วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อความคิดถึงสำแดงผล


หลังจากสายลมจากไปเมื่อ 1 เดือนที่แล้ว แต่ไปแบบแอบหวนมานิดหน่อยตามสไตล์ ก็ถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจว่าจะยืนรอให้ลมพัดกลับมาเองโดยไม่ทำอะไร หรือลองเดินออกมาจากเส้นทางของลมสักพัก เพื่อดูทิศทางลมดูสักหน่อย สุดท้ายก็ตัดสินใจเดินออกมาเพื่อดูทิศทางลม เดินออกมาได้ 1 อาทิตย์พอดี แต่ลมก็ยังพัดแบบไม่รู้ทิศทาง บางครั้งก็แอบมีข้อความเล็กๆน้อยๆ มาทิ้งไว้ให้เพื่อบอกว่ายังไม่ได้พัดไปไหนไกล อยากบอกว่ารู้หรือไม่ ว่าสิ่งที่ทำมันทำใหคนที่พยายามจะเข้มแข็ง รู้สึกสับสนว่าจะเอาอย่างไรดี แล้ววันนี้ความคิดถึงก็สำแดงผล

วันนี้คิดถึงเขามากมาย มากจนรู้สึกแปลกใจว่านิ่งมาได้ตั้งหลายวัน แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไมคิดถึงจัง แต่ก็เข้าใจจิตใจตัวเองว่ามันคงเป็นเพราะ ความห่างที่กำลังพยายามทำ เพื่อให้ทั้งเราและเขาได้มีเวลาสำรวจใจตัวเอง ทำให้เรารู้สึกเหมือนไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไร เหนื่อยหรือไม่ วันนี้อยากกอดเขาไว้ แล้วบอกว่าเรายังอยู่ข้างๆ นะ แต่ก็ทำไม่ได้ ด้วยความที่ตอนนี้เขาได้ตัดสินใจเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตกับใครอีกคน แม้จะบอกว่ายังไม่รู้ว่าจะไปกันรอดหรือเปล่า แต่ก็อยากลองดู เราก็เลยได้แต่คิดถึง และหวังเล็กๆ ว่าความคิดถึงที่มีให้ กับความรักความห่วงใยที่เต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจมันคงส่งไปถึงเขา

อยากบอกอีกสักครั้งว่า "คิดถึงและห่วงใยเสมอนะ" และ เรายังเข้าใจธรรมชาติของลมอยู่เช่นเคย ....

โดย สายลมรัก

 

กลับไปที่ www.oknation.net