำนวนขึ้นมาเรื่อยๆ   

              "ประเมินทางหนีให้ม็อบ" ตามหลักการสายม็อบนั้น ไม่ใช้การ"ปิดประตูตีแมว" เหมือนการล้อมจับคนร้าย จะต้องมีทางออกให้กลุ่มผู้ชุมนุมได้สลายตัวไปได้บ้าง ซึ่งแผนการนั้นจะต้องให้ออกด้านภูเขาทอง

            นอกจากนี้ ยังมีเองการของเตรียมรถพยาบาล เพราะคาดว่าทั้งสองฝ่ายจะต้องปะทะกันจนได้รับาดเจ็บอย่างแน่นอน

            แต่การประชุมเตรียมการ"สลายม็อบ"ครั้งนั้น มีคำถามปิดท้ายว่า "ใครจะเป็นผู้สั่งการ" ในตอนนั้นยังไม่มีข้อสรุปใดๆ เพียงให้ พล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผบช.น.แม่ทัพหลักของนครบาล พร้อมที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง ขอให้"นายสั่ง"มาก็แล้วกัน

            อย่างไรก็ตาม กำลังต้องพร้อมประจำจุดต้อง 16.00 น. และ 18.00 น.จะต้องลุยสลายม็อบทันที

              พล.ต.อ.พัชรวาท เองคิดหนักในเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะ"ม็อบสู้ตาย"เช่นนั้น จะต้องมากกว่า "เลือดตกยางออก" อาจหนักไปถึงขั้น "นองเลือด" ไปจนถึง "เลือดเต็มพื้นถนนราดำเนิน"เป็นแน่

            เพื่อนๆ ที่เป็นทหารหลายคนพยายามเตือนในเรื่องนี้เหมือนกัน หลายคนไม่เห็นเห็นด้วย หรือแม้กระทั่ง พล.อ.บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ ผบ.สส. ยังบอกว่า "ต้องกระทำให้นุ่มนวลก็แล้วกัน"

            เมื่อถึงเวลา "สลายม็อบ" ปรากฏว่า ไม่มีใครกล้าออกคำสั่งในเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นด้วย "วาจา" หรือเป็น "ลายลักษณ์อักษร"เลย ต่างคนต่าง "โยนเผือกร้อน" กันหมด

             แม้กระทั่ง "สมัคร" หายเงียบไปเหมือนกัน ไม่กล้าออกมาประกาศผ่านสื่อเหมือนในช่วงเช้าเลย "ปากกล้าขาสั่น"กันไปหมด ปล่อยให้เวลาการสลายม็อบผ่านไปนานนับชั่วโมง

            จนกระทั่งเวลาประมาณ 19.30 น.มีนักการเมือง"ผู้กล้า"โผล่ออกมาแล้ว แต่ไม่ได้กล้าสั่งการให้"สลายม็อบ" เพียงแต่รายงานทางโทรศัพท์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ออกรับแทน"สมัคร"เท่านั้น

           ร.ต.อ.เฉลิม กล้าออกมาประกาศหาทางออกให้"สมัคร"ว่า การที่นายกรัฐมนตรี ได้พูดไปว่าจะต้องสลายม็อบให้ได้ภายในวันนี้นั้น เนื่องจากทราบมาว่า มีมือที่ 3 เตรียมล็อบวางระเบิด เกรงว่ากลุ่มผู้ชุมนุมจะไม่ได้รับความปลอดภัย จึงจำเป็นต้องสลายก่อน แต่บัดนี้ เราสามารถแก้ปัญหามือที่ 3 ที่จะลอบวางระเบิดได้แล้ว ดังนั้นจึงต้องปล่อยให้ม็อบพันธมิตรชุมนมกันได้ต่อไป

             หากย้อนไปถึงคำพูดของ "สมัคร"ในตอนเช้าแล้ว ไม่ได้มีประเด็นเรื่องของมือที่ 3 จะเข้ามาลอบวางระเบิดม็อบเลย มีแต่ประกาศเอาเป็นเอาตายกับ 5 แกนนำพันธมิตรที่ปลุกระดมประชาชนมาขับไล่รัฐบาล ไม่เคยมีท่าทีเป็นห่วงใยชีวิตม็อบเลย

            ก่อนที่"สมัคร"จะออกมาประกาศสลายม็อบนั้น ดูเหมือนว่า "พันธมิตร" จะเป็นฝ่ายเพรี้ยงพร้ำอยู่แล้ว เนื่องจากญัตติแก้รัฐธรรมนูญได้ล้มไปแล้ว แต่"พันธมิตร" ยังประท้อง"เล่นไม่เลิก"กันอีก และการปิดถนนสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนเป็นจำนวนมาก แต่เมื่อ "สมัคร"ออกมาพูดสลายม็อบแล้ว กลับเข้า"เกียร์ถอย" กลายเป็นฝ่ายรัฐบาลเพรี้ยงพร้ำอีกแล้ว

              หากมีการสลายม็อบกันจริงๆ แล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่า รัฐบาล หรือนายกรัฐมนตรี หรือผู้สั่งสลายม็อบจะเป็นอย่างไร ..???

    //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////