วันที่ จันทร์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องสยิว....(เรื่องสั้น)


เรื่องสยิว

แก้มหอม

                         

                เลขานุการของท่านบอกว่าวันนี้ให้มาสัมภาษณ์ท่านได้ 

ฉันเตรียมตัวมาอย่างดี  ศึกษาประวัติของท่านอย่างละเอียด  ท่านประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุไม่ถึงสามสิบปี  นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์หลังตั้งบริษัทได้เพียงปีกว่า  มูลค่าหุ้นพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว  และกลายเป็นหนึ่งในห้าบริษัทชั้นนำของประเทศ  ด้วยฝีมือการบริหารของท่าน  และวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล  การมองเห็นลู่ทางธุรกิจเกี่ยวกับการสื่อสารและเทคโนโลยีก่อนใครอื่น  ทำให้ประสบความสำเร็จ  เวลาผ่านไปในวัยสี่สิบกว่า ๆท่านผันตัวเองมาเล่นการเมือง  สิบปีที่ผ่านมา   ท่านผ่านงานสำคัญ  ๆมาหลายตำแหน่ง   ตำแหน่งล่าสุดในรัฐบาลชุดที่แล้ว ท่านคือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงไอซีที  เรื่องเทคโนโลยีที่ท่านเชี่ยวชาญ

                หลังการเปลี่ยนแปลงขั้วอำนาจในพรรค  ท่านถูกปรับออกจากตำแหน่ง  มีแนวโน้มว่าจะแยกตัวไปตั้งพรรคการเมืองใหม่  และเป็นผู้หนึ่งที่ถูกคาดหมายว่าอาจจะได้ตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลชุดต่อไป  บทสัมภาษณ์ของฉันต้องเป็นที่สนใจของบรรณาธิการและผู้อ่าน  ไม่มีใครที่ได้สัมภาษณ์ท่านอย่างใกล้ชิดแบบฉันมาก่อนเลย  ฉันจะต้องเจาะเรื่องราวให้ละเอียด  บางทีเสน่ห์ของฉันอาจจะช่วยได้  ท่านมีเรื่องซุบซิบวงในที่ฉันพอจะรู้มาบ้างแล้ว

                มองดูตัวเองในกระจก    กระโปรงสั้นรัดรูปสีน้ำตาลอ่อน  เสื้อสีขาวแหวกอกนำสมัย  เผยให้เห็นร่องอกอวบอิ่ม ฉันภาวนาว่า  ชุดนี้คงจะประทับใจท่าน   รู้สึกประหม่าเล็กน้อย  พรมน้ำหอมราคาแพงบางจุด  แล้วความมั่นใจตัวเองก็กลับคืนมาอีกครั้ง

                ก่อนนอกจากคอนโด  ฉันยกมือไหว้ศาลพระภูมิเจ้าที่  ขออำนาจของท่านอวยพรให้สมหวังและให้งานที่ทำราบรื่น  ก่อนเลื่อนรถออกจากที่จอด  ไม่วายยื่นหน้าไปดูตัวเองในกระจกอีกครั้ง  ยังสวยพริ้งน่าดูเหมือนเดิม  ลองยิ้มให้กับกระจก  แล้วจึงเลื่อนรถออกจากคอนโด  รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นใบทวงหนี้จากบริษัทบัตรเครดิต  มันวางอยู่บนเบาะหน้าข้าง ๆฉัน  พรุ่งนี้ก่อน  อาจจะเป็นพรุ่งนี้  ถ้าได้เงินมาสักก้อน   ฉันจะไปปิดบัญชีบัตรเครดิตนั่นซะ  เคลื่อนรถออกถนนใหญ่แล้วก็ไม่นึกถึงอะไรอีก  นอกจากงานและเงินที่รออยู่ข้างหน้า

