ภาพเเรกที่เห็นคือดวงตา

    ผมพยายามเพ่งมองหลายครั้งเพื่อให้เห็นขี้ตาของดวงตาคู่นี้ เผื่อผมจะได้คาดเดาว่าเขาอาจจะถ่ายรูปตอนตื่นนอน หรือเปล่า!!!! เขาร้องไห้อยู่มั้ย  หรือว่าเขากำลังมีความสุข

                รู้สึกมั้ยว่าคนที่มีดวงตาชั้นเดียวนั้นสุดเเสนจะเซอร์ ..รู้ได้ทันทีว่าต้องเป็นคนจีนเเน่...มันรูปร่างเป็นวงรีที่สวยงามพอดีกับคิ้วที่เป็นสีสัน ช่วยทำให้ดวงตาคู่นี้น่ามองยิ่งขึ้น

     ผมพยายามเพ่งไปที่ดวงตาคู่นี้อีกซักครั้ง ...ความหวังในใจเผื่ออาจรู้ถึงจิตใจเเละอารมณ์ที่ซ่อนไว้ของดวงตาคู่นี้ .........ผมยิ่งมองเท่าไหร่ ผมก็เริ่มรู้สึกได้ว่า ดวงตาคู่นี้ไม่อยากให้ผมนั่งมอง...........ตอนนี้อีกต่อไปเเล้ว.......

เเละสิ่งที่ผมรู้สึกต่อมา ...ก็คือดวงตาคู่นี้มันกลับมาจ้องผมเเทน ด้วยความเกรี้ยวกราด!! เเละพยายามบีบบังคับจิตใจของผม...ไม่ให้มองมันอีกต่อไป......

ผมไม่เเน่ใจว่าถ้าผมได้มีโอกาส

 พบกับ ดวงตาคู่นี้ผมจะกล้าสบตามั้ย

ผมยังไม่เเน่ใจเบื้องหลังของดวงตาคู่นี้ ว่า ผมจะพบกับอะไรหุบเหวพรายควันหรือฟ้าใสลมหนาวกราวเกรี้ยวหรืออุ่นไอ  ทุกอย่างมันยากเกินจะคาดเดา

ผมไม่อาจหลุดพ้นพันธนาการจากดวงตาอันสุดเเสนเซอร์คู่นี้  ไม่ว่าจะด้วยมนต์เมรัยร่ายมายาหรือเหตุอันใดก็ตาม

เเม้ดวงตาคู่นี้จะอันตรธาน เเต่มันยังอยู่ยามนิทราเสมอ

ถ้าหากผมมีพรวิเศษบางประการ ผมขอเพียงไม่ให้น้ำตา ต้องรินไหลจากดวงตาคู่นี้ต้องบอบช้ำ  เเละ ผมขอมีชีวิตอยุ่เพื่อ...กล้าสบตาดวงตาอันเเสนเซอร์คู่นี้ เเค่นี้ก็พอ

หัวใจเต้นเเรงขึ้น เเละ มีรอยยิ้ม

    ไม่ว่าขี้ตาจะยังคาอยู่หรือไม่ ไม่ว่าเเสงจะสะท้อนให้สว่างซักเท่าไหร่  ผมก็ยังมั่นใจว่าดวงตาคู่นี้จะช่วยให้เพื่อนมนุษย์บนโลกใบนี้ หัวใจเต้นเเรงขึ้น เเละ มีรอยยิ้ม ทุกๆครั้งที่ได้มอง

ปล . พระอาทิตย์เที่ยงคืน