“อีนวล” มดลูกทะลักขวางหน้ารถ

                เมื่อเดือนที่แล้ว ผมและครอบครัวขับรถไปกินก๋วยเตี๋ยวกันในช่วงเที่ยงวันที่วัดมะขามริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งเป็นที่ไปประจำในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ... ก่อนเข้าวัดมีหมาตัวหนึ่งมายืนขวางหน้ารถเดินต่อไปไม่ไหว พวกเราเลยลงไปบอกมันว่า “ให้รออยู่แถวนี้นะ ขากลับจะเอาไปรักษา อย่าไปไหนนะ” จากนั้นพวกเราก็เข้าไปกินก๋วยเตี๋ยวเพราะหิวกันมาก สอบถามแม่ค้าได้ความว่า หมาตัวนั้นชื่อ “อีนวล” กำลังรอใบบุญที่พึ่งอยู่

                ขากลับออกจากวัด “อีนวล” ยังรออยู่ที่เดิมเหมือนกับมันรู้ภาษา(มันคงไปไหนไม่ได้จริง ๆ จึงรออยู่ตรงนั้น เพราะแม่ค้าบอกว่า สองขาหลังมันขยับไม่ได้ มันคงกัดฟันมาขวางหน้ารถจริง ๆ)  พวกเราช่วยกันอุ้มมันขึ้นรถแล้วตรงดิ่งไปโรงพยาบาลสัตว์ปทุมธานีทันที หมอสัตว์(เจ้าประจำของที่บ้าน)บอกว่า ต้องทิ้ง”อีนวล”ไว้ผ่าตัดใหญ่ เราก็ตกลงตามนั้น

                อีนวลต้องอยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์ประมาณ ๒ สัปดาห์ หมอบอกว่า ต้องผ่าท้องแล้วดึงส่วนที่โป่งออกไปทางอวัยวะเพศ(ดังที่เห็นในภาพ)กลับเข้าท้องตัดเนื้อส่วนที่เกินออกแล้วเย็บอวัยวะเพศให้เล็กลงตามส่วน ... วันไปรับ”อีนวล”   “ลูกปัดนักร้องเสียงสวย”รู้ข่าว รีบจับแท็กซี่จากโรงแรมโฟร์ซีซั่นส์มาขอแจมด้วย พวกเราต้องจ่ายค่ารักษา”อีนวล”ไปจำนวน ๓,๕๐๐ บาท ลูกปัดขอมีส่วนร่วม ๒,๐๐๐ บาท ส่วนที่เหลือลุง ๆ ป้า ๆ ก็ช่วยกันตามฐานะ

                ทุกวันนี้ “อีนวล”มีชีวิตที่ดีขึ้น (ตามภาพข้างล่าง) อยู่ที่บ้านของผม และเป็น ๑ ใน ๑๔ พลทหาร... “อีนวล” สงบเสงี่ยมเจียมตัว  ซื่อสัตย์  ไม่ก้าวร้าว  ปฏิบัติตนตามตามหลังรุ่นเก๋าไม่ล้ำหน้า(off-side)... ลูกปัดเปลี่ยนชื่อให้”อีนวล”ใหม่ว่า “นวลจันทร์”... ตอนเย็น “นวลจันทร์”กับเพื่อน ๆ (ภายใต้การควบคุมของ”แท่งทอง”สุดหล่อ) มักจะมานั่งอยู่ที่หน้าห้องกระจก ชื่อห้อง”หำน้อย” ซึ่งเป็นห้องส่วนตัวของผม เพื่อรอฟังผมเล่นกีตาร์... พลทหารเหล่านี้ จะแสดงสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสให้เห็นได้อย่างชัดเจน หากเมื่อไหร่ก็ตามที่ผมเล่นเพลง “Rock Bottom” ของ MSG : Michael Schenker Group

                ท่านที่เคยเข้ามาอ่านเรื่องพลทหารของผมบ้าง ขอเรียนให้ทราบว่า พลทหารของผม ๓ ตัว ชื่อ “พัดโบก” “ชาญชล” และ “ถกลเกียรติ” ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบแล้ว ด้วยวัยชรา “พัดโบก”อายุ ๑๐ ปี คือ แม่ของ “ชาญชล” กับ “ถกลเกียรติ” ที่มีอายุ ๙ ปี ... “ชาญชล” กับ “ถกลเกียรติ” รักผมมากที่สุดครับ ... การที่พลทหารของผมยังคงเหลือจำนวน ๑๔ ตัวเท่าเดิมก็เพราะว่ามีตัวตายตัวแทนทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา ...ตั้งใจจะเขียนเรื่อง”สนฉัตร” ๓ ขามานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้เขียนสักที เป็นเพราะภาพผ่าตัด”สนฉัตร”หายไปเนื่องจากฮาร์ดดิสก์เสีย เรื่องของ”สนฉัตร”สุนัข ๓ ขาประสาทหลอนจึงยังไม่คลอดสักที....

---------------------