ผมมาทำงานแต่เช้า  วันนี้รู้สึกคึกคักเป็นพิเศษ  มีเรื่องราวบางอย่างที่ทำให้หัวใจของผมกระชุ่มกระชวย  นึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน  นานมาแล้วที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้  หลังจากที่ประสบความสำเร็จมามากมาย  หลายอย่างที่คาดหวังว่าจะได้  มันก็ได้  ที่ไม่คาดหวังมันก็ยังได้   ผมจึงชืดชากับความสำเร็จ  ไม่มีอะไรมาล่อใจผมได้อีก 

เงินทอง  เกียรติยศ  ชื่อเสียง  ความสำเร็จ  ยิ่งเรื่องผู้หญิง  ที่ได้มาล้วนง่ายดาย  แค่กระดิกนิ้ว  บรรดาบริวารใกล้ชิดล้วนจัดหามาให้ผม  โดยแทบจะไม่ต้องเอ่ยปาก  พวกเขาช่างรู้ใจผมนัก  บำเหน็จรางวัลเล็ก ๆน้อย ๆที่ให้พวกเขาไปนั้น  มันกระจอกมากสำหรับผม  แต่ยังไงก็ตาม  ผมก็ยังต้องเลี้ยงบริวารเหล่านี้เอาไว้อยู่ดี

เขาเรียกว่า  เลี้ยงไว้ประดับบารมี

อีแก่ที่บ้านคงไม่รู้ว่าวันนี้ผมอารมณ์ดีเพราะอะไร  ก่อนออกจากบ้าน  เธอหันแก้มที่พอกเครื่องสำอางหนาเตอะมาให้ผมหอม  ผมกลั้นใจหอมไปอย่างนั้นเอง  นังหนังเหี่ยวมันคงไม่รู้ว่า  ผมสะอิดสะเอียนเธอเต็มทน  นึกถึงเนื้อแน่น ๆของหญิงสาวที่ผมนัดไว้วันนี้แล้ว  พลอยทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง  ลืมเรื่องแก้มเหี่ยวของอีแก่ไปทันที

ผมนึกถึงกลยุทธ์แบบเก่า ๆที่เคยใช้ได้ผล  วันนี้อาจจะเป็นอีกวันหนึ่งที่ผมจะได้ลับเขี้ยวเล็บของผมให้คมกริบเหมือนเดิม  ขนลุกเกรียวตามสัญชาตญาณนักล่า  เหยื่อของผมวันนี้  ช่างน่าลิ้มลองนัก 

เอนตัวลงบนเบาะที่แสนนุ่ม  มองดูอีแก่ที่ยืนบนระเบียงโบกมือให้ เห็นดอกกล้วยไม้ที่เลี้ยงไว้จากกระจกรถเก๋งคันหรู  รถแล่นช้า ๆ มองเห็นประตูบ้าน  ถนนในซอย  ผมหลับตาพริ้มนึกถึงหญิงสาวที่กำลังจะไปหา  อวัยวะสำคัญตื่นตัวจนผมยิ้มอย่างลำพองใจ

                          

                ท่านยิ้มอย่างอารมณ์ดี   วันนี้ท่านแปลกไปจากทุกวัน  ผมสังเกตจากกระจกมองหลัง  ก่อนเลื่อนรถออกบ้าน  พอพ้นบ้าน  ลำดวนคนใช้ก็เลื่อนประตูปิด  ผมสบตากับลำดวน  แวบนั้นเธอมองผมอย่างมีความหมายและรู้กัน   มองซ้ายมองขวาแล้วก็พุ่งรถออกไปยังถนนทางซ้าย 

                พ้นจากซอยออกถนนใหญ่  รถแน่นกว่าทุกวัน  เมื่อวานคุณนายบอกว่า  ให้คอยสังเกตพฤติกรรมทุก ๆอย่างของท่านแล้วก็รายงานให้คุณนายทราบ  เงินสองพันบาทไม่น้อยเลย  ตอนดึก ๆ ผมอาจจะพาลำดวนออกไปหาอะไรอร่อย ๆ กินแล้วก็เช่าโรงแรมที่ไหนสักแห่ง  ใช้เวลากับลำดวนสักสองชั่วโมงอย่างอ้อยอิ่ง   ซื้อเสื้อใหม่ให้สักผืน  แค่นี้คงจะทำให้ลำดวนพอใจ

