• Nareeya
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : [email protected]
  • วันที่สร้าง : 2008-05-19
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 24747
  • ส่ง msg :
  • โหวต 18 คน
Promises in time*
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่Blog ของนักเขียนหน้าใหม่ ที่จะนำพาท่านให้เพลิดเพลินไปกับ จินตนการอันไร้ขอบเขตของตัวผู้เขียน ด้วยประสบการณ์การอ่านที่ยาวนานกว่า3ทศวรรษ และประสบการณ์การเดินทางไยังที่ต่างๆ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/promises-in-time
วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
Posted by Nareeya , ผู้อ่าน : 950 , 22:03:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

               แต่ขุนไกร...ระลึกได้...ราวกับเหตุการณ์เพิ่งจะเกิดขึ้น...เขาโอบใหล่ที่สั่นไว้แน่นราวกับจะถ่ายทอดความเข็มแข็งไปสู่ขุนศึกคู่พระทัย

“ใช่...เราเห็นว่าภุชงค์ยังไม่ตาย...เราเห็นแววตาและเห็นเจ้าร้องไห้...ก่อนที่เราจะร่วงจากหลังม้าตกลงจากยอดเขา”   ขุนไกรเล่าต่อไปเรื่อยๆ โดยมีสายตาสองคู่จ้องมองอย่างใคร่รู้

“เราตกลงมาค้างที่เชิงผา  พวกมันคิดว่าเราคงตกถึงพื้นล่าง มันถึงไม่ตามลงมา ทั้งๆที่พวกมันต้องการศพเรากลับไปให้เจ้าพี่ดู เพื่อให้แน่ใจว่าเราตายแล้วจริงๆ”

ชายหนุ่มหยุดเล่าก่อนที่จะหันมาปาดน้ำตาอย่างแผ่วเบาให้ไปรลี

“เราบาดเจ็บสาหัส...เลือดไหลจนหมดตัว...เรานอนรอความตายอยู่ถึงสองวัน” ชายหนุ่มมองดูหญิงสาวด้วยความรักอย่างเหลือล้น...

“ความเจ็บปวดจากบาดแผล...เทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดจากจิตและวิญญาณ...ที่ไม่มีวันจะได้กลับมาหาเสด็จแม่...และ แม่หญิง...”   ขุนไกรลูบแขนที่แทบจะโปร่งใสอย่างเบามือ แล้วกล่าวต่อไปด้วยเสียงสั่นเครือ

“เราเห็นวิญญาณของนายเสียมนั่งร้องไห้อยู่ใกล้ๆ และก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหยุดลง...เราได้ให้สัญญากับนายเสียม...ต่อหน้าฟ้าดิน...ว่าเราจะต้องกลับมาหา

ไปรลีให้ได้  นายเสียมยังก้มลงกราบเราก่อนที่จางหายไป…ภาพสุดท้ายที่ติดอยู่ในนิวรณ์ของเรา...คือเจ้า...”    เสียงเล่าหยุดลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจ... มือยังคงกุมแขนหญิงสาวเอาไว้ 

         ขุนไกร...หรือพระโอรสของพระนางกาไว ในอดีตชาติ...บัดนี้เขาได้กลับมาตามคำสัญญา... เขาหันไปมองขุนศึกอย่างนับถือ

“แล้วเจ้าล่ะ...ภุชงค์...เจ้าเสียชีวิตตรงนั้นหรือไม่”   ขุนไกรถามอย่างใคร่รู้

“เปล่าพระเจ้าค่ะ...หลังจากที่พระองค์ตกจากหลังม้า เจ้าสีหมอกก็วิ่งกระเจิงเข้าใส่กลุ่มทหารแล้วเตลิดเข้าป่าไป   พวกมันพอเห็นว่าพระองค์สิ้นแล้วก็รีบหามพวกมันที่บาดเจ็บกลับไป”   ภุชงค์หยุดเล่าราวกับจะรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมานาน…

“ข้าเจ้านอนจมกองเลือดอยู่จนมืด ขยับตัวไม่ได้เลย คิดว่าคงต้องตายอยู่ตรงนั้น”   นักรบหนุ่มมองสบตาพระโอรสก่อนจะเอ่ยต่อไป

