วันที่ พุธ สิงหาคม 2564

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เลิกไม่ได้ก็ต้องเลือก


จดหมายถึงน้องรัก

น้องเอ๋ย!!! 

พี่อาจจะได้อยู่หรือไปยังไม่รู้

แต่ขอให้น้องของพี่จงสู้และยืนอยู่บนความถูกต้อง เหมาะสม ถ้ามันไม่ไหวก็ถอยออกมา 

พี่ไม่ได้มีเงินเก็บมากมาย แต่ก็พอให้จ่ายค่าที่ซุกหัวนอนได้สักสามสี่เดือน 

ไม่ว่าอนาคตพี่จะเป็นเช่นไร แต่ขอให้รู้ไว้ว่า พี่ภูมิใจและไม่เคยเสียใจสักครั้งที่ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ชอบธรรม ตามสิทธิของมนุษย์คนนึงที่พึงมี พี่เลือกเส้นทางชีวิตให้ตัวเองแล้ว พวกเอ็งก็มีเส้นทางชีวิตของตัวเอง เลือกและตัดสินใจเอาเองนะ ชีวิตเป็นของเรา ไม่ต้องมาเป็นหนี้บุญคุณอะไรต่อกัน พี่ไม่ได้หวังให้พวกเอ็งกลับมาดูแลพี่ ไม่ได้หวังว่าต้องมาทดแทนบุญคุณ สิ่งที่พี่ทำทั้งหมด พี่ทำในฐานะของพี่ พี่รับปากพ่อกับแม่ว่าจะดูแลและส่งพวกเอ็งให้ถึงฝั่ง พี่ก็จะทำมันต่อไป ตามพละกำลังที่มี มันอาจไม่สมบูรณ์แบบเสียทั้งหมด แต่ชีวิตคนเราไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ถนนยังมีหลุมมีบ่อ นับประสาอะไรกับชีวิตคนเรา

และภูมิใจ เป็นเกียรติในชีวิตมากที่มีพวกเอ็งเป็นน้อง 

ถ้าพี่ต้องล้มพี่ก็ล้มเพราะการกระทำของตัวเอง มันไม่ได้มีใครผลักหรือบังคับให้พี่ทำ พี่เต็มใจเลือกเอง 

ชีวิตพวกเราผ่านอะไรมาเยอะแยะมากมาย เราได้เรียนรู้และลิ้มรสของความขื่นขม เจ็บปวด ทุกข์และสุขมาสารพัด เราเติบโตกันมาได้เพราะ "การต่อสู้ เรียกร้อง" ที่เรายังยืนหยัดอยู่ได้ก็เพราะเราเลือกที่จะสู้มาตลอด ถนน ฟุตบาท ผืนดิน ท่ามกลางฝูงยุงและริ้นไร ท่ามกลางเปลวแดด พายุ ฝนสักกี่ห่า เราก็เคยได้ผ่านมาหมดแล้ว เรานอน เรากิน เราอยู่บนถนนมากกว่าบ้าน 

มันจะเอาอะไรมากมายอีกเล่ากับชีวิต 

พี่มาไกลเกินจะถอยหลังแล้ว พี่ทบทวน ไตร่ตรอง พินิจพิจารณามาอย่างถี่ถ้วน ถ้าให้โอกาสได้เลือกใหม่ พี่ก็เลือกเส้นทางนี้ อุดมการณ์ในบางครั้งอาจกินไม่ได้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่หล่อหลอมชีวิตเรา 

เราฝันถึงโลกใหม่ สังคมใหม่ 

มันอาจจะเป็นจริงได้หรือไม่ในยุคของเรา

แต่อย่าได้เสียใจที่เราเลือกที่จะสู้ จะเชื่อ จะหวัง จะศรัทธา 

เราโดนกดทับมามากเกินพอแล้ว 

คำว่า "ศักดิ์ศรี" มันค้ำคอพี่ และพี่ทิ้งมันไม่ได้เช่นกัน 

พี่จะสู้อย่างมีศักดิ์และศรี พี่จะไม่ยอมแพ้ 

ชีวิตเกิดมาครั้งเดียว ตายครั้งเดียว 

จะอยู่ให้คน "ลืม" หรือจะตายให้คน "จำ"

ถึงแม้คนจะไม่จดจำ แต่อย่าได้ให้ใครเขาถ่มน้ำลายรดหน้า 

เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราชอบที่จะทำแบบนี้ แต่เราจะผิดหวังก็ต่อเมื่อไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองเลือก 

พี่ขอหยิบยกท่อนนึงจากหนังสือ

"การใช้ชีวิตเพื่อเติมเต็มความคาดหวังหรือฝากชีวิตของตัวเองไว้กับคนอื่นคือการโกหกตัวเองและคนรอบข้างไปวันๆเท่านั้น" 

จากหนังสือ กล้าที่จะถูกเกลียด หน้า 168

 

ดังเนื้อเพลง แด่คนช่างฝัน ของ จ๊อบ บรรจบ 

 

อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ...นะคนดี

เพราะเราเกิดมาในโลกแห่งเสรี

อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ...นะคนดี

มองดาวบนฟ้าเราก็เป็นได้แค่ฝัน

ทุกวันไม่มีที่สิ้นสุด

แต่ใจเอ๋ยใจของมนุษย์...สุดจะลึกที่จะพรรณนา

จึงอยากกู่ร้องเป็นท่วงทำนองของชีวิต

ถึงอดีตบางครั้งอย่างปวดร้าว

แม้บทเพลงที่เคยร้องรำทุกค่ำเช้า

นี่ชีวิตเราหรือใครเขาเป็นเจ้าของ

เพื่อเธอคนดีแด่คนช่างฝัน

อย่าให้มันต้องกลายเป็นฝันร้าย

มองฟ้าคืนนี้ยังมีดวงดาวดูพราวพราย

แค่อยากรู้ใครคือเจ้าของเธอ

..............

สุดท้าย

 

หากความท้าทายบางอย่างยังติดอยู่ในห้วงความคิด

มันก็คุ้มค่าพอที่จะลองเสี่ยง

เราไม่มีวันเป็นผู้ชนะได้

หากไม่เรียนรู้ที่จะแพ้เสียก่อน

จงแน่วแน่กับการตัดสินใจ

แต่ขอให้ยืดหยุ่นกับการลงมือทำ

จงนับถือตัวเองให้มากพอที่จะรู้ว่า เราคู่ควรกับสิ่งที่ดีที่สุด

ความท้าทายเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจ

แต่การเอาชนะมันให้ได้ เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความหมาย

 

ถ้าให้พี่เลิก พี่คงเลิกไม่ได้ แต่ถ้าให้พี่เลือก พี่ก็จะเลือกในสิ่งที่พี่จะไม่รู้สึกผิดต่อตัวเอง

 

ด้วยรักและเชื่อมั่น

 

18 เดือน 8

ชีวิตสมค่าความเป็นคนแล้ว 

จดหมายน้อยถึงน้องเมื่อปีที่แล้ว หลังจากตัดสินใจลาออกจากงานครั้งแรก

 

 

โดย บุหลันริมหน้าต่าง

 

กลับไปที่ www.oknation.net