                มองกระจกหลัง  ท่านหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข  ชุดสูทสีเทาอ่อนเสริมบุคลิกให้ดูดี   หลังจากว่างจากงานการเมืองแล้ว  ท่านดูมีความสุขขึ้น  งานในตำแหน่งที่ปรึกษาบริษัทไม่มีภาระให้รับผิดชอบมากนัก  วันนี้ท่านคงเข้าไปสำนักงานใหญ่  เพื่อทำธุระบางอย่าง  มันคงเป็นเรื่องเกี่ยวกับสาว ๆ อย่างเคย

                ไม่ใช่เรื่องที่ลูกน้องอย่างผมจะต้องไปรับรู้  เงินของคุณนายสองพันนั้นได้มาฟรี ๆ  ทุกวันนี้ท่านให้ผมมากกว่าเงินเดือนที่ได้รับจริง ๆเสียอีก  บางทีผมยังมีโอกาสหาเศษหาเลยกับผู้หญิงที่ท่านทิ้งไปแล้วด้วยซ้ำ

                ผมยิ้มให้กับท่าน  ยิ้มอย่างที่สุนัขตัวหนึ่งพึงซื่อสัตย์ต่อเจ้าของ

                  

          หลังจากที่รถของท่านแล่นออกไป  ฉันยกมือโบกไปมาให้ท่าน  ถ้าสังเกตให้ดี  ๆ ฉันกำลังจะโบกไล่ท่านไม่ให้กลับมาด้วยซ้ำ  เดินนวยนาดไปที่โซฟา  ยกโทรศัพท์มือถือกดสายไปถึงลูกชายอีกคน

                ฮึ ๆๆลูกชายที่น่ารัก  ป่านนี้คงจะกำลังนอนหลับ  เมื่อคืนมีงานคอนเสิร์ต  แต่พอเห็นว่าเป็นเบอร์ใครคงจะดีใจ 

                เสียงเพลงรอสายเพลงของเจ้าตัวดังขึ้นไม่กี่วินาที   เสียงจากปลายสายทำให้หัวใจสดชื่น  แม้จะฟังดูงัวเงียหน่อยก็ตาม 

                “ตื่นหรือยัง  นี่แม่เองนะลูก”

 “แม่เหรอครับ  กำลังคิดถึง  ว่าจะโทรหาอยู่แล้ว”

                อุ๊ย !  ฟังเสียงสิ  หวานเชียว  ฉันรู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที  

                “แม่เป็นห่วง  ไม่มีอะไรหรอก  เห็นว่ากลับมาบ้านอย่างปลอดภัย  แค่นี้แม่ก็ดีใจแล้ว”

                “ขอบคุณครับแม่”

                “คอยรับของขวัญจากแม่ก็แล้วกัน”

                “ของขวัญ  ของขวัญอะไรครับแม่  บอกตอนนี้ได้ไหม”

                “ไม่ได้หรอกจ๊ะ  ถ้าบอกตอนนี้ก็ไม่เรียกว่าเซอร์ไพรซ์น่ะสิจ๊ะ”

                “ขอบคุณครับแม่  แค่ได้ยินเสียงคุณแม่เช้า ๆอย่างนี้ก็ทำให้ผมมีกำลังใจแล้วครับ”

          อุ๊ย  ! ดูสิ  ช่างอ้อนนักพ่อคุณ

                “พักผ่อนเถอะจ๊ะ  แม่ไม่รบกวนแล้ว”

                ฉันกดวางสาย  นึกถึงดวงหน้าหวานนั้น  แล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุข

                               

