สงกรานต์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

และแล้วช่วงเวลาแห่งความสุขของคนกรุงเทพฯ ก็มาถึง มันคือวันเวลาที่ทำให้ข้าพเจ้ามองกรุงเทพฯได้อย่างเต็มตามากยิ่งขึ้น ได้เห็นถนนหนทางอย่างที่มันควรจะเป็น

ได้รู้จักสถานที่ ได้ยืนมองหน้าร้านค้า และป้ายถนนนานๆ แบบไม่ต้องอายใคร ได้เดินไปไหนมาไหนในชุดที่ข้าพเจ้าชื่นชอบที่จะใส่ ไม่ต้องเกรงใจสายตาชาวบ้านดูแคลน และที่สำคัญ

ไม่กลัวจะมีรถมาวิ่งเฉียวชน เมื่อข้าพเจ้าเดินลงถนนอีกต่างหาก สุดยอด!!!

ทั้งหมดทั้งสิ้นที่ข้าพเจ้ากล่าวมา ไม่รวมสถานที่ที่เล่นสงกรานทุกแห่งในกทม

ข้าพเจ้าชอบมาก มันหมายถึงวันเวลาแห่งการพักผ่อน การทำความสะอาดบ้าน การได้อ่านหนังสือ ได้ดูหนัง ได้ออกไปเที่ยวเล่นตามใจอยาก

แต่สงกรานต์ปีนี้มีบางอย่างแปลกไป.....

แม่ข้าพเจ้า....หาย?!

เป็น 1 เดือนที่ข้าพเจ้าอยู่โดยไม่มีแม่เคียงข้าง..โอว จะว่าสุขก็สุข ตามประสาวัยรุ่น(ยังเด็กอยุ่เจ้าค่ะ) ที่ชื่นชอบอิสระมากมาย แต่จะว่าเศร้าก็เศร้ามากมายเช่นกัน

ข้าพเจ้าใช้ชีวิตกับหอพัก 4 ปีเต็มที่ทับแก้ว รักทุกลมหายใจทุกวินาทีเมื่ออยู่ที่นั่น และปรารถนาที่จะมีชีวิตหออีกครั้ง แต่....

เมื่อแม่ข้าพเจ้าบอกว่า

"เดี้ยวแม่ไปเที่ยวจีนกับเจ๊โอวันที่ 4 นะ กลับมาวันที่ 20 "

ข้าพเจ้ายังเฉย....แต่เมื่อผ่านไป 1 อาทิตย์

ข้าพเจ้ารู้สึกเคว้งเมื่อไม่มีใครคอยถาม ทานอะไรมายัง แม่ซื้อนี้มาฝาก ...

ตอนนี้ข้าพเจ้ายังกินมาม่าอยู่ เพราะซัดหมูปิ้งข้าวเหนียว กับมะเขือเทศราชินีหมดไปเรียบร้อยแล้ว

....แม่จ๋า คิดถึงแม่จัง.... แต่ก็ชอบนะที่อยู่คนเดียว เอ๊ะ อย่างไรแน่เนี่ย

เอาเป็นว่า สงกรานต์ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่ข้าพเจ้าอยู่โดดเดี่ยวหัวเดียวกับบ้าน ของแท้เลยละ...

แต่คาดว่าเดี้ยวก็มีเรื่องมีราวอะไรเข้ามาอีกจนได้ พักนี้ไม่รู้เป็นอย่างไร อยู่เฉยๆก็มีเรื่องตลอด ...

สุขสันต์ปีใหม่ไทย แต่พี่ๆทุกท่านเจ้าค่ะ ขอให้ปรารถนาสิ่งใดก็สมดั่งคาดหวังไว้นะเจ้าคะ ส่วนข้าพเจ้ากะว่าจะแวบไปทับแก้วอีกสักครั้ง...