โดราเอมอน

                 “ไปเป็นเพื่อนหน่อย ผมอยากสมัครเป็นโดราเอมอนในงานนี้จริงๆ”

                 “นี้มันงานแสดงที่อิมแพ็กเมืองทองธานีเชียวนะ ไม่เอาหรอก เขามีนักแสดงอยู่แล้ว” 

                เอ๋ เป็นเพื่อนรุ่นน้องรหัส เข้าข่าย ขาวสวย ม่วย อ้วน เสียดายเป็นผู้ชาย นั่งคุกเข่า พนมมือ สลับเข้ามากอดขาผม มันบอกว่าในฐานะที่เป็นรุ่นน้องรหัสขอสั่งให้ผมพามันไปสมัครเป็นโดราเอมอน ในงานสัปดาห์การ์ตูน ถ้าไม่มันจะขอตัดขาดความเป็นพี่น้องรหัสกับผม ผมรับปากรุ่นน้องที่เคารพคนนี้

                น้องรหัสคนนี้ แนวทางปฏิบัติของชีวิตขาด โดราเอมอนไม่ได้ จะไปไหนมาไหน มีสิ่งหนึ่งที่ไอ้เอ๋จะขาดไม่ได้คือ กระเป๋าสะพายโดราเอมอนเป็นปัจจัยที่ห้าของชีวิต

                วันหนึ่งมันมาฟ้องผมพร้อมน้ำตาบอกว่ากระเป๋าโดราเอมอนหายไปไหนไม่รู้ ผมบอกว่าจะหาให้ใหม่เอาสีไหน เดี๋ยวไปเช่าบูชากับหลวงพ่อที่วัด เอาแบบปลุกเสกมียัญหรือไม่ปลุกเสก มันมองหน้าผมพร้อมจะกระโดดกัดได้ทุกเมือ 

ผมถอยสามก้าวขยับมาตั้งหลัก พร้อมถอดรองเท้าใส่เกียร์สุนัขเตรียมไว้ จะให้พี่ทำยังไงครับคุณน้อง เอายังงี้พี่จะพาน้องที่เคารพไปซื้ออันใหม่ เอาให้เจ๋งกว่าเดิมดีไหม

ผมยืนรออยู่หน้าร้าน ไม่กล้าเข้าไป ให้มันเลือกได้เต็มที่ อยากได้ก็เอา แต่อย่าลืมจ่ายตังส์เองด้วยหละ ผมกำชับหนักแน่น เพราะผมเองเป็นโรคซับจางมานานแล้ว หมอแนะนำให้ทานอาหารเยอะเวลาเพื่อนเลี้ยง

แต่ไม่เป็นปัญหากับไอ้เอ๋หรอก ครอบครัวเขามีตังส์ ยิ่งมีลูกชายคนเดียว อยากได้อะไรแค่เอ่ยปาก ตามใจซะจนเคยตัว กินดีอยู่ดี หุ่นมันกับโดราเอมอนก็เลยไม่ค่อยต่างกัน ปัญหาอยู่ที่มันไม่ค่อยจะเต็มบาตร แต่มันเรียนเก่ง

มันสนิทกับผมคนเดียวจนกลายเป็นพยาธิในไส้ ไล่ก็ไม่ไป ราดน้ำก็ไม่ลง ติดจะจนผมเอือมระอา คนเขาเมาส์กันว่าเป็นน้องชายผม แต่ขอกระโดนยันว่า ไม่เป็นความจริงเพราะหน้าตาดีกับขี้เหร่อยู่คนละขั้ว

ครั้งแรกที่เจอ ผมสะดุดตาตรงที่มันสะพายกระเป๋าโดราเอมอน ถือขวดน้ำรูปโดราเอมอนเข้ามาถามว่าผมเป็นพี่รหัสมันหรือเปล่า รูปร่างมันเหมือนโดราเอมอน แต่หน้าเหมือนโจรหกร้อย ผมทำใจดีสู้โจร ตอบว่าใช่ มันเข้ามากอดผมบอกว่า ผมเป็นพี่มันที่มีรอยสักบนแขนขวา ผมบอกว่าไม่มี นั่นมันกลาก

ครั้งแรกมันพยายามสร้างความประทับใจให้เต็มที่ มันเล่าเรื่องราวของตัวเองสลับกับเรื่องโดราเอมอน ยิ่งเล่าก็เหมือนเพิ่ม งอ งูให้ผมหลายตัว พันกันซะจนมีงอ งง เต็มหัว ถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ตัวว่าคบมันได้ยังไง

