สวัสดีครับ เพื่อนๆ ทุกคน ผมมัวแต่เคลียร์งานอยู่ วันนี้พอมีเวลา จึงหยิบ "ร่างรัฐธรรมนูญฯ" มาอ่านต่อจากครั้งที่แล้ว

โดยครั้งนี้ผมต้องเริ่มจากหน้า ๙ หมวด ๓ "สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย" ผมมีความเห็นว่า ในหมวดนี้เป็นอีกหมวดหนึ่งที่น่าสนใจมาก เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องโดยตรงแบบไม่อ้อมค้อมเลยกับทุกคน

ในส่วนที่ ๑ "บททั่วไป" ตั้งแต่มาตราที่ ๒๖ - ๒๙ ผมอ่านแล้วก็ไม่ติดใจอะไร อาจเป็นเพราะไม่เคยมีโอกาสที่จะมีประสบการณ์ที่จะต้องมาอ้างอิงในมาตราดังกล่าว

ในส่วนที่ ๒ ที่เกี่ยวกับ "ความเสมอภาค" มี ๒ มาตรา คือ มาตรา ๓๐-๓๑

" มาตรา ๓๐ บุคคลย่อมเสมอกัน ในกฏหมายและได้รับความคุ้มครองตามกฏหมายเท่าเทียมกัน

ชายและหญิงมีสิทธเท่าเทียมกัน

(วรรค ๓) การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องถิ่นกำเนิด เชื้อชาติ ภาษา เพศ อายุ ความพิการ สภาพทางกายหรือสุขภาพ สถานะของบุคคล ฐานะทางเศรษฐกิจหรือสังคม ความเชื่อทางศาสนา การศึกษาอบรม หรือความคิดเห็นทางการเมืองอันไม่ขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญจะกระทำมิได้

มาตรการที่รัฐกำหนดขึ้นเพื่อขจัดอุปสรรคหรือส่งเสริมให้บุคคลสามารถใช้สิทธิและเสรีภาพได้เช่นเดียวกับบุคคลอื่น ย่อมไม่ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ โดยไม่เป็นธรรมตามวรรคสาม "

ผมในฐานะ "ผู้ทุพพลภาพ" ก็เจ็บปวดใจครับ เพราะในความเป็นจริง มันไม่ได้เป็นอย่างที่เขียนไว้ในรัฐธรรมนูญ ผมคิดว่าถ้าผมจัดการเรื่องต่างๆ ของตัวเองเสร็จ ผมจะหาแนวร่วม และผลักดันสิทธิ ในมาตรา ๓๐ อย่างสุดตัว

โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับ " การประกันอุบัติเหตุ และประกันชีวิต " ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญมากในการดำเนินชีวิต ในความคิดผม และผมยังคิดว่าสำคัญมากกับคนปกติ เพราะการทำประกันคือ การลดความเสี่ยงของการดำเนินชีวิต 

นัยยะของผมคือ ถ้าผมนั่งอยู่ในรถยนต์ แล้วเกิดอุบัติเหตุ จนเสียชีวิต จะเอาอะไรมาเป็นบรรทัดฐานว่า ผมเป็นผู้ทุพพลภาพ มีความเสี่ยงมากกว่าคนปกติ หนีไม่ทัน ตายในรถ ในขณะที่คนอื่นๆ ที่โดยสารมาก็ตายพร้อมกัน แต่ทุกคนที่เสียชีวิตมีสิทธิทำประกันฯ แต่ผมไม่มี

ไม่มีบริษัทประกันฯ ไหนเขารับทำ ไม่มีนโยบาย ผมจะต่อสู้เรีลยกร้องเรื่องนี้ครับ

ส่วนในมาตรา ๓๑ ที่เกี่ยวข้องกับข้าราชการ ผมก็คงผ่านเช่นกัน จริงๆ แล้วในมาตรานี้ก็น่าสนใจเช่นกัน เอาไว้ให้เพื่อนๆ แสดงความคิดเห็นบ้างดีกว่า

คงพักไว้เท่านี้ก่อน แล้วจค่อยอ่าน และมาเขียนให้เพื่อนๆ อ่านใหม่ครับ