วันที่ เสาร์ เมษายน 2565

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อาลัยรัก.....จากเพื่อนถึงเพื่อน จากกันนิรันดร์


 

ม่านหมอกแห่งรัตติกาลอาบแสงจันทร์เลือนลางในเวิ้งฟ้า

ห้วงหัวใจอ่อนล้าเงียบเหงาเกินกว่าข่มตาหลับลงได้

เงาสะท้อนแสงจันทร์...ลมพัดเคลื่อนไหวตามเสียงเพลงความห่างไกล

รู้บ้างไหม...ฉันถูกความอ่อนไหวบาดหัวใจจนเจ็บชา

 

ห้องสี่เหลี่ยมมุมเก่าที่ในเงามืด

ยังนอนร้องระงมร่ำไห้

เหมือนหัวใจถูกทิ้งไว้ให้เหว่ว้า

นอนฟังนิทานเรื่องเศร้าเดียวดายจมบ่อน้ำตา

ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดความเหงาแห่งกาลเวลาที่หมุนไป

 

มิตรภาพระหว่างเราเหล่าผองเพื่อน

เปรียบเสมือนเส้นสายใยหล่อเลี้ยงทั้งจิตใจยามอ่อนล้า มั่นคงไว้แสนยาวนานไปตามกาลเวลา 

ไม่คิดว่าวันนี้ต้องจากกันนิรันดร์ 

 

อำลาอาลัยสายใยรัก ขอให้เธอได้พักอย่างสงบสมใจหมาย 

คนข้างหลังยังคงอยู่สู้กันไป 

ไม่เป็นไรคนข้างหลังจะยังสู้กันต่อไป 

 

อำลาและอาลัย 

เดินทางปลอดภันเด้อเสี่ยว

 

 

โดย บุหลันริมหน้าต่าง

 

กลับไปที่ www.oknation.net