วันหนึ่งมันชวนผมไปเทียว มันไม่ยอมบอกว่าไปไหน มันเอารถมารับ แต่ผมไม่กล้าเข้าไปนั่งรถมัน เพราะนึกว่าเป็นงูเขียวหางไหม้สายพันธุ์โดราเอมอน ทุกอย่างตั้งแต่ประตู มีสติเกอร์ติด ผมค่อยๆ แวกตุ๊กตาโดราเอมอนเข้าไปนั่งข้างใน ถูกโดราเอมอนแย่งอากาศ จนหายใจไม่ออก ที่พวงสวรรค์ เฮ้ย พวงมาลัยมีโดราทั้งซ้ายและขวา ด้านหลังมีตุ๊กตา หมอน เสื้อ หนังสือโดราเอมอนภาษาญี่ปุ่นเต็มไปหมด อดถามไม่ได้ว่า อ่านภาษาญี่ปุ่นรู้เรื่อง คำตอบที่ได้คือ อ่านไม่ออกแต่ซื้อมาดูรูป

ผมอยู่อีกมิติหนึ่งของโลก เหมือนถูกโดราเอมอนจับมาเป็นตัวประกัน ผมได้คำตอบว่าหนังโดราเอมอน เดอะมูวี่ เข้าฉาย มิน่า ไอ้เอ๋ขับไปฮัมเพลงไป

“เชิญครับ พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย สองมือล่วงกระเป๋าสองเท้าก้าวเข้ามาซื้อตั๋วได้เลยครับ เรามีของสัมมนาคุณเยอะแยะมากมายเพื่อแจกให้กับทุกท่าน ไม่ว่าจะเป็นเหรียญที่ระลึกโดราเอมอน หลวงพ่อโกย แน่บมาแจก แถมตั๋วหนังสามารถมาแลกเล่นเกมส์ สอยดาวได้ด้วยนะครับ”  พอฟังจบผมคิดว่าโฆษกคงเป็น มัคทายกเก่าแน่ๆ

เอ๋ ชวนไปต่อคิวเล่นเกมส์ ผมขอตัวนั่งรอดูหนังอย่างเดียว เหมือนเป็นคนละคนกับตอนอยู่ที่มหาลัย ไอ้เอ๋เข้ากับเด็กคนอื่นๆได้เป็นอย่างดี แม้หน้าตาอาจดูหน้ากลัว ผมกำชับมันไว้ อย่าทำให้เด็กร้องไห้เด็ดขาด และห้ามใช้กำลังรังแกเด็กๆ

ผมไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้เด็กๆ กลัวพวกเขาจะเก็บไปฝันร้าย เดี๋ยวคนจะมองว่าตาแกที่ไหนหลงทางมา ผมตัดสินใจลองกล้าๆ เดินเข้าไป ได้ผลครับ เด็กๆมองหน้า ผวาถอยห่างสามเมตร คงคิดว่าแก๊งลักเด็ก

หลังจากเข้าไปหลับในโรงหนัง ขากลับ ไอ้เอ๋ บอกว่า อยากให้ผมลองนั่งยานไทม์ชีนของโดราเอมอน เอาหละสิครับความซวยมาเยือน ไอ้เอ๋ขับรถเหมือนไทมชีน ผมออกคำสั่งให้ช้าลง มึงน่าจะเกรงอกเกรงใจท่านยมบาลบ้าง ถ้าไม่ก็เกรงใจกูก็ได้ กูแขวนพระมาองค์เดียวนะเว้ย

เหตุการณ์วันนั้น ทำให้ผมระลึกนึกเสมอ เวลาไปไหนมาไหนต้องอย่าลืมนิมนต์พระไปกับตัวหลายองค์ ผมพยายามหลบหน้าไอ้เอ๋ตลอด กลัวมันพาไปนั่งไทม์ชีนอีก

ผ่านไปหลายสัปดาห์ เจอไอ้เอ๋ยืนดักรอ ผมทำท่าจะเป็นลม มันบอกว่าถ้าเป็นลมเดี๋ยวนั่งไทม์ชีนไปโรงพยาบาลกัน จากจะเป็นลมเริ่มก่อตัวเป็นพายุทันที่ มันบอกว่าถึงเวลาที่สัญญากันไว้แล้ว ต้องพามันไปสมัครเป็นตัวแสดงโดราเอมอน ผมเอาธรรมะเข้าข่มบอกไป กูไม่ว่าง มึงไปคนเดียวได้ไหม มันใช้ไม้เด็ดขู่อีกตามเคย บอกว่า จะไปดีๆ หรือต้องให้ตัดพี่น้องรหัส

มันดึงแขนผมแล้วผลักให้เข้าไปในรถ กูขอหละวันนี้ไม่ค่อยสบายจริงๆ ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวนั่งไทม์ชีนไปเดี๋ยวเดียวก็ถึง

ไอ้เอ๋เปิดเพลงโดราเอมอนปลอบ พร้อมเร่งเครื่องแรงขึ้น ไว้ชีวิตกูเถอะนะคุณน้องเอ๋ มันไม่ยอมฟังคำขอร้อง ผมเริ่มนึกถึงพระสงฆ์ แม่ชี และเณร ตามลำดับ มันไม่ฟังเหมือนเคย เหมือนคนบ้าไม่ผิด ไทม์ชีนพุ่งออกไป ผมตะโกนสุดเสียงด้วยความกลัว.....