                ผมจดจ่ออยู่กับเรื่องราวในเรื่องสั้นบนหน้ากระดาษ  เกาหัวแกรก ๆไม่รู้จะต่อเรื่องราวต่อไปอย่างไร  ทบทวนดูพฤติกรรมของตัวละครทั้งหมด    หญิงสาวที่ใช้ร่างกายไต่เต้าหาผลประโยชน์  หนุ่มใหญ่ผู้ประสบความสำเร็จในชีวิตทั้งการงานและการเมือง    นักการเมืองหัวงูที่ชื่นชอบเคลมสวาทสาว ๆ  คนขับรถที่มีผลประโยชน์ทับซ้อน  แต่ซื่อสัตย์ต่อนาย 

                พวกเขากำลังจะมาพบกันที่ห้องทำงานหรูหราบนชั้นหกสิบห้า  อ้อ..คนขับรถไม่ต้อง

                เหตุการณ์อาจจะไปจบที่โรงแรมใดโรงแรมหนึ่ง   อาจจะเป็นเมืองพัทยาที่เดินทางไม่กี่ชั่วโมงจากเมืองหลวง  หรือถ้าหากว่านักการเมืองคนนั้นใจร้อน  โรงแรมในเมืองหลวงบางแห่งก็น่าจะเหมาะสม  ผมไม่ต้องการทรมานคนแก่เล่น  หญิงสาวก็จะได้มีเงินไปใช้หนี้บัตรเครดิต  และก็ได้บทสัมภาษณ์ไปลงหนังสือของเธอ

                คนขับรถได้เงินปิดปากจากเรื่องนี้อีกไม่น้อยกว่าห้าพันบาท  เขากับลำดวนคงจะไปเสวยสุขตามที่ตั้งใจไว้  ความใกล้ชิดของคนทำงานด้วยกันมันเลี่ยงไม่ได้  แม้ว่าคนขับรถจะมีเมียมีลูกแล้วก็ตามที  นาน ๆเขากลับไปหาเมียที่บ้าน  อาทิตย์ละครั้ง  เขาอายุแค่สามสิบห้าเอง  ความต้องการมันล้นปรี่  อีกอย่างเงินที่เขาได้มานั้นมันก็เป็นเงินที่ได้มาอย่างง่าย ๆ  มันจึงถูกใช้จ่ายออกไปอย่างง่าย ๆเหมือนกัน

                ลำดวนคนรับใช้ก็เหมือนกัน  อย่างว่านั่นแหละ  วัวเคยขาม้าเคยขี่  ของมันรู้  ๆกันอยู่  เรื่องแบบนี้ใคร ๆก็ชอบกันทั้งนั้น  แถมยังได้เงินอีกด้วย  คนขับรถก็ไม่ได้เป็นคนขี้เหร่อะไร  หน้าตาท่าทางหน่วยก้าน  ดูบึกบึน  พละกำลังก็ทรหดอดทน  แค่นึกถึงคำชวน  ลำดวนก็รู้สึกสยิวแล้ว  เฝ้าแต่รอให้ถึงเวลานั้น  ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

                แม้คุณหญิงจะแก่แล้ว  วัยใกล้หมดประจำเดือน  เลือดจะไปลมจะมา  แต่ความใคร่นั้นยังมีอยู่และไม่ใช่กับท่าน   ความหวงแหนมันมีมากกว่าอื่นใด  หน้าตาของเธอในวงสังคมอีก   ส่วนเรื่องส่วนตัวของเธอนั้นเป็นอีกเรื่อง   แม่ยกอย่างเธอ  ความสุขมันก็มีอยู่แค่นั้นแหละ  ได้ยินเสียงออดอ้อนเอาใจ  เธอไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว  ขออย่างเดียว  อย่าให้ตาแก่มายุ่มย่ามกับชีวิตของเธอก็พอ  ความจริง  ท่านก็ไม่ได้มายุ่งอะไรกับเรื่องพวกนี้  ท่านไม่เคยตรวจสอบการใช้เงินของคุณหญิงเลย 

