ภาพของหนองประจักษ์จากกูเกิ้ลสบาย ๆ

ลาวอุดรถือธงซาดไทยตีกัน : การเมืองภูมิภาค

            ปกติคนอีสานด้วยกัน  มักจะเรียกกันและกันว่า “ไอ้ลาว” ซึ่งเป็นคำหยอกล้อกันเล่น แต่ถ้าคนภาคอื่นมาเรียกว่า”ไอ้ลาว” อาจมีอันต้องชกปากกันก็เป็นได้ เพราะถือว่าเป็นการดูถูก แต่ผมมีสิทธิที่จะเรียกว่า “ลาวอุดร” เพราะเป็นลาวด้วยกัน...

                ตั้งแต่เกิดมาเท่าที่ผมจำความได้ และฟังเสียงรอบข้าง มักได้ยินว่า คนอีสานมีแนวความคิดทางการเมืองไม่รุนแรงเหมือนคนภาคอื่น ซึ่งถ้าเปรียบเทียบกับภาคใต้แล้ว คนละเรื่อง  ภาคใต้นั้นยึดมั่นอยู่กับพรรคประชาธิปัตย์มานานและยากที่จะหาพรรคการเมืองใดเจาะภาคใต้ได้ ขนาดพี่แม้วไปนอนไปกินอยู่ตั้งหลายวัน  รู้สึกว่าจะได้มาเพียงเสียงเดียวเท่านั้น ทำเอาพี่แม้วน้อยใจแทบไม่อยากไปเหยียบใต้อีก ...  

... ส่วนภาคอีสานนั้น ในอดีต เสียงจะกระจายไปให้กับพรรคต่าง ๆ   เพิ่งมีระยะหลังนี้แหละ ที่เสียงของชาวอีสานเริ่มแบ่งให้เห็นเด่นชัด โดยในช่วงแรก เป็นการเทคะแนนให้กับพรรคความหวังหมด เอ๊ย ความหวังใหม่ของพ่อใหญ่จิ๋ว  ต่อมาจึงได้เทคะแนนให้กับพรรคไทยรักแม้วแบบหมดตัก และล่าสุดเป็นของพรรคพลังแม้วอย่างสิ้นเชิง ...

                การเมืองอีสานนั้น ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ได้ชื่อว่า เป็นการเมืองแบบเบิร์ด ๆ ไม่มีการยิงหัวคะแนนเหมือนเมืองเพชรเมืองชล เรียกว่า เป็นการเมืองง่าย ๆ ใครได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ก็ล้มวัวล้มควายเลี้ยงกันแล้วก็จบ...

                แต่การที่ลาวอุดรถือธงซาดตีกัน (แปลว่า ชาวอีสานอุดรถือธงชาติไทยห้ำหั่นกัน) ครั้งนี้  นับเป็นการเปลี่ยนแนวความคิดทางการเมืองแบบหน้ามือเป็นหลังเท้าจริง ๆ ผมไม่เคยคิดเลยว่า คนอีสานพันธุ์ข้าวเหนียวด้วยกันจะมาห้ำหั่นกันได้รุนแรงขนาดนี้ หนังสือพิมพ์หลายฉบับเสนอข่าวตัวโตว่า “ชมรมคนรักอุดร ๓,๐๐๐ คน พร้อมอาวุธครบมือ ทั้งมีด ขวาน ค้อน ไม้กระบอก หนังสะติ๊ก และถุงขี้ บุกสวนสาธารณหนองประจักษ์(ที่โด่งดัง) รื้อทำลายเวทีปราศรัยของกลุ่มพันธมิตรที่มีสมาชิกอยู่เพียง ๒๐๐ คน  ยังผลให้มีผู้บาดเจ็บสาหัส ๓ คน บาดเจ็บอีก ๒๐ คน”  ผมเองตกตะลึงเมื่อรู้ข่าวนี้  และตั้งข้อสงสัยว่า ทำไมพวกเราชาวลาวอีสานที่เคยเยือกเย็นได้แปรเปลี่ยนไป กลายเป็นคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วหรือ? อะไรที่เป็นต้นเหตุ?...

                ... มูลแห่งความรุนแรงจะมาจากสาเหตุอื่นใดไม่ได้ นอกจากจะมาจากความขัดแย้งระหว่างกลุ่มที่นิยมพรรคพลังประชาชนของลุงหมัก(ที่มีจำนวนมากกว่า)  กับ กลุ่มพันธมิตรที่ต้องการโค่นลุงหมัก และต้องการให้พรรคประชาธิปัตย์ของหล่อใหญ่อภิสิทธิ์มาเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล...

                หากคิดอย่างมีเหตุผล  ผมไม่กล้าชี้ว่า ใครผิด? ใครถูก? ใครคือต้นเหตุ? ใครเป็นม็อบถ่อย? ....ครั้งหนึ่ง บรรดาแกนนำของพรรคประชาธิปัตย์เองก็เคยโดนทั้งก๊วนตอนไปปราศรัยหาเสียงที่เชียงใหม่ คุณชวน คุณอภิสิทธิ์ คุณบัญญัติ คุณเทพเทือก หน้าซีดเป็นไก่ต้ม... เหตุการณ์ในอดีตเหล่านี้ กลุ่มพันธมิตรเองก็ต้องดูทิศทางให้ดีเหมือนกันว่า จังหวัดไหนพอจะเปิดเวทีปราศรัยได้ ไม่ใช่จะมาอ้างแต่เพียงว่า ประเทศไทยเป็นของคนทุกคน สามารถไปได้ทุกที่ หากกระทำการโดยสันติ  แล้วทีน้าเหลิม ซึ่งเป็นถึง มท.๑ และเป็นคนไทยแท้ ๆ เช่นกัน  ไปภาคใต้ได้ที่ไหนหละ?...  

...อีกอย่าง ลองสมมติเหตุการณ์ว่า ถ้าคุณวีระ มุสิกพงศ์  คุณณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ และคุณจตุพร พรหมพันธุ์ ไปนั่งโต๊ะจัดรายการ”ความจริงวันนี้”ที่เวทีศาลาว่าการจังหวัดสุราษฎร์ธานี หรือที่ใดสักแห่งทางภาคใต้ ก็ต้องโดนอย่างนี้เช่นกัน เผลอ ๆ อาจตายทั้งสามคนก็เป็นได้...

... เพราะตอนนี้ การเมืองของไทยมันแบ่งภูมิภาคกันไปแล้ว ขนาดลาวอีสานกินข้าวเหนียวเหมือนกัน เคยได้ชื่อว่า หัวอ่อนทางด้านการเมืองตั้งแต่ไหนแต่ไรมา  ยังหันมาตีกันแล้ว (นี่ยังไม่ได้พูดถึงลาวบุรีรัมย์นะครับ) ลองคิดให้ดีสำหรับท่านที่ด่าชาวอุดรว่าถ่อย ทุเรศ สัตว์นรก เพราะที่กระทำการอย่างนั้น เป็นชาวอุดรส่วนใหญ่นะครับ ... ลองคิดให้ดี  ลองคิดให้ดี ...

-------------------