“แล้วเหมือนปาฎิหาริย์...ข้าเจ้าได้ยินเสียงสีหมอกร้องอยู่ใกล้ๆ...ข้าเจ้าดีใจเป็นที่สุด ร้องเรียกสีหมอกให้ช่วย...  ข้าเจ้าไม่เคยเห็นสัตว์ใดรู้จักภาษาคนได้ดีอย่างสีหมอกเลย...มันเดินเข้ามาหาข้าเจ้าแล้วพยายามใช้จมูกดันให้ข้าเจ้าลุกขึ้น...มันเลียหน้าจนข้าเจ้ารู้สึกตัวพอที่จะจับเชือก...มันนอนลงกับพื้นให้ข้าเจ้าปีนขึ้นขี่ แล้วพาข้าเจ้าเข้าป่าลึก”   สีหน้าของภุชงค์เป็นสุขเมื่อเล่าถึงม้าคู่ทุกข์คู่ยาก

“สีหมอกพาข้าเจ้าดั้นด้นลึกเข้าไปในป่า...นานกี่เพลา...ข้าเจ้าตอบไม่ได้...ข้าเจ้าฟุบหลับบนหลังและตื่นบนหลังเช้ายันมืดอยู่หลายเพลา... จนข้าเจ้ารู้สึกตัวมากขึ้นไม่เจ็บแผลและเริ่มหิว”   ภุชงค์หยุดชั่วครู่ก่อนจะเล่าต่อ

“เราหยุดพักที่ริมน้ำ...ข้าเจ้ากินกล้วยกับลูกไม้ปะทังชีวิต...พยายามหาทางกลับมาที่ถ้ำนี้...แต่..หาไม่พบ...  ข้าเจ้าจึงตั้งจิตภาวนาขออยู่อย่างผู้ทรงศีล...ออกธุดงค์..อาศัยอยู่ในถ้ำ หาความสงบทางใจ บำเพ็ญภาวนาจนถึงอายุขัย..ละสังขาร...ล่องลอย...รอคอยพระโอรสจนถึงบัดนี้”   เสียงของนักรบโบราณแผ่วเบา แล้วจางหายไปในบรรยากาศอันโศรกเศร้า....

      ภุชงค์ลุกขึ้นเดินห่างออกไปท่ามกลางหมอกควัน...จากที่ใดที่หนึ่งที่รวมตัวกันราวกับม่าน...ปกคลุมร่างในชุดนักรบ

      ขุนไกรจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างประหลาดใจ ร่างในชุดนักรบโบราณดูบางเบาโปร่งใสในม่านควัน...

      ชั่วอึดใจต่อมา...ร่างที่ก้าวออกมาจากกลุ่มควัน ค่อยๆชัดขึ้น...เป็นชายชราผมขาว ม้วนเป็นมวยไว้ด้านหลัง  ขุนไกรผลุดลุกขึ้นอย่างตกใจระคนดีใจ

“ภุชงค์...คือท่านผู้ทรงศีลที่เราฝันเห็น”   เขาเอ่ยด้วยความยินดีพร้อมทรุดตัวลงคารวะ และรีบเข้าไปประคองชายชราให้นั่งบนแท่นหิน

“ข้าเจ้า...มีชีวิตอยู่ยาวนานเยี่ยงนักบวช อาศัยลูกไม้ใบหญ้าพอประทังชีวิต...

 สีหมอกอยู่กับข้าเจ้านานมากเกินสัตว์ทั่วไป  หลังจากที่สีหมอกตายลง...ข้าเจ้าก็เหงามาก จึงเริ่มออกธุดงธ์ไปเรื่อยๆ...แทบจะไม่เคยพบผู้คนเลย...เทือกเขาแถบนี้แทบจะไม่มีสัตว์อาศัยอยู่ประจำ...”  ชายชราพูดราบเรียบด้วยสีหน้าสงบน่านับถือ

      ขุนไกรยังคงโอบไหล่ไปรลีไว้หลวมๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขที่ได้พบกับคนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน เขามองชายชราอย่างปิติยินดี แล้วเอ่ย..

“ทำไมวิญญาณท่านจึงได้วนเวียนรอเรา...ทำไมไม่ไปสู่ภพใหม่” 

      ชายชรามองหญิงสาวอย่างเศร้าหมอง จนขุนไกรเอะใจ...เขาก้มมองใบหน้า

ไปรลีที่ซีดเผือดอยู่ในเงาสลัว ใบหน้าหล่อนช่างเศร้าโศกเสียเหลือเกิน...ขุนไกรจับไหล่ทั้งของหญิงสาวแล้วจ้องมองอย่างใคร่รู้

“เกิดอะไรขึ้นกับแม่หญิง...”  

       ขุนไกรตกใจเมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความปวดร้าวทุกข์ระทม....ก่อนร่างของเธอจะกลืนหายไปในกลุ่มหมอกควันที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บริเวณใกล้ๆ

“ชะตากรรมของแม่หญิงสาหัสนัก”   ชายชรากล่าวเบาๆพร้อมกับถอนใจ

       ขุนไกรพยายามสอดสายตามองหาหญิงสาว ใจของเขาเต้นอย่างแรงเมื่อได้ยินเสียงของชายชรา

“ข้าเจ้าพบแม่หญิง...หลังจากที่ข้าเจ้าละสังขาร...และล่องลอยค้นหาภพใหม่” 

ชายชรามองพระโอรสในอดีตอย่างเห็นใจ เขาแน่ใจว่าเมื่อพระองค์ได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแม่หญิงไปรลี หัวใจพระองค์คงแตกสลายอีกครั้ง....

“เมื่อพบ...ข้าเจ้าไม่อาจจะทิ้งแม่หญิง...ให้ประสบชะตากรรมอย่างเดียวดายอีกต่อไป จึงได้วนเวียนคอยช่วยเหลือและเป็นเพื่อนแม่หญิง...รอคอยพระโอรส” 

“เล่าให้เราฟังได้ไหม...ภุชงค์ ว่าเกิดอะไรขึ้น”   ขุนไกรมองหาหญิงสาวแต่ไม่พบ

“ให้แม่หญิงเล่าเองดีกว่า...ข้าเจ้าไม่อยากเอ่ย”   ชายชราก้มหน้าไหล่คู้อย่างทุกข์ใจ

“ร้ายแรงมากหรือท่านภุชงค์”   ขุนไกรกลั้นใจถาม.... แล้วคำตอบที่ได้รับ...ชายชราผงกหัวช้าๆ 

   

        อากาศเย็นยะเยือก...ท้องฟ้าเป็นประกายสวยด้วยแสงจันทร์...กลิ่นกล้วยไม้ป่าหอมอบอวนคละอยู่ในบรรยากาศที่แสนสวยราวกับเนรมิต แต่ด้วยหัวใจที่ปวดร้าว..ในความรู้สึกครึ่งๆกลางๆ ระหว่างขุนไกรและพระโอรส ชายหนุ่มไม่รู้ว่าเขาอยู่ตรงไหน...รู้เพียงว่าเขาทุกข์มากในขณะนี้...

     ทั่วบริเวณเงียบ...ปราศจากเสียงของสัตว์และแมลงกลางคืน...เงียบราวกับ...ป่าช้า

กลุ่มหมอกควันที่จางหายไป เริ่มรวมตัวเป็นรูปโครงร่างในชุดขาวบางเบาดุจใยแก้วอีกครั้ง... ภาพตรงหน้าเลือนลาง...ราวเงาที่โปร่งแสง...

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
กล้วยไข่ใบน้อยน้อย วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 10.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bananarock

ตื่นเต้น ...น่าอ่านต่อไปเรื่อยๆ...ยังไม่อยากให้จบนะ วรรณกรรมดีๆเยี่ยงนี้ควรพิมพ์เป็นเล่มนะ..รออ่านอีกครั้ง...เช่นเดียวกับคุณเจริญขวัญ...อย่างไรก็ตามยังคิดถึงขุนไกรที่รักอยู่นะเนี่ย....

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 19/07/2008 เวลา : 02.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

แนะนำให้รวมเล่มค่ะ ดิฉันรออ่าน

รวมเล่มแล้วบอกด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
kunlek วันที่ : 18/07/2008 เวลา : 22.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunlek
ไม่มีอะไรเป็นของเรา แม้แต่ตัวเราเอง

ขุนไกรรำลึกถึงอดีตชาติ และเล่าถึงการตายของเขา ส่วน

ภุชงค์ก็รอดตาย และเป็นผู้ทรงศีล จนสิ้นอายุขัย ส่วนแม่

นางไปรลี ชะตากรรมของเธอเป็นอย่างไร ถึงทำให้ดวงตา

เศร้า สีหน้าปวดร้าวยิ่ง เดาว่าคงสาหัสมากแน่ๆ

แล้วขุนไกรได้ให้สัญญากับนายเสียม ว่าจะกลับมา แล้วก็

กลับมาตามสัญญา ขุนไกรคงมีภาระที่ยังทำไม่สำเร็จใน

อดีตชาติรึป่าว จึงให้สัญญาไว้ ทำให้อยากอ่านต่อแล้ว...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน