| รับตายายที่สวนโมกข์ปี 51 | ||
รับตายาย |
||
|
View All |
||
| หนังตะลุงไข่นุ้ยสดๆ | ||
หนังตะลุง |
||
|
View All |
||
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
มาว สาวน้อยนิสัยดี มีมารยาท เป็นที่รักที่ใคร่ของชุมชนในละแวกนี้ ด้วยว่า เมื่อถึงเวลาเช้า ตอนเค้าเข้าแถวกัน เคารพธงชาติ เวลาแปดนาฬิกา สาวน้อยมาว จะขึ้นไปบนเสาธง เคารพ ทำพิธีกะเค้าทุกวัน โดยการส่งเสียงหอนทุกวัน จนเป็นนิสัย รักชาติอย่างสม่ำเสมอ เสมอต้นเสมอปลาย ประกอบด้วย มาวจะเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี เจอใครก็ยิ้มทักทาย หน้าตารับแขกตลอดเวลา หนุ่มในบางนี้ จึงหมายปองมาวกันทั้งนั้น
แต่หนุ่มที่ชนะใจสาวมาวได้ คือ ชายหน้ามอม หน้าตาหล่อเหลาทีเดียวล่ะ จนท้ายที่สุด เค้าร่วมหอลงโรงกัน จนมาว คลอดลูกออกมาสองคน ด้วยนิสัยมาว ...เป็นคนเรียบร้อย และมักจะขี้อาย มาวเลยเอาลูกสองคน ไปซ่อนไว้ในท่อน้ำใหญ่ แถวๆนั้น
วันดีคืนดี ฝนเกิดตกหนัก น้ำเอ่อมาเกือบท่วมตัวลูกของเค้า เด็กๆเอ็นดู รีบมาบอก มาตาม ผู้ใหญ่ ให้ไปช่วยกัน มาวกลัวมากกก กลัวว่าใครจะมาแย่งชิงลูกไป มาวจะเฝ้าพะเน้าพะนอ เคล้าเคลียลูกตลอดเวลา
เมื่อมีผู้ใจบุญ หอบพาทั้งลูกทั้งม่ออกมาจากท่อน้ำ มาวจะส่งสายตา มองอย่างหวงห่วงลูกกลัวว่าใครจะมาพราก ไปจากมาว ...ทุกวันมาวจะนอนให้ลูกกินนม นอนกอดก่ายลูก ด้วยความรักที่น่าประทับใจยิ่ง
นี่คือลูกทั้งสองของมาว ที่เมาวหวงนักหวงหนา ไม่ว่าใครจะอุ้มลูกของมาวไปไหน มาวจะตามไปด้วยทุกที่ ทุกที่ นอนเฝ้าลูกตลอดเวลา... ............... หนึ่งในสองคนนี้ มีชื่อว่า ลูกตาล เป็นน้องหมาที่มีลักษณะดีมาก เพดานปากสีดำ ....หน้ามอม เรียกชื่อทุกครั้งตอบรับ ตอบสนองทุกครั้ง ได้ตั้งตาตั้งใจไว้ กะว่าให้โตสักหน่อย จะลองขอมาวดีๆ ...เจรจาดีๆ ...ขอเอาลูกตาล..ไปให้พ่อ .... *** เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนครึ่ง ได้เวลาที่ลูกตาลหย่านมพอดี มีคนตาแหลม แอบมาโขมย ลูกตาลไป เชื่อมั๊ยคะ มาวน่าสงสารมากกก มาวจะเดินร้อง อื้อ ...อื๊อ... ทั้งวัน เจอหน้าใครก็ไปร้องใส่หน้าเค้า คล้ายจะถามว่า ใครเอาลูกไปไหน .....ในหนึ่งวัน มาวจะวิ่งไป วิ่งมา จนรอบบริเวณ พร้อมกับร้องขอความช่วยเหลือถามหาลูก จนวันๆ คนในที่ทำงาน นั่งเล่าเรื่องของมาว แล้วสงสาร และได้แต่อุทานออกมาว่า .... ." ทำไมมาวจึงรักลูกมมากอย่างนี้ ดีกว่า ....แม่คนบางคนซะอีก" ...ที่ทิ้งลูก ทิ้งๆขว้างๆ ....ไม่สนใจใยดี .... และแล้ววันนี้ ยี่สิบเจ็ด มกราคม วันอาทิตย์ ไปทำงานนอกเวลา กำลังตรียมจะกลับบ้านพอดี สายตาเกิดไปเจอ .....ลูกตาล อย่างไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อว่าที่เค้าโขมยไป เค้าเอากลับมาคืนแล้ว จึงคิดในใจว่า ลองเรียกดู ถ้าเค้าวิ่งเข้ามาหา ... ก็จะพาไปให้พ่อล่ะ โดยขออนุญาตคนใจบุญที่เค้าเอาข้าวให้มาวและลูกกินทุกวัน ด้วยเกรงใจเขา เพราะเขาใจบุญ เอาข้าวให้มาวและลูก ไม่เคยชาด ปรากฏว่า เขาอนุญาต เค้าบอกว่า ลูกตาลจะได้ไปอยู่ที่สบาย ... ดีใจค่ะ ลูกตาลวิ่งมาหาดังใจนึก
นี่คือ ภาพสดๆ วันนี้เลยค่ะ ลูกตาลหลับ กำลังเตรียมตัวจะพากลับบ้าน ขณะนั่งีรอรถมารับ.... โดยมาว ( สีขาว) นั่งเฝ้าไม่ยอมห่างเลย พยายามเจรจาส่งภาษา ให้เค้าเข้าใจ ......ขอลูกของเค้า
ลูกตาลหลับไปได้พักหนึ่ง ด้วยความที่แม่นั่งเฝ้าตลอด ลูกตาลขอลงไปเล่นกับแม่ ดูดนมแห้งๆของแม่ ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจยิ่ง นี่แม่รึลูกหมา...หรือลูกคน กันแน่ ทำไมถึงมีความผูกพันกันอย่างนี้
ตัดใจ ทั้งที่รู้ว่า มาวรักลูกมาก อยากให้เค้าไปอยู่กับพ่อ พ่อเป็นคนที่รักหมามาก เลยพาลูกตาลกลับมาที่บ้าน เพื่อเตรียมที่จะไปให้พ่ออีกสองวัน ลูกตาลช่างน่ารัก น่าสงสารเหลือเกิน ด้วยความที่มาอยู่ที่ใหม่ แปลกถิ่นแปลกที่ ไม่มีแม่ไม่มีเพื่อน และเนื้อตัวเค้าก็ไม่เคย ได้รับการอาบน้ำดูแลทำความสะอาดร่างกายเลย เลยอาบน้ำให้เค้า และให้ยอดชายนายโอเลี้ยง พูเดิลอายุ สามปีแล้ว ลงไปอยู่ในกรงเป็นเพื่อนเค้า ปรากฏว่า หลับอุตุ ทั้งคนที่เป็นเพื่อน และคนแปลกหน้า ไม่น่าเชื่อนะคะ ว่า ต่างชาติ ต่างพันธ์ ต่างพวก เพียงแค่วันเดียว ที่เค้ารู้จักกัน เค้าจะสมานฉันท์กันได้ขนาดนี้ นั่งดูแล้วนึกไปได้ไกลๆค่ะ.
.. ............................................................ ตอนต่อไปกะว่า ...จะเขียนเรื่อง ปูจ๋า และลูกตาลเพื่อนต่างวัย.... โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ
|