ผมสะดุ้งตื่นลุกขึ้นยืน มองไปรอบๆ ค่อยยังชั่ว นี่มันห้องสมุดฝันไปนี่หว่า ผมบิดตัวปลุกขี้เกียจคร่าหนึ่ง ขยับตัวพร้อมออกจากห้องสมุด

“คอนนะโคะโตะอิอินะ เดะคิตะระอิอินะ” โดนครับ ไอ้เอ๋ยืนฮัมเพลงโดราเอมอนดักรอที่ประตูทางออก ผมได้รับรถเข็นอุปกรณ์ทำอาหารจากรายการฝันที่เป็นจริงทันที ทำไมไม่ฝันเห็นหวยบ้าง

“ฝันดีนะครับพี่ ผมเห็นพี่หลับไม่กล้าปลุกพี่ตื่น”  ไอ้เอ๋ทักทันทีที่เห็นผม

ผมหยุดมองหน้ามัน แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าซ้ายข้ามประตูก่อน เอาเคล็ด มึงเหมือนจิ้กจกจริงๆ น่าจะรอให้กูออกมาก่อน

มันมาทวงสัญญาจริงๆ การแสดงวันสัปดาห์การ์ตูนจะมีขึ้นอาทิตย์หน้า ต้องไปเป็นเพื่อนมัน มันเอาจริงครับ นึกว่ามันพูดเล่น เมือมันตั้งใจจริงก็ต้องส่งเสริมมันสักหน่อย ผมมีข้อแม้ว่ามันต้องขับรถช้าๆ ไม่งั้นผมไม่ไปเป็นเพื่อนมัน

วันสมัครไอ้เอ๋ใส่ชุดโดราเอมอนไปเองจากบ้าน ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีชุดแบบนี้ ผมพยายามบอกมันให้ถอดมันก็ไม่ยอม มันบอกต้องโชว์ให้เขาเห็นว่าเรามีความตั้งใจจริง มันโคตรหน้าด้าน มันเดินเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ว่ารับสมัครโดราเอมอนอีกตัวหรือเปล่า เขาบอกว่ามีโดราเอมอนแล้ว ไม่รับ มันบอกให้มันแสดงด้วยอีกตัวจะได้มีโดราเอมอนสองตัว ถ้างั้นขอเป็นโนบิตะก็ได้ ไม่อยากเชื่อว่ามันจะขอเขาเป็นโนบิตะทั้งที่หน้าตามันเหมือนไอ้เขี้ยวเงิน

มันขอเขาเป็นซูนิโอะอีก เขาก็ไม่เอา มึงน่าจะสมัครแสดงเป็นใจแอนท์ รูปร่างเหมือนกันถึงแม้หน้าตาจะเหมือนโจรหกร้อยก็ตาม มันบอกเกลียดใจแอนท์ไม่อยากเป็น ชอบรังแกโนบิตะ เจ้าหน้าที่เขาก็บอกว่า ใจแอนท์ก็มีนักแสดงแล้ว

ไอ้เอ๋พยายามร้องเพลงโดราเอมอนให้เขาฟังทั้งเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ หวังให้เขาใจอ่อน ก็ไม่เป็นผล ทั้งแสดงท่าโดราเอมอนเต้นฮิปฮอป ไม้ตายสุดท้ายโดราเอมอนฟ้อนลำซิ่ง เขาก็ยังส่ายหัว

“เห็นแกน้องที่มีความตั้งใจจริง พี่มีตัวแสดงที่อยากให้น้องแสดงในวันงาน น้องจะเอาหรือเปล่า” เจ้าหน้าที่เขามองเห็นแววความอัจฉริยะ

“อะไรก็ได้ครับ ขอให้มีส่วนร่วมกับงานครั้งนี้ แต่ถ้าเป็นโดราเอมอนได้จะเยี่ยมมากครับ ผมจะทำให้ดีที่สุดในหน้าที่ที่ให้รับมอบหมายให้แสดง แล้วไม่ทราบว่าแสดงเป็นอะไรครับ”

“แสดงเป็นสิ่งที่โดราเอมอนกลัวที่สุดยังไงหละค่ะ  หนูควายจากเกาะกาลาปากอส”