                แล้วผมล่ะเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้

นักเขียนจน ๆ คนหนึ่ง  นุ่งผ้าขาวม้า  เสื้อไม่สวม  นั่งปั่นต้นฉบับอยู่ในห้องเช่าที่รกรุงรัง  กองหนังสือที่วางระเกะระกะ  ต้นฉบับเรื่องสั้นวางทิ้งเรี่ยราดเต็มห้อง  เรื่องสั้นที่ไม่ผ่านการพิจารณา  จานข้าวที่กินอิ่มแล้วมีเศษข้าวขึ้นราเหลืออยู่   แมงสาบวิ่งผ่านจานข้าวนั้นแล้วหายไปในกองหนังสือ  นิตยสารฉบับเก่า ๆของหลายเดือนที่ผ่านมา  ฉบับใหม่ ๆไม่มีเงินซื้อ แล้วก็ไม่จำเป็นต้องซื้อ  ในเมื่อไม่มีเรื่องสั้นของผมตีพิมพ์เลย    ค่าเรื่องสั้นล่าสุดเมื่อเดือนก่อน  แปดร้อยบาท  ทนกระเหม็ดกระแหม่ใช้มาจนถึงเมื่อวานนี้

เงินหมดแล้ว  จินตนาการก็ใกล้หมดแล้ว  เรื่องราวใกล้ตัวถูกขุดขึ้นมาเขียนจนหมด  ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร  บางทีเรื่องนี้ผมกำลังจะโม้ให้คุณฟัง  เอ่อ..ผมพูดผิดไป   ต้องเรียกว่า  จินตนาการจึงจะเหมาะกว่า 

เรื่องราวของของคนที่มีตัณหาราคะ  นักการเมืองที่ร่ำรวยกับสาวสวยที่มีหนี้สินจากบัตรเครดิต  คนขับรถกับคนใช้   คุณนายแม่ยกกับหนุ่มนักร้องลูกทุ่ง  พวกที่มักมากในกามคุณทั้งนั้น 

สังคมมันเป็นอย่างนี้  มันเละเทะ โสโครก  แม้ผมจะรู้สึกสะอิดสะเอียนกับพวกมันยังไงก็ตาม  แต่ก็เป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องตีแผ่ออกมาให้ผู้อ่านได้ประจักษ์ในความจริง

  ผมรู้สึกภูมิใจไม่น้อย

                               

                เสียงน้ำราดรดตัวดังมาจากห้องน้ำข้างห้อง  นักเขียนหนุ่มวางมือจากกระดาษต้นฉบับ  บิดไหล่ไปมาด้วยความเมื่อยขบ  ท้องร้องจ้อก ๆด้วยความหิว  เงินเหรียญเหลือห้าหกบาทอยู่ในแก้วน้ำ  บางทีอาจจะต้องพึ่งพาบะหมี่สำเร็จรูปกับผักบุ้งข้างหอ  

                เสียงฮัมเพลงอย่างมีความสุขดังมาจากห้องน้ำรวมที่ติดกับห้องของเขา     เสียงผู้หญิงข้างห้อง  เธอทำงานกะกลางคืน  นี่บ่ายสองโมงกว่าแล้ว  เป็นเวลาที่เธอมักจะมาอาบน้ำ

                นักเขียนหนุ่มเดินย่องไปทางห้องน้ำ  แนบตาชิดรูที่แอบเจาะไว้    บ้านเช่าราคาถูกก็ดีอย่างนี้เอง   ภาพของหญิงสาวเปลือยกายถูสบู่  เสียงฮัมเพลง  ร่างอวบขาวเปล่าเปลือย  เต้านม  และอวัยวะเพศของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ความรู้สึกสุดสยิวแล่นขึ้นมาที่ท้องน้อย  แม้จะเห็นบ่อย ๆ เห็นทุกวันก็ตาม  ผ้าขาวม้าเลื่อนหลุดจากกาย

                นักเขียนหนุ่มจ้องตาแทบถลน  ในขณะที่มือกระตุกยิก ๆๆไปด้วย

ตีพิมพ์ครั้งแรก  นิตยสาร  ดิฉัน  ฉบับวันที่  ๑๕  สิงหาคม  ๒๕๕๑

โดย แก้มหอม

 

กลับไปที่ www